tag:blogger.com,1999:blog-33701127001551821642012-01-19T01:44:39.445+02:00If i can't be my own, i'd feel better deadtozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.comBlogger1871100tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-35560588590646308332012-01-19T01:43:00.001+02:002012-01-19T01:44:39.451+02:00eğer bir gün <br />seni ele geçiren<br />şeylerin fazlalığı<br />karşısında<br />tereyağı misali eriyen<br />bir beden gibi<br />çürümeye bırakılmış<br />terkedilmeye bırakılmış<br />kirli bir toprak altında<br />yalnızlaşmaya bırakılmış<br />bir yerde bulursan kendini,<br />ve sakladığın her ne varsa içinde<br />omurilik soğanını kestiklerinde<br />gözlerin sulanırsa ve<br />hala neal cassady'nin<br />ne denli mükemmel olduğunu<br />anlatan<br />bir başka kitabı<br />tutuyorsan elinde<br />şansın kalmamış demektir<br />hayatın seni yere serdiği<br />penceresiz<br />dolayısıyla perdesiz,<br />sevgisiz<br />dolayısıyla nedensiz<br />elektriksiz<br />dolayısıyla gereksiz<br />kağıt parçaları arasından<br />en eski şiirini çek çıkar<br />kraft'ın bar taburesinde<br />geçmişinle<br />bugününle<br />ve geleceğinle<br />savaştığın bir başka gecede<br />seni seviyorum de,<br />muhtemelen<br />evde seni bir başkasıyla<br />boynuzlayan<br />sevgiliye<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-3556058859064630833?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-46142132122834573102011-11-07T01:16:00.001+02:002011-11-07T01:16:51.938+02:00kirli ayaklarımı<br />ucuz sehpamın üzerine koyup<br />bağırıyorum şimdi<br />kendi kendime,<br />kendi kendime<br />dünyanın en yanlış<br />en bitik<br />en işe yaramaz cümlelerini <br />kuruyorum<br /><br />olmuyor, biliyorum<br />bir gün beyazlamış saçlarıma<br />itiraf edemeyeceğim bütün gerçekleri<br />şimdi bedenimin hangi çürük<br />bölgesinde saklıyorum <br />bilmiyorum<br /><br />çünkü yıllar geçer<br />yıllar hızla geçer<br />yıllar öyle hızlı geçer ki<br />bir hiç gibi geçirdiğin bütün o aylar<br />sonbahar yaz <br />ilkbahar ve kış<br />bütün o yıllar<br />1995 veya<br />2005 veya<br />milattan önce herhangi bir yıl<br />bir gün tekrar karşına çıkar<br />ve işte o anda<br />o mucizevi anda<br />belki uyandığında<br />çok saçma bir dakikada veya<br />soğuk bir pilavı kaşıkladığın sırada<br />sıçarken veya boşalırken<br />karşına çıktığında<br />elin ayağın birbirine girmişken<br />ruhun ve kalbin birbirine girmişken<br />bu ben miyim dersin<br />dibi tutmuş pilavın,<br />dibi tutmuş her şeyin<br />dibi tutmuş bütün hayatının<br />somut bir dışavurumu olduğunu<br />anlarken<br />bu ben miydim dersin<br />yaşadığım her yıl<br />her akşam<br />uyandığım her sabah<br />hiçbir şeyden haberim yoktu <br />kendime dair,<br />yalnızdım<br />yaralıydım<br />kafese kapatılmıştım<br />sokağa bırakıldığımda<br />ne yaptığımı anlamamıştım<br />dersin<br /><br />ve tekrar kaşıklarsın pilavı<br />tekrar sıçarsın<br />uyur ve uyanırsın<br />sabahın altısında kalkar ve<br />asla sahip olmak istemediğin işinin<br />sana sahip olduğunu anlarsın<br />bırakıp kaçamazsın<br />hiçbir şeyi,<br />kaçamazsın<br />hiçbir şeyden<br />dönüp dolaşıp<br />aynı kelimelerle<br />farklı cümleler kurmaya çabalarsın<br />başaramazsın<br /><br />başaramayacaksın<br />elin saçlarına girdiğinde<br />bu ben miyim artık<br />bütün günler hep böyle<br />birbirine benzeyerek mi geçer diye<br />on altı yaşında sivilceli bir salak gibi<br />kendine sorarsın<br />ve oturursun<br />televizyonun karşısına,<br />ruhen bitmiş ama bedenen sana sırıtan<br />başka bir spikeri izlersin<br />fenerbahçe küme düşecek der<br />hayır dersin<br />çocuklara tecavüz ediyorlar der<br />hayır dersin<br />insanlar binaların altında<br />sidiklerini içiyor der<br />hayır dersin<br />her şeye hayır dersin<br />elinde sigaran<br />hiçbir şeyi değiştiremeyeceğini bile bile<br />değiştirmeye çabalayan<br />3-5 kişiyi düşünürsün<br />hayır dersin<br /><br />hayır dersin herkese<br />her şeye,<br />başaramadılar<br />başaramadım dersin<br />bu bok çukurunda<br />en günahsıza taş atan ilk bendim dersin,<br />miden bulanır<br />başın döner<br />safra kesendeki kurtlar<br />şarkılar söyler,<br />başını ellerinin arasına alırsın<br />ve bir zamanlar annenin göğsünü emdiğin günlerden kalma<br />bir kitabı eline alır ve<br />kenara fırlatırsın<br /><br />çünkü her şey eskimiştir<br />eskimişsindir sen<br />aşklar ve sevgiler<br />kollar ve bacaklar<br />yemekler ve tencereler<br />pas tutan tavalarda<br />kırdığın tüm yumurtalar<br />ırzına geçmiştir<br /><br />bir gün, bir sabah veya<br />gecenin bir yarısı,<br />ölmemek için intihar ettiğin sayısız günden sonra<br />ölmüşsündür sonunda<br />intihar etmeden<br />yenilgiyi kabullenip,<br />bir mesai saatinden diğerine<br />yuvarlanarak<br />belindeki ağrılar<br />kalbine vururken<br />başındaki ağrılar<br />kalbine vururken<br />dişindeki ağrılar<br />kalbine vururken<br />oturur ve<br />somut bir gerçekliğin tam ortasındaki<br />çaresiz ve silahını elinden bırakan<br />son asker gibi<br />diz çökersin<br />vur dersin,<br />her kimsen her neysen<br />vur beni artık dersin<br />yaşamayı başaramadım<br />ölmeyi başaramadım<br />hiçbir şeyi başaramadım<br />allahım,<br />sana inanmak isterken bile <br />üzerime sıçrattığın boklardan<br />asla kaçamadım<br />dersin<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-4614213212283457310?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-45489594038280008692011-10-06T14:44:00.002+03:002011-10-06T14:44:41.681+03:00pencereden baktığında gördüğün<br />öylesine geçen insanlar<br />arabalar<br />köpekler ve atlar<br />artık ısıtmayan güneş ışığı<br />köşedeki fırından çıkan<br />artık ısıtmayan<br />sabahın körü ekmekleri<br />sana söylüyorlar gerçeği;<br />boşa kürek çekerek geçen günler<br />dünyanın en anlamsız akıntısından<br />aşağı düşürüyor bizi<br /><br />bu yalnızca kötü bir gün<br />hiçbir anlamı olmayan<br />başka bir kötü gün<br />zerre önemi olmayan<br />kötü bir gün,<br />odanda kendi kendine <br />anlamsız melodiler mırıldandığın<br />başka bir harcanmış gün<br /><br />kazanabilirsin veya<br />kaybedebilirsin<br />önemi yok artık<br />nefes alabilir veya<br />solunum cihazına bağlı olarak<br />yaşayabilirsin<br />önemi yok artık<br />güneş eskisi gibi değil<br />yağmur eskisi gibi değil<br />inci gibi dişleriyle gülümseyen insanlar<br />şimdi dişleriyle beraber sararmaktalar<br />köpekler <br />güzelim kediler<br />hareket eden hiçbir şey<br />eskisi gibi değil artık<br /><br />bu yalnızca kötü bir gün <br />değil,<br />kötü bir hafta<br />belki ay, belki sene<br />belki yüzyıl<br />ama artık hiçbir şey<br />bir zamanlar olduğundan <br />daha güzel ve <br />kötü değil<br /><br />ellerinden düşen bozuk paralar,<br />taşıdığın ekmek,<br />tuttuğun diğer eller,<br />bira şişesi,<br />kahve fincanı<br />tabaktaki makarna<br />ve geriye her ne kaldıysa<br />eskisi gibi değil<br /><br />ve bir gün,<br />belki sıcak bir öğleden sonra<br />yapacak hiçbir şey bulamamanın<br />verdiği acıyla<br />gelmişini geçmişini siktiminin<br />dünyasında<br />acınası varlığını düşünüp<br />kendinden, tanrından, aşkından<br />ailenden ve hayattan uzaklaştığında<br />hatırla<br />bu yalnızca kötü bir dünya<br />içinde seni barındırmayan<br />kötü bir rüya.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-4548959403828000869?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-91120462698867402392011-09-10T23:21:00.003+03:002011-09-10T23:23:29.074+03:00yazılacak başka şiir yok<br />artık,<br />geride kalanların<br />ne halde olduğunu gösteren<br />bir veri yok<br />artık,<br />günler hala uzun<br />geceler kısa,<br />saatleri ileri almanın faydası yok<br />artık,<br />zaman kanıtlar sana her şeyi<br />açlığı, yalnız geceleri, aşkı ve vicdanı<br />birayı, ödenmeyen aidatı, elektrik faturasını<br />kanı ve gözyaşını, intiharın eşiğinde<br />sallanırken ayakların bir beşik misali<br />sağdan sola<br />soldan sağa<br />yukarıdan aşağıya<br />yastığa kafanı koymanın bir anlamı yok<br />artık,<br /><br />çünkü bir gün<br />uyandığında,<br />hiçbir şeyin eskisi gibi olmadığını<br />görüp,<br />aynadaki ilkel benliğinin<br />senle taşak geçtiğini<br />anladığında,<br />kaybettiklerinin kazandıklarını götürüp<br />seni yine aptal ve<br />kederli suratınla başbaşa<br />bıraktığında<br />tekrar uykuya dalma zamanı gelmiştir artık<br />bu boktan hayatta<br /><br />yazılacak başka bir şiir yok<br />artık,<br />ne geceler uzun ne gündüzler kısa,<br />bir sigara paketinin içinde<br />şimdi kaç dal kaldıysa<br />onu nolur kimseyle paylaşma<br /><br />çünkü günler<br />paylaşmamak içindir<br />günler ölmek içindir<br />günler bankaya yetişirken<br />dört kişiye çarpıp<br />pardon demek içindir<br />bir bardak su içindir günler<br />boğazından geçen makarnadır günler<br />söylemek istediğin binlerce kelime varken<br />yüreğinde sıkışmasıdır günler<br />yenilgidir günler<br />aynanın karşısında<br />eskiyen suratının ortasına<br />çürüyen ağzının ortasına<br />acıyan kalbinin ortasına<br />sıçılmasıdır günler<br /><br />felakettir günler,<br />yazılacak yeni bir şiir ve<br />söyleyecek yeni <br />hiçbir kelimen olmamasına rağmen<br />delirmemek için<br />kağıtlara sarılmak zorunda kalmaktır <br />günler,<br /><br />patates tarlasını andıran bir sahada<br />soldan gelen ortaya<br />boş pozisyonda<br />yükselip<br />o namussuz kafanla<br />vurduğun şutun<br />dışarı çıkmasıdır <br />günler,<br /><br />oyundan alınmaktır günler<br />yedek kulübesinde oturup<br />gelmişini<br />geçmişini<br />sikerim böyle işin diyip<br />tekrar oyuna alınmayı<br />beklemekle geçer<br />günler..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-9112046269886740239?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-44513972645927974422011-09-04T23:43:00.001+03:002011-09-04T23:52:40.393+03:00eğer bir gün <br />ellerimi bıraktığım yerde <br />bulursam, <br />yerine hiçbir şey koyamadığımı <br />itiraf edeceğim, <br />kalbim, nesneleri tutmayı denerken <br />fazlasıyla incindi <br />ayaklarım yalnızlığımı <br />yürütmeyi denerken, <br />uyuştu ve kaybetti <br />sadece sen kaldın geriye <br />yerine bıraktığım hiçbir şey <br />tıpkı senin gibi <br />dönmedi geriye <br /> <br />uzun zaman geçti parmaksız ve elsiz <br />nesneler bilinçsiz, <br />insanlar hareket halinde <br />anlamsız ve gereksiz <br />orospular <br />pezevenkler <br />kan emici sülükler <br />tek gecelik bedenler <br />isa'yi bile mezarından çıkarırken <br />çalan bütün şarkılar <br />insanın içini acıtırken <br />bu eller, <br />nereye bıraktığımı unuttuğum <br />bu eller, <br />parmaklar ve avcumun içindeki <br />çizgiler, <br />artık anlamını çoktan yitirmiş <br />bu kelimeler ve <br />her defasında bitmeye meyleden sevgiler <br />tarifsiz ve şerefsiz <br /> <br />şimdi dışarda <br />insanların can sıkıcı sesleri <br />silahlardan patlayan kurşunların <br />kulakları sağır etmesi <br />arabaların egzoslarından çıkan kirin <br />beynime işlemesi <br />ve anlatmaya değmeyen pek çok <br />şeyin daha da gerçekleşmesi <br />önemsiz elbette <br />burada <br />düşünecek bir şey yok artık <br />düşünmeye değer bir şey yok artık; <br />defalarca bittim ben bu sefer diyip <br />tekrar ayağa kalktığında <br />kazandığını sandığın <br />tüm küçük çaplı zaferler <br />gün gelir <br />sana en dibi gösterir <br />işte o zaman şansın kalmaz <br />hiçbir şey için <br />ellerin asla sana dönmez <br />ellerin sana dönse de <br />asla eskisi gibi gözükmez <br />tırnakların ve etin, <br />avuç içlerin ve çizgilerin <br />artık seni sevmez <br /> <br />şimdi dışarda <br />ölmek için gün sayan <br />insanların arasında <br />kanat çırpan kuşların bile <br />bir şansı olmadığını <br />anladığında <br />otur ve bekle <br />hiç gelmeyen o güzelim günlerini <br />hiç gelmeyecek o güzelim gecelerini <br />nekahat dönemi sonrası <br />devam eden bel ağrısı gibi <br />seni tekrar ait olduğun <br />bu kirli koltuklara oturtan <br />talihinin hiçbir zaman dönmemesini <br />otur ve bekle <br /> <br /> <br />ve en sonunda <br />korkabilirsin artık <br />ölmekten, <br />diyebilirsin artık <br />ne yaşadın ki zaten diye sorduklarında <br />tüm hayatın boyunca <br />korktum ya işte her an <br />ölmekten, <br />delirebilirsin artık <br />suni çimde tüm golleri sana sokan <br />suni bir allaha şükretmekten, <br />en sonunda <br />bakabilirsin artık ellerine <br />artık atmayan kalbinin üzerinde <br />bekleyen <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-4451397264592797442?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-32114402454529526562011-08-25T00:30:00.002+03:002011-08-26T13:09:36.853+03:00buraya kadarmış dedi <br />tanrıların bile artık umursamadığı <br />bu odada, <br />gelip geçen yaşamım <br />kokuşmuş bir fare gibi <br />bayat peynir kemirerek <br />ruhumu kemirerek <br />ruhunu kemirerek <br />bir aşkı daha <br />istanbuldaki başka bir <br />çöplüğe fırlatarak <br />yaşamaktan artık usandım dedi <br /> <br />bildiğim tek şey dedi <br />içimde bir yerlerde, <br />kalbimde ve <br />belki götümde <br />belki ellerimde veya <br />aklımın en çürük dişinde <br />hala her şeyin değişeceğine dair <br />bir umut var dedi <br /> <br />buraya kadar her şey dedi, <br />ellerim artık unutulmuş bir figüran <br />kimsenin rol vermediğii <br />kalbim bir emekli <br />banka kuyruğunda teklemek için atan, <br />gözyaşlarım bir kovayı doldurur <br />ruhum bile beni bırakıp giderken bu odadan <br /> <br />bir gün dedi <br />kendimi bulursam yine <br />bu küçük bar sandalyesinde <br />gıcırdayan kapının sesi <br />ve yaşamın üzerime çöken ağırlığı <br />karşılarsa beni <br />kalbime diktikleri kazık <br />öldürürse beni <br />bu yanlış hayatta <br />görürsem aynada <br />bu ihtiyarlayan sureti <br />ne olur çevir kafanı <br />görme beni <br />dayanamam bu acıya, <br />sadece bira için biraz bozukluk bırak <br />bu adama, dedi <br /> <br />sevgi dedi, <br />iyimser bir tahminle <br />ilk 4 atı bilmek gibi, <br />jokeyin son anda dizginlere asılıp <br />seni sattığı <br />herhangi bir bahis gibi, <br />cüzdanımdaki küçük kırıntıları <br />kalbimdeki acıdan çıkardığımda <br />geriye kalan şey gibi, dedi <br /> <br />bir gün dedi, <br />yeniden dünyaya gelirsem <br />delinmiş ozon tabakası <br />tozlu asfaltlar <br />yakıt tankları ve <br />savaşlar, <br />küresel ısınma <br />ekonomik kriz ve <br />orospular, <br />kalbimi kitlediğim bu beden ve <br />işlediğim tüm günahlar <br />yanlışlıkla dolu <br />yalnızlıkla dolu <br />bu hayat ve <br />paramparça aşklar <br />inan <br />bizi asla yakalayamayacaklar <br /> <br />ama <br />şimdi gidiyorum uzanmaya <br />küçük mezarımın çukuruna <br />kalbimde eski ve bilindik bir yarayla <br />artık nefes almak haram bana <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-3211440245452952656?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-8852029574441131712011-08-02T00:39:00.002+03:002011-08-02T00:39:55.306+03:00asla doğru yaşanmayacak aşklar dedi<br />asla doğru yaşanmayacak bu hayatlar<br />elimdeki süngüyü düşürdüm<br />avuçlarımdan kayanların sayısını unuttum<br />şimdi burada<br />yanlış bir temele dayandırılmış<br />hayatımdan geriye kalanları<br />kapıcı alsın diye<br />kapının önüne koyuyorum<br />şimdi burada<br />hayatımdan geriye kalanları<br />güneşli bir akşamda<br />havanın kararması için<br />gökyüzüne fırlatıyorum<br />şimdi burada<br />bir zamanlar kaybettiğim her şeyin<br />odamın köşesindeki örümcek ağları<br />ve tozlar misali<br />sabit durmasını umuyorum<br />ve eğer dediklerim sana saçma geliyorsa<br />gözlerini kırp<br />eğer bana inanıyorsan<br />ellerini oynat<br />eğer karıncalanmış ayaklarım<br />sana yürümeye azmediyorsa<br />polisi ara<br />eğer kalbim bazen yerinden çıkacakmış gibi<br />oluyorsa<br />doktoru ara<br />eğer asla doğru söylenmeyecek<br />kelimelerimiz varsa<br />şairin birini ara<br />eğer hayatımızdan geriye kalanların<br />hiçbir anlamı olmadığını anlarsak<br />tanrıyı ara<br /><br />lütfen inan bana,<br />bir gün bu dünyada<br />yer almayı haketmediğini <br />bu dünyanın<br />hayatında yer almayı<br />haketmesinden daha<br />önemsiz olduğunu anladığında<br />sırtını ver tavana<br />kafanı yastığının altına göm<br />anneni göm<br />babanı göm<br />kardeşini göm<br />aşkını göm<br />patronunu göm<br />otobüs şoförünü,<br />herhangi bir garsonu<br />taksi şoförünü göm<br />özgürleşmek için bu dünyada<br />önce kendi kemiklerini<br />kırılıncaya kadar<br />toprağın en derinine göm<br /><br />ve inan bana<br />yanlış kelimelerle<br />yanlış yaşamlarla<br />yanlış insanlarla<br />yanlış maaşlar ve<br />faturalarla<br />aşklar ve kadınlarla<br />dolu hayatında<br />bir akşam oturup<br />sol elinde şişe<br />sağ elinde<br />bir zamanlar seni mutlu etmeye bile<br />yetmemiş ve artık<br />kayıp gitmiş<br />nesnelerin acı veren varlıkları<br />hala aklındaysa<br />vazgeç bu hayattan<br />en kısa zamanda..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-885202957444113171?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-38072775933081061292011-07-16T15:19:00.000+03:002011-07-16T15:20:22.066+03:00bırak yağsın hayat<br />üstüne üstüne <br />beklenmedik bir anda<br />yüzünde patlayan döl misali<br />silebileceğin bir peçete yok şimdi<br />uyandığın bu acılarla dolu yatakta<br /><br />bırak aksın hayat<br />üstüne üstüne<br />sağanak yağmur misali<br />kurulanman için bir havlu yok <br />bu yalnızlıkla dolu akşamlarda<br /><br />bırak vursun hayat<br />yanaklarına,<br />bacaklarına,<br />kalçana ve<br />karın boşluğuna<br />orta sıklet boksörün<br />son kroşesi misali<br />pansuman için<br />sana acıyan kimse olmadı ki <br />bu korkunç sabahlarda<br /><br />bizler burada<br />hiç satmayan bir filmin<br />en başarısız oyuncuları gibi,<br />son bir çabayla<br />ölü bir yeşilçamın dibinde<br />sigarasını tüttüren<br />figüranlar misali<br />huzursuzevlerde ölümü <br />bekliyoruz<br /><br />sararmış dişler<br />sararmış ümitler<br />sararmış anılar<br />ve fotoğraflar<br />aşklar ve gözyaşları içinde<br />asla gerçekleşmeyecek<br />güzelim hayalleri bekliyoruz<br /><br />bendeniz burada<br />üzerime akan hayatı<br />suratıma yağan hayatı<br />kalbime vuran hayatı<br />kabul ediyorum<br />başka bir dünyada<br />başka bir şehrin<br />çalışmayan belediyesine oy vermiş<br />bir gerizekalı misali<br />kalbimin ısınması için<br />kömür yardımı bekliyorum<br /><br />bırak sürsün hayat<br />sen öldüğünde<br />arkandan gözyaşı akıtacak<br />bir kaç kişi <br />seni kısa sürede unutacak<br />bırak sürsün hayat<br />kolunu aşkla ısıran tek şey<br />her zaman küçümsediğin sivrisinek olacak<br /><br />sonra güneş doğacak<br />başka insanlar için<br />sen gittiğinde arkandan ağlayan sevgilin<br />doğal olarak başka birisine koşacak<br />güneş batacak ve<br />insanlar kendilerine ait olmayan<br />hiçliğin başkentinde<br />kiralık evlerde, kiralık sokaklarda<br />taksitli yataklarda, ikinci el koltuklarda<br />yitip gitmeye mecbur olacak<br /><br />bırak aksın hayat <br />bırak yağsın hayat<br />bırak vursun hayat<br /><br />başroldeki öldüğünde film biter,<br />ölü bir çiçeğin dibinde<br />en erken hep figüranlar gider<br />boşuna bekleme<br />sonuna dek gitmeyi<br />erken ölmeye doğmuşsun<br />erken üzülmeye doğmuşsun<br />bu başroldekilerin dünyasında<br />biraz daha kömür için<br />biraz daha aşk için<br />faturalar için<br />taksitli sevgiler için<br />dilenmeye<br />doğmuşsun<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-3807277593308106129?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-89602776810690202752011-06-02T12:33:00.001+03:002011-06-02T12:33:27.198+03:00bütün gecelerde<br />bütün gündüzlerde<br />yemek arası verilen<br />öğle anlarında<br />namaz aralarında<br />esnaf kepenkleri açarken<br />beyoğlu'nda başka bir<br />şarapçı yaralı halde<br />etrafına yalvaran gözlerle bakarken<br />kediler daha iyi ciğerlerin,<br />kadınlar daha zengin ve<br />iyimser heriflerin,<br />buzdolabı daha pahalı<br />etlerin peşinde koşarken<br />herhangi bir aşkın yerini <br />eninde sonunda bitecek<br />başka bir aşk<br />alırken,<br />her şeyin bir sonu olduğunu anlarsın<br />ve o an<br />bir sapık misali<br />bir zavallı misali<br />çaresizliğin dibine vurmuş ve<br />nedenini bile bilmiyorken<br />bir ölü misali<br />saatlerce boş bir çekmeceyi<br />boş bir komodini ve<br />kirli pencereleri izlerken<br />çoktan öldüğünün ve<br />hiçbir zaman hakettiğin gibi<br />yaşayamadığının farkına varırsın<br />ve kalkarsın<br />salona geçer ve sanki bir şey arıyormuş<br />gibi,<br />sağa sola bakarsın<br />geri dönersin<br />tekrar kirli çarşafların arasına uzanır<br />tavanı izlersin<br />geceler boyunca<br />sabahlar boyunca<br />tanrının yaratmaktan vazgeçtiği<br />ve keyifle sigarasını tüttürdüğü<br />bu yirmibirinci yüzyılda..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-8960277681069020275?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-15112820176863259052011-05-18T23:23:00.000+03:002011-05-18T23:24:01.834+03:00uyanıyor ve<br />bir tekme savuruyorum<br />hayatımın tam ortasına<br />her sabah,<br />nereye dek devam eder<br />adımlarım<br />inşaatı süren bu yollarda<br />her durduğumda<br />daha ne kadar tekmeler savururum<br />yürümekten vazgeçtiğim<br />ilerlemekten vazgeçtiğim<br />sevmekten vazgeçtiğim<br />bu yaşamda<br />her durduğumda<br />kurmalı oyuncak misali<br />arkadan itilmekten<br />usanan bu adamın<br />itfaiyeciler,<br />polisler,<br />vezne memurları ve<br />doçentlerle<br />derdi nedir acaba<br /><br />uyuyor ve<br />bir küfür savuruyorum<br />en uzaktaki allaha<br />beni duymasın diye<br />dibimdeki şeytana<br />el ense atıyorum<br />kadehleri tokuşturup<br />ellerimi bahşiş niyetine bıraktığım<br />başka bir izbe barda<br />başka bir sabah yok artık<br />güneşin ruhumu ısıttığı<br />başka bir gece yok artık<br />bir yıldızdan başka<br />ne kayar acılarımın tamamına<br /><br />yürüyorum ve<br />bir yumruk savuruyorum<br />karşımdaki adama<br />her şeyi sağa sola fırlatıp<br />kendimi sabit bıraktığım <br />bu odada<br />en çok da kendime katlanamıyorum<br />değişen ampul<br />değişen çorap<br />değişen don<br />değişen atlet<br />gömlekler ve kazaklar<br />tişörtler ve eşofmanlar<br />kirlilerin arasına düşürdüğüm bu kendim,<br />bu ellerim,<br />bu gözlerim<br />ve geriye hala <br />benden bir şeyler kalsın diye<br />yalvardığım bu hayatım<br />tükürüp atarak beni<br />arkadan iterek beni<br />bütün tıkalı yollara<br />bütün tıkalı hayatlara<br />bütün tıkalı aşklara<br />bir darbe daha vurayım diye<br />bütün kırılgan camlara<br /><br />yıkanıyor ve<br />bir şarkı savuruyorum<br />sıcak suyun altında<br />kafamı temizlesin diye<br />kullandığım göz yakmayan <br />lanet şampuan<br />derimi yakmakta<br />ellerimden kayan başka bir sabun<br />bir aşk misali<br />gider borusundan kanalizasyona karışmakta<br />bir bok misali,<br />kendimi kurulamaktan bıktığım<br />bu havlu,<br />kirli ayaklarım<br />kirli ellerim<br />kirli göğüs kafesim<br />kelepçelenmiş yaşamım ve<br />unutulmaya yüz tutmuş<br />bir aktör misali<br />artık hiç gülümsemeyişim<br />yerini anlamsızlığa bırakmakta<br /><br />sonunda<br />dudaklarım <br />başka bir sonun<br />ilk nakaratını mırıldanmakta;<br />hiçbir şey asla<br />eskisi ve şimdiki gibi<br />sonrası ve öldüğüm andaki gibi<br />olmamakta..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-1511282017686325905?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-47635988266250739992011-05-06T08:15:00.001+03:002011-05-06T08:16:32.520+03:00yani bazen<br />topraktan gelip toprağa gideceğimizi<br />söylüyor<br />büyük adamlar,<br />bizim yerimize karar veriyorlar<br />yani bazen<br />duymak istemediğim sesler<br />etrafımda bir türlü öldürülemeyen <br />sivrisinek misali gürültü<br />yapıyorlar<br />yani bazen<br />dünyanın uydusunun<br />ne olduğunu anımsayamıyorum<br />adımı anımsayamıyorum<br />yediğim son yemeği<br />içtiğim son şeyi<br />son havariyi<br />en orospu eski sevgilimin<br />kim olduğunu<br />anımsayamıyorum<br />yani bazen<br />üç bin yıldır bu evin içinde<br />cirit attığına artık emin olduğum<br />bu lanet sivrisinekle<br />mücadele edemiyorum<br />yani bazen<br />kadınım yataktan kalkıyor ve<br />prize, sinekleri öldüreceğine<br />veya etkisiz hale getireceğine inandığı<br />bir şey takıyor<br />güzel kadınım<br />sivrisinekleri hiçbir şey öldüremez oysa<br />duvara yapıştığında çıkan<br />şaşılası miktardaki kan izinden başka<br /><br />yani bazen<br />burada yaşamak için<br />bir neden bulmuyorum<br />burada ölmek için <br />bir neden bulmuyorum<br />aynada suretime bakıp<br />yaşlandığımı hissediyorum<br />beyazlayan saçlar<br />daha da çöken göz altları<br />ve büyüyen göbekle<br />küçük çocuklar üzerinde<br />hala kötü bir izlenim bırakıyorum<br />yani bazen<br />bir şiirin yerini<br />bir aşkın yerini<br />paranın yerini<br />suyun yerini<br />iyi pişmiş bir bifteğin yerini<br />ne tutar diye düşüyorum<br />ellerim, kanı çoktan soğumuş<br />bir et gibi<br />heyecanını kaybetmiş<br />bir aşk gibi<br />dizlerimin üzerinde uykuya dalıyor<br />yani bazen<br />katl-i vacip bir hayatın<br />başka bir afla sokağa<br />salıverilmesine katlanıyorum<br />ayaklarım üzülüyor bu odada<br />bir başına, ağrılar içinde<br />bir bar merdiveninde<br />daha bir bira içmişken<br />yuvarlanıp<br />kırdığım ayağım<br />bana bakıp gülümsememekte<br />yani bazen<br />öfkeyle vuruyorum sehpaya<br />kadınımın dehşet dolu gözlerini görüyorum<br />sen sinirlenince ne yapacağımı bilemiyorum<br />sen bağırınca ne yapacağımı bilemiyorum<br />yani bazen<br />iyi biri olduğumu hissediyorum<br />kötü biri olduğumu hissediyorum<br />hissedemiyorum,<br />ölüyorum<br />ayağa kalkıp<br />bi bira açıyorum<br />oturuyorum ve<br />seksin hala yapılmış bütün icatlardan<br />daha önemli olduğu kanaatine<br />varıyorum<br /><br />yani bazen<br />siyatiğim misali<br />siyasetim azıyor<br />burada, bu şehirde<br />burada, bu ülkede<br />burada, bu evrende<br />olup bitenler<br />ölüp gidenler<br />bir hiç uğruna, bir hiç gibi yaşayıp<br />bir hiç gibi doğup, büyüyüp, okuyup<br />ve ölüp gidenler<br />ağrıma gidiyor<br />aşklar bir anda başlıyor<br />bir anda bitiyor<br />elbette herkes gizliyor<br />düzüşebildiğin sürece<br />sevebileceğini, herhangi birisini<br />kalbinden çıkan sesin<br />birisini becerirken<br />ağzından da çıktığını<br />yani bazen<br />sevgi sözcükleri<br />hayatın yerini tutmuyor,<br />kapına dayandığında başka bir alacaklı<br />kalbinden başka verecek hiçbir şeyin kalmıyor<br />inanç, inançsızlığı eziyor<br />muhafaza ettiğimiz şeyler<br />yerini modern köleliğe bırakıyor<br />yani bazen<br />bir takım sesler duyuyorum<br />kalbimde ve zihnimde<br />ve dudaklarımın arasından çıkan<br />seslere dikkat kesildiğimde<br />dehşete düşüyorum<br /><br />yani bazen<br />bir tanrı olabilirdim<br />burada, bu lanet yerde<br />bacaklarımı sıkıştıran bu battaniyenin<br />kokan çarşafın<br />başımı ağrıtan bu iğrenç yastığın<br />beynimi eriten bu anlamsız mısraların<br />bugüne kadar yazılmış<br />bugüne kadar yazdığım<br />tüm şiirlerin ve<br />hiçbir anlamı olmayan öykülerimin<br />bir okunuşta biten ve<br />bir şekilde asla doğru gelmeyen kelimelerle yüklü<br />hikayelerin<br />bir gün, uyandığımda<br />aynaya baktığımda<br />yaşlandığımı anladığımda<br />yalnızlığımı anladığımda<br />sarhoşluğumu anladığımda<br />sadece zaman kaybı olduğunu<br />anlamaktan korkuyorum<br /><br />yani bazen<br />yaşamaktan korkuyorum<br />bir bara gidip tek başıma oturup<br />gerçekle yüzleşebilmek<br />hayatla yüzleşebilmek<br />kendinle yüzleşebilmek<br />evine, odana<br />kurumuş sidiğinden izler taşıyan<br />klozet kapağına baktığında<br />hala bir şansın olduğunu zannetmek<br />iyi geçecek bir kaç günü, bir kaç seneye yeğlemişken sen<br />yani bazen<br />bu dünyadaki milyarlarca kiracıdan<br />sadece biri gibi<br />sadece biri<br />ve bütün bu yığınlardan başka bir<br />önemsiz parça, önemsiz başka bir kişi<br />olduğunu anladığında<br />yani bazen<br />eninde sonunda<br />diğerlerinden farkın olmadığını <br />anladığında<br />kendini kanattığında<br />kanatlarını kanattığında<br />aşkı kanattığında<br />hayatını kanattığında<br />anneni kanattığında<br />baban seni kanattığında<br />patronlar seni kanattığında<br />kadınlarını kanattığında<br />insanlar seni kanattığında<br />herkesten biri olduğunu anlayıp<br />tekrar tekrar<br />bu şehirlerde doğup<br />bu şehirlerde ölmeye programlı<br />tam otomatik bir<br />hayat makinası misali<br />kurma kolu çalıştırılmış<br />bir oyuncak bebek misali<br />kaçınılmaz sona yaklaştığını<br />anladığında<br />yani bazen<br />bu kelimelerin, hayatın misali<br />öteki hayatlar misali<br />bir sonu olduğunu anladığında<br />pilli bir araba misali<br />hız limiti içerisinde<br />yasalara uygun<br />yaşama telaşı içinde<br />olduğunu anladığında<br />yani bazen<br />işte en kötüsü<br />yaşamak için bir neden bulmadığında<br />söylenecek ve<br />yapılacak hiçbir şey kalmadığında<br />kurutma işlemine geçen<br />bir çamaşır makinası misali<br />içini kurutan başka bir makina olduğunu<br />anladığında<br />sessizce uzan yatağına<br />ve bekle<br />ve bekle<br />güneşi bekle<br />ayı bekle<br />sahuru bekle<br />tanrıyı bekle<br />kitabı bekle<br />şiiri bekle<br />aşkı bekle<br />birayı bekle<br />boşalmayı bekle<br />spermlerini sileceğin<br />peçeteni bekle<br />ananı, babanı<br />abini, ablanı<br />kapıcıyı veya komşunu<br />çalmadık kapı bırakmayan <br />dilenci çocuğu<br />bekle<br />hepsi gelecek<br />bir gün karşına geçip<br />sen son nefesini verirken<br />sıradan birinin ölümünün <br />bir önemi olmadığının bilincinde<br />başka bir mezar daha işgal edilip<br />başka bir mezar daha boşalırken<br />bekle<br />bütün bunları anladığında<br />güneş ısıtacak içini<br />böceklerin kemireceği etini<br />kırgın kemiklerini<br />gelmişini geçmişini<br />siktiminin hayatının tüm özetini<br />güneş ısıtacak kalbini<br />tazyikli bir su misali<br />seni metrelerce geriye iten<br />çevik kuvvet hortumu gibi<br />kaçırdığın tüm güzel şeyler<br />cehennemin dibi..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-4763598826625073999?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-47487431395944068482011-04-30T00:16:00.001+03:002011-04-30T00:16:20.779+03:00nereye gideceğimi bilmiyorum<br />yer yuvarlağının tam ortasında<br />uykuya dalmak üzere olan bir ayyaş misali<br />kanım, derimin bile inkar ettiği<br />kusmuk dolu bir torba<br /><br />nereye gideceğimi bilmiyorum<br />kocaman ellerim<br />kocaman kafam<br />ve ayaklarım<br />hiçbir yere sığmamakta<br />ölmek sorun değil <br />nasıl ayakta kalırım<br />hep muamma<br /><br /><br />nereye gideceğimi bilmiyorum<br />sağımda ve solumda<br />kafama inen bir cop misali<br />terör estiriyor üniforma<br />lime lime edilen bir insan gibi<br />ölüyor muyum acaba<br /><br />nereye gideceğimi bilmiyorum<br />bu gözler daha kaç külün<br />tablasında öldüğünü izler <br />bu eller daha kaç şişeyi <br />bir çırpıda tarihin<br />boklu sayfalarına gömer<br />bu insanlar<br />mühendisler,<br />bakanlar,<br />görmeyenler,<br />işten alıp işten çıkaranlar<br />aşk diye inim inim inleyen<br />başarısız kadınlar,<br />birisine dokunduğunda<br />bunun mucizevi olduğuna kendini<br />inandıranlar<br />apartman yöneticileri,<br />polisler ve askerler,<br />telekomünikasyon mucizesi<br />sevişmeler<br />ne zaman sona erer<br /><br />nereye gideceğimi bilmiyorum<br />bu yaşlanmakta olan el<br />yaşlanmakta olan yüz <br />yaşlanmakta olan göz<br />ve yaşlanmakta olan kalp<br />daha kaç kere <br />mezarının tam ortasına<br />işer<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-4748743139594406848?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-3497971391791983962011-04-27T16:46:00.001+03:002011-04-27T16:46:29.624+03:00bir sabah uyanır ve<br />gözlerini açtığında<br />yüzleşmeye başlarsın<br />geçirdiğin hayatla<br />zaten kaybedeceğini bildiğin<br />bir yarışmayı<br />son anda kaybetmiş gibi yaparak<br />kendini kandırarak<br />kendini düzelmeye inandırarak<br /><br />seni bırakan<br />senin bıraktığın<br />asla tutamadığın her şey<br />gün gelir<br />senin yerini alır<br />oysa<br /><br />sen çıkmışken artık<br />sen olmaktan<br />başka bir şeyin yerine<br />başka bir akşamın<br />veya başka bir dakikanın yerine<br />geçtiğinde<br />okkalı bir küfür sallarsın<br />dünyanın göt deliğine<br /><br /><br />aşk dersin, bazen<br />aşk<br />acıtmıştır hep içini<br />sevdiğin birini kaybeder gibi<br />hani herkesin öleceğini bilip<br />yine de öldüğünde<br />üzülmek gibi<br /><br />anlıyorum dersin<br />bir sabah uyanıp<br />aynanın karşısında<br />çapaklarına ve<br />dişlerinin arasındaki kirlere<br />bakarken<br />artık anlıyorum<br />dersin<br /><br />neyi anladığını<br />neyi keşfettiğini bilmez halde<br />tamtakır buzdolabını açıp<br />varoluşunun geldiği son noktaya bakarsın<br />anlıyorum dersin,<br />yatağa döner ve<br />ruhundaki açlığın<br />midenin yerini aldığını bilirsin<br /><br />bir sabah uyandığında<br />hiçbir şeyi tutamadığını anlarsın<br />kasıklarının arasını yoklar<br />son bir gayretle<br />boşalırsın,<br />kalbindeki yaraları<br />hiçbir tendürdiyotla kurutamazsın<br />bir zamanlar bacaklarındaki<br />ve kollarındaki <br />kabuklaşmış yaraları<br />kalbinden koparamazsın<br /><br />tekrar uyanırsın<br />bir kaç saat sonra<br />bir şeyler değişmiştir diye umarsın<br />kalkıp çapaklarınla konuşur<br />dişlerinin haline acırsın<br />pencereden dışarıya bakıp<br />her şeyin hiçbir şeye nasıl<br />bu kadar kolay dönüştüğünü<br />izlersin<br />buzdolabı aynıdır<br />faturalar katlanarak gelir<br />dışarda hava aynıdır<br />kalbin katlanarak acır<br />su biter,<br />ekmek biter,<br />peynir biter,<br />makarna biter,<br />para biter,<br />aşk biter,<br />bitmemesi gereken her şey<br />sona ererken<br />yaşamın devam eder<br /><br />uyanırsın işte bir sabah<br />başka bir trajedinin içinde<br />duvarların arasında<br />çek yatların arasında<br />yanmayan ışığın<br />bozuk musluğun<br />katlanabilir bir kartonu<br />kıskandıracak denli<br />katlanılmaz bir hayatın <br />tam ortasında<br />bir zamanlar<br />dudaklarına<br />sırtına<br />göğüslerine<br />ve hayatlarına<br />boşaldığın herkesin ve <br />her şeyin<br />başka bir oyun olduğuna<br />inanmış bir şekilde<br /><br />uyanırsın bir sabah<br />kurumuş ve kokan<br />bir ağızdan<br />hangi cümle çıkar önce<br />dersin, kendi kendine<br />kalkar ve gazı açarsın<br />son bir ölüm için<br />kanını satmaya hazırsın<br />ve eğer hala bir gaz varsa,<br />ve eğer hala biraz şansın varsa,<br />ve eğer hala biraz ümitsizliğin varsa,<br />ve eğer buzdolabı hala tamtakır<br />ve her şey hala<br />katlanarak üzerine geliyorsa<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-349797139179198396?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-71365606704054352322011-04-22T15:35:00.001+03:002011-04-22T15:35:40.970+03:00bir gün, başka bir dünyanın<br />başka bir hayatında<br />başka bir zamanın<br />başka bir akşamında<br />yine bulursanız beni yapayalnız<br />sarkmış bir göğüs misali<br />zavallılaşan odamda<br />uyan diye bağırın sadece,<br />uyan artık<br />başka bir hayat yok<br />başka bir dünya yok<br />başka bir yaşam yok<br />allahla köleleri arasında<br /><br />zaman<br />kum saati misali<br />ters çevirdiğinde<br />devam eder akmaya<br />hayat gibi;<br />hiçliğe doğru<br />kıllı bir amın<br />yüzeyine tutunan<br />zayıf bir asker misali<br />hayır der,<br />girilmez asla<br />allahla köleleri arasına<br />sen mecbursun ölene dek<br />yalnız kalmaya<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-7136560670405435232?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-81785924890113453122011-04-21T13:49:00.000+03:002011-04-21T13:50:16.110+03:00bildiğini sandığın her şey<br />seni ele geçiriyor<br />artık anla<br />hayatın<br />buzluktaki biftek misali<br />çözülmeyi beklerken<br />tam bu anda<br /><br />seni ele geçiriyor<br />artık anla<br />bildiğini sandığın her şey<br />çoktan kaybolduğun bu dünyada<br />okyanusta bir balık misali<br />nereye gideceğini bilmeyen<br />boş şişelerin ve<br />bu bir boka benzemeyen<br />hayatının arasında<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-8178592489011345312?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-72191892454628059372011-04-06T00:55:00.002+03:002011-04-06T00:55:35.319+03:00lavların altında kalan pompei gibi<br />bende kalacağım bir gün, elbette<br />nihai son<br />ışığın sona ermesi<br />karanlığın yükselişi<br />gözlerim ve ellerim<br />eskisi kadar iyi görmeyecek<br />eskisi kadar iyi dokunamayacaklar<br />dudaklarım, eskisi kadar iyi öpemeyecek<br />bir gün<br />tanrım, altında kalacağım bende<br />hayallerimin, içine ettiklerimin, kendimin<br />ya da herhangi bir şeyin;<br />seni boğan<br />seni yokeden<br />seni yabancılaştıran<br />kollarındaki dermanı çekip alan her şeyin<br />kalbim atmayacak<br />ruhum hissetmeyecek<br />burnum koklamayacak<br />dilim tat alamayacak<br />dişler dökülecek<br />başka yerde başka saçma ve<br />insanlığa hiçbir getirisi olmayan şeyler uğruna<br />mücadele devam edecek<br /><br />bir cehennemden başka bir cehenneme<br />bir boktan başka bir boka<br />dört yanlışın bir doğruyu asla götüremeyeceği<br />güzelim yollarda<br />kendimi kaybedip<br />ellerimin, gözlerimin, kalbimin<br />günden güne<br />geceden geceye<br />sona erdiğini izleyerek<br />yol yapım çalışmalarında<br />başka işçilerin<br />hayallerime daldırdığı vibrasyonların<br />kulaklarıma,<br />acıma hissime,<br />nankörlüğüme,<br />bitirdiklerime,<br />hissedemediklerime<br />saplayacağı makinalar<br />düzenli<br />sürekli<br />ses geçirmez bir odada<br />maruz kaldığın tüm çığlıklar misali<br />kaybedeceksin<br /><br />bir cehennemden diğerine<br />bir boktan diğerine<br />bir komediden diğerine<br />bir acıdan diğerine<br /><br />üzerinde tepinecek hayatının<br />savurduğu saçları<br />kalçaları ve dudakları<br />amcığı ve acısı<br />devam edecek ısrarla<br />tepinmeye<br />geçtiğin bütün yolları<br />geçtiğin bütün yolları<br />geçtiğin o siktiminin bütün yolları<br />tekrar anımsadığında<br />geriye her ne kaldıysa<br />geriye ne hatırlıyorsan<br />geriye neyi fırlatıp atıyorsan<br />geri dönecek sana<br />en sonunda<br /><br />bir cehennemden diğerine<br />bir cehennemden diğerine<br />son demlerinde<br />kimse olmayacak<br />kötü bir film sonu gibi<br />sağ elin yataktan yere doğru<br />uzanacak<br />gözlerin açık ya da kapalı<br />ağzın aralanmış veya kapalı<br />önemli değil<br />uzan, bak buruşmuş derine<br />artık baktığında göremediğin aletine<br />bir gökdelen misali yükselen göğüs kafesine<br />nefes al<br />nefes ver<br />nefes al<br />nefes ver<br /><br />çoktan ölmüştüm zaten, dersin<br />belki, kimbilir<br />tavana baktığında<br />bunca yıl zaten yaşamıyordum, dersin<br />belki, kimbilir<br />buruşuk yüzünden akmaya çalışan<br />son damla<br />sağ elinle beraber<br />düşer yere<br />belki, kimbilir<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-7219189245462805937?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-81198362816185193632011-03-29T19:52:00.001+03:002011-03-29T19:55:31.619+03:00ne yapmalıydım.. ellerimi ovuşturup durdum.. son iş günüm olduğunu bilmiyordum.. oraya gireli 8 ay olmuştu.. elbette memnun değildim ama performans düşüklüğü ve özveri eksikliğinden işten atılmak şaşırtıcı sayılmazdı.. ölüm gibiydi aslında.. birisini öleceğini bilmenize rağmen öldüğünde gösterdiğimiz tepki gibiydi verdiğim tepki..<br /><br />- üzgünüm toz, merkezden gelen talimat bu şekilde.. bir kişiyi çıkarmamız gerekiyordu en adil şekilde davranmaya çalıştık.<br />- adil mi.. gayet iyi çalıştığımı düşünüyorum.<br />- ama yeterli değildi anlıyor musun dostum.. üzgünüm ama referans olarak bizi gösterebilirsin.<br />- referans mı.. bırakın ya.. <br /><br />başka bir şey demedim, 19 günlük alacağımla beraber toz oldum.. insanların küçümseyici ve rahat bir nefes aldıklarını hissettirdikleri bakışlarını da üstüme çekerek.. dışarı çıktım.. sağa mı dönecektim sola mı.. ne yapacaktım.. ellerime baktım.. su toplamışlardı kaldırdığım kolilerden.. " şunu tartsana olum ", " bu niye bu kadar pahalı ", " alt tarafı bir zarf göndereceğim " .. siktirin lan.. çok da sikimdeydi.. ellerim daha önemliydi.. acıyordu ellerim.. yüreğim acıyordu.. anlayamıyordum insanları.. sistemi.. sağa mı dönecektim sola mı.. dümdüz devam ettim..<br /><br />içeri girdim ve soyunup yatağa uzandım.. sigara yaktım, dün akşamdan yarım kalan ve artık bir boka benzemeyen ılık birayı içmeye başladım.. sevgilim aradı bir süre sonra;<br /><br />- naber toz napıyorsun<br />- iyidir yavrum, evdeyim<br />- bu saatte mi işe gitmedin mi<br />- gittim.. gittiğime pişman ettiler<br />- noldu<br />- atıldım.. performansımı beğenmediler orospu çocukları..<br />- yapma ya.. üzüldüm ya.. off.. boşver yapacak bir şey yok.<br />- üzülmüyorum.. sadece nefretimi çoğaltıyor böyle şeyler..<br />- bende akşam seni çağıracaktım dışarı bir şeyler konuşmak için.. ama uygun olmaz sanırım..<br />- birisi diğerini bir şeyler konuşmak için çağırıyorsa ciddi bir sorun vardır<br />- puff.. sen ve boktan çıkarımların..<br />- haklı mıyım haksız mı<br />- haklısın.. yani zamanlama yanlış ama artık konuşmalıyız..<br />- zaten her şey üst üste gelir amına koyim.. tamam 8 gibi gelirim bara.. uyar mı..<br />- tamam görüşürüz<br /><br />sanırım terkedilecektim.. bir süredir sorunluydu her şey.. ama bir ilişkinin neden sorunlu olabileceği hakkında hiçbir fikrim yoktu.. harbiden neden bir ilişkide sorun çıkardı.. insanlık sorunlarla doluydu.. düzüşmek problemdi, öpüşmek problemdi, konuşmak problemdi, içmek problemdi, yatağın hangi kısmında uyuyacağın problemdi, sıçtıktan sonra elini yıkamak problemdi.. ben yıkamazdım.. boktan daha önemli problemlerimiz vardı hayatta..<br /><br />uzanmaya devam ettim.. saat 4'e geliyordu.. yalnızdım.. valide ortalıkta yoktu.. ki bu durumda olmaması da iyidi.. " neden bu saatte evdesin " , " işten mi atıldın yine " .. binlerce soru.. hava fena değildi.. dışarda güneş hala anlamlıydı ve bu da dolayısıyla hala biraz şansım ve ümidim var demekti.. <br /><br />doğruldum ve sırtımı duvara verdim.. bokserıma baktım.. sanırım değiştirmemin zamanı gelmişti.. sadece düzüşeceğimi bildiğim zamanlarda değiştiriyordum.. mantıklı olanda buydu.. hijyen amına koyim diyen olabilir.. bende sizin amınıza koyim o halde.. birazdan başıma geleceklerden habersiz donuma, su toplamış ellerime, cüzdanımdaki 270 liraya bakıyordum.. <br /><br />sonra bir anda balkon kapısı açıldı.. hafif bir rüzgar içeri girdi.. kapının kapalı olduğuna eminim.. asla dışardan oksijen almazdım.. önce içerdekini tüketirdim.. evet lanet bir oğlak burcuyum ben.. kapıyı kapatasım gelmedi.. rüzgar iyidi.. sırtımı duvara verdim.. bir an gözlerimi kapayıp esnedim.. 10 saniye kadar.. derin esnerim ben.. derin bir adamım.. <br /><br />gözlerimi açtığımda karşımda bir adam gördüm.. <br /><br />- hassiktir noluyor lan<br />- naber toz<br />- kimsin lan sen.. <br />- ayağa kalkayım deme sakın, otur<br />- hassiktir lan<br /><br />elime geçirdiğim ilk şey kokan bir ayakkabı olmuştu, alıp kafasına attım.. vücudu hiç kıpırdamadı, sadece başını yana çekti.. orta boylarda, temiz yüzlü, takım elbiseli bir adam vardı karşımda..<br /><br />- noluyor lan, kimsin sen<br />- eğer sakinleşmezsen kötü şeyler olabilir<br />- hadi lan, siktim ananı şimdi<br />içeri gidip bıçak alacaktım.. kimdi bu orospu çocuğu.. nasıl girmişti içeri.. hemde takım elbiseyle.. manyak mıdır nedir amına koyim.. ayağa kalkmamla bir anda istemdışı tekrar oturup ayaklarımdan yatağa zincirlendim.. <br />- napıyorsun lan, nasıl oluyor bu<br />- bak sana demiştim.. şimdi sessizce otur ve dinle.. <br /><br />sanırım başka çarem yoktu.. öldürülecektim herhalde.. bir günde hem işten atılıp, hem terkedilip bir de ölmek pek adil değildi.. <br /><br />- tamam.. kimsin<br />- söyleyeceğim ama gülmeyeceksin.. ben şeytanım..<br />- hahahah.. pardon ya.. hahahahahha.. amına koyim işe bak.. şeytan mı hahaha <br />- inanmıyor musun..<br /><br />suratındaki öfkeyi gördüm.. bu konuda dalga geçilmek pek hoşuna gitmiyor gibiydi.. gözleri bir anda kırmızıya dönüşecekti sanırım.. angel heart'ta görmüştüm bunu.. robert de niro şeytandı, iyi giyimliydi, uzun tırnakları vardı.. gördüğüm en klas şeytandı.. tırnaklarına baktım.. kesilmişti.. bu adam hiç şeytana benzemiyordu..<br /><br />- beni sakın robert ile karıştırma.. o filmi düşündüğünü görüyorum.. orospu çocuğu benim rolümü çalmıştı zaten.. <br /><br />sonra bir anda odadaki tüm eşyalar yer değiştirmeye başladı.. her şey havada uçuşuyor ve tekrar başka bir yere konuyordu.. abajur karşı tarafa geçti.. yerdeki bira şişesi adamın ayağının altına.. <br /><br />- tamam tamam inandım.. hem şeytansın hem de dizayn işleriyle uğraşıyorsun..<br />- ahah.. sende sevdiğim şey soğukkanlılığın.. aslında şeytan sen olmalıydın..<br />- koli bile paketleyemiyorum amına koyim.. <br />- farkındayım.. neden burda olduğumu merak etmiyor musun..<br />- aslında ediyordum da vazgeçtim.. muhtemelen öldüreceksin beni.. şansımı sikeyim..<br />- hayır öldürmeyeceğim.. iyi bir gün geçirmediğine tanık oldum.. buraya gelişimin makul bir açıklaması yok.. dönem dönem evlere uğruyorum..<br />- temizlikçi kadınlar gibi yani.. o kadar eve uğradıysan neden kimse duymadı bunu bugüne dek..<br />- çünkü bunu söylerlerse öleceklerini biliyorlardı..<br />- ama sen şeytansın.. yani bilmelerinde tuhaf bir şey yok.. hassiktir.. sen varsan..<br />- tanrı da var evet.. ve sanılanın aksine aramız gayet iyidir.. tek başına idare edilemez insanlar.. hepiniz kafayı yemişsiniz..<br />- tanrı burda olduğunu biliyor mu..<br />- diğerleri bilmez ama buranın tanrısı biliyor elbette.. <br />- diğerleri mi..<br />- evet diğerleri.. ülke ülke ayrılmıştır tanrılar.. din din değil yani.. ben türk şeytanıyım..<br />- hassiktir.. ahahaha.. bu ırka bir tanrı ve şeytan bahşedilmesi komedi ya.. ahahah.. <br />- bence fazla gülme.. rahatsızlık vermeye başlıyorsun bir süre sonra.. <br />- peki ya dinler.. dinlerin tanrıları, şeytanları.. bok püsür.. bi dünya ayet falan.. hani komşunu sev der incil mesela..<br />- o konuda diğer tanrılarla ve şeytanlarla mutabakata vardık.. 250 civarı tanrı ve şeytan kafa karıştırırdı.. bir kaç kitap işimizi kolaylaştırdı.. ama farklı ülkelerde takılıyoruz..<br /><br />karşımdaki tuhaf varlığa baktım.. çok sıradan görülüyordu.. takım elbisesi kıyaktı ama sıradandı işte.. daha farklı bir şey ummuştum.. <br /><br />- ne ummuştun ki daha farklı.. ben buranın şeytanıyım ve gücüm hala tartışılmaz.. <br />- neden geldin buraya.. özellikle buraya yani.. bunun mantığı yok.. depremde kurtarılacak son adamım..<br />- şu an yaşaması için herhangi bir nedeni olmayan bir adamsın.. önceden de yoktu.. senin için ölmek ya da yaşamak farketmiyordu.. canını alacaktım buraya geldiğimde ama vazgeçtim.. sadece ne haldesin bakmak istedim..<br />- azrail ilgilenmiyor muydu can alma işiyle..<br />- kitapta öyle.. ama ben bakıyorum bu işlere.. canını alacağımız her adama azrail yetiştiremeyiz değil mi.. benden kimseye bahsetmeyeceğini biliyorum..<br /><br />gözlerimi kapattım iki saniye kadar.. açtığımda gitmişti şeytan.. balkon kapısı kapanmıştı.. ayağımdaki zincirler yok olmuş, eşyalar eski yerine geçmişti.. rüya mı görmüştüm.. orospu çocuğundan borç para istemeliydim belki de..<br /><br />duşa girdim.. ılık suyun altına.. neler olup bittiğinden haberim yoktu.. yalnız hissediyordum.. rüya görmüş olabilirdim, görmemiş olabilirdim.. şu aşamada önemi yoktu.. hayatım çoğu zaman gerçekle halüsinasyonun birbirine karıştığı bir şeydi..<br /><br />saat tam 8 de bardaydım.. ilk kez bir buluşmaya zamanında gitmiştim.. hatunumu düşündüm.. ayrılsa ne farkedecekti ki.. kadınlar bunu daha melodramatikleştiriyordu ama her zaman senden once bir başkasını buluyordu.. bu da samimi değildi.. yalnız olmak çok önemli değildi, yalnız hissetmek daha büyük sıkıntıydı.. şeytanı düşündüm barmen karşımdayken.. <br /><br />- moruk sence şeytan var mı<br />- hı?<br />- sence, şeytan var mı<br />- nerden çıktı bu şimdi<br />- bilmiyorum merak ettim.. sanırım şeytan da var tanrı da var ama sandığımızdan farklı.. hem de çok..<br />- lan bi kişi de şuraya oturunca felsefeye başlamasın<br /><br />adama baktım.. haklıydı.. bu barı idare ettirmeye çabalıyordu.. müşteri yoktu, para kazanamıyordu.. 19 günlük alacağımı almış ve içkiye yatırıyordum.. muhtemelen birazdan terkedilecektim.. bardan kalktım.. masaya geçtim.. <br />8.30 olmuştu.. sanırım ekilmiştim.. aramadım elbette.. oturdum ve içmeye devam ettim.. telefon çaldı;<br /><br />- nerdesin amına koyim ya<br />- doğru konuş be.. 20 dakikaya falan ordayım trafiğe takıldım<br />gözlerimi ovuşturdum uzun uzun.. hay sikeyim dedim.. napıyorum burda.. bugün rüya mı gördüm acaba.. gözlerimi açtım.. karşımdaydı..<br />- hassiktir<br />- nasılsın bakalım<br />- habire gelecek misin karşıma sessizce<br />- bu aralar boşum.. insanlar birbirlerinin işini görüyor nasılsa<br />- kaç tane takım elbisen var senin.. hatta niye takım elbise giyiyorsun<br />- ben şeytanım.. iyi görünmem lazım.. senin gibi görünseydim senin gibi sıradan biri olurdum..<br />- tanrı ne giyiyor<br />- o daha sportif takılır.. anlaşamıyoruz bu konuda hahaha<br />- puf.. seni görmüyorlar değil mi<br />- ben istemezsem göremezler.. ama etkimi hissedebilirler.. bak soluna<br /><br />döndüm.. karşımda oturan adamın birası yere düştü masadan.. barmen geldi, adam ben bir şey yapmadım dedi.. barmen keyifsizce ortalığı temizledi..<br /><br />- çok ibnesin lan<br />- sen hala öğrenemedin mi şeytanla nasıl konuşulacağını<br />- pardon.. ağız alışkanlığı<br />- berbat bir hayatın var değil mi.. kız arkadaşın terkedecek birazdan seni üstelik.. iş bulman zaten imkansıza yakın.. niye yaşıyorsun ki..<br />- moralimi bozacağına alsana canımı.. cesaretim yok hiç.. ne yaşayabiliyorum ne de diğeri.. <br />- bak sana bir seçim şansı veriyorum.. başkası olsa çoktan almıştım canını.. şimdi arkanı dön ve şurdaki çifte bak..<br />- şu yiyişenler mi.. <br />- evet.. birazdan o kızın nişanlısı gelecek.. bir süredir takip ediyor onları.. gerçi bende gazladım adamı epey.. belinde silahı var.. burayı dağıtacak.. şimdi burdan gidersen kurtulursun.. gitmezsen vurulma ihtimalin fazla..<br />- tanımadığım ve hele aşk acısı çeken bir gerzeğin silahıyla ölmek istemem.. hele bu barda.. <br />- o zaman biranı bitir ve git.. <br />- hatun gelecek.. onu içeriye sokamam zaten, beklerim dışarda..<br />- hayır.. olayın zevki burada.. ya kalmayı seçip kız arkadaşını koruyacaksın ya da şimdi gideceksin.. boşuna arama hatunu, açmayacak.. adam 2-3 dakika içinde gelecek içeriye.. bunların tersine bir şey yaparsan durdururum..<br /><br />arkama döndüm.. hala yiyişiyorlardı.. ne yapacaktım.. hay amınıza koyayım dedim içimden..<br /><br />- gerçekten götmüşsün<br /><br />döndüm ve şeytan yoktu.. elbette.. ne yapacaktım.. ölmek sorun değildi.. aslında sorundu ama bu şekilde ölmek sorundu.. kalırsam ve adam ortalığa ateş ederse muhtemelen ikimizde geberecektik.. fazla düşünme şansım yoktu.. dışarı çıktım kimseyi uyarmadan.. rüya görüyor olamazdım..<br /><br />bardan çıktım, sola döndüm.. 5-10 adım attım.. sağa döndüm ve diğer bara girdim.. 5 dakika geçti.. telefonum çaldı.. hatun arıyordu.. açmadım.. eleman geldi<br /><br />- ne içersin<br />- bira tabi<br />sahneye baktım, herkes kafa sallıyordu.. beynim yerinde değildi.. bira geldi..<br />- ne çalıyor bu elemanlar<br />- in league with satan diye bir şarkı.. ben istemiştim<br /><br />anlamsız bir sırıtışla yüzüme baktı.. gözleri kıpkırmızı oldu birden ve gitti.. hassiktir lan dedim.. daha neler.. barmene baktım, döndü bana baktı.. gülümsedi.. bir kaç dakika sonra müziği bastıran silah sesleri geldi dışardan.. herkes dışarıya üşüştü..<br /><br />biramı içmeye devam edip Robert de niro’ya okkalı bir küfür salladım..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-8119836281618519363?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-16561163055519424702011-03-27T11:43:00.001+02:002011-03-27T11:43:33.488+02:00sigaramı içmek için bardan çıktığımda<br />bu aşağılık kurala<br />ve diğer kurallara<br />ve kural koyucuların analarına<br />çektiğim sinkaflarla oturdum aralarına<br />akdeniz'in bitki örtüsüne çalışırken<br />kuralların işe yaramadığını<br />anlatmazdı bu sikik müfredat<br /><br />elbette, yalnız bırakılmazdım<br />yalnız bırakmayacaklardı<br />veledin biri elindeki çakmaklarla<br />karşıma dikilip<br />belime kadar gelmesine rağmen<br />olanca cesaretiyle<br />"abi çakmak alsana, teki iki lira"<br />diyip yıllardır yaşamadığım bir şoku yaşatıyordu bana<br /><br />"yuh amına koyayım, iki lira mı"<br />" abi sana iki tane"<br />"ihtiyacım yok"<br />"üç tanesi iki lira"<br />"hassiktir.. biraz daha durursan burada, bu akşam çakmaksız, hayatsız,<br />inancını kaybedip, saf kapitalizmin kölesi olan biri gibi sisteme lanet edip<br />komünizme inanabilirsin, dikkat et ama babalar komünistlerden hazetmezler"<br /><br />suratıma mini ve beş kapılı bir bokun<br />iri bir boka baktığı gibi baktı ve<br />ilerledi, elbette<br />solumda iki lezbiyen<br />gayet samimi ve<br />biraz sonra dünyanın<br />bitik oksijenine, tsunamilerine ve<br />kaybetmişlere bir tokat gibi<br />çarpacakları öpüşmelerine hazırlanıyordu<br /><br />içeri girdim, girmek zorundaydım<br />içindeydim, çıkamazdım<br />şarkılar kötüydü<br />gece kötüydü<br />hayat kötüydü<br />yanılmamaya olanak yoktu<br />ev sahiplerinin kiraya<br />kiracıların eve<br />kedilerin ciğere<br />kadınların penise<br />çocukların otomatik helikopterlere<br />eski sevgililerimin benden nefret etmemeye ihtiyacı vardı<br /><br />adamım alice in chains çalsana dedim bardaki adama<br />hard diskte problem var ama dilersen ben söylerim sana<br />bu kötü espri için barmene gecenin sonunda attığım yumruğa<br />bir daha bu bara giremeyecek olmama<br />sonuç olacak her ne varsa<br />koyayım ta amına<br /><br />kaldıramadığım şeyler var elbette<br />kötü espri ve şaka,<br />lüzumsuz konuşma,<br />aşırı alkollüyken söylenen kelimeler ve<br />işe yaramaz ve tek farkı amının farklı açısından dolayı<br />hayatta daha şanslı olan<br />başka bir orospuyu atmak yatağa<br />çünkü sen üçgenin iç açılarını beynine kazırken<br />kadınların attığı kazıkları öğretmez<br />bu sikik müfredat<br /><br />kaldıramadığım şeyler var hala<br />büyük marketler,<br />mağaza güvenlik görevlileri<br />malazgirt savaşını beynime dayarlarken<br />birini nasıl sevebileceğini sana öğretmeyen<br />sikik müfredat<br /><br />kötü gece,<br />kötü gündüz<br />açık süt misali çabuk bozulan karakter<br />ev vergisiyle yüzleşmek zorunda kalmak<br />bira sarhoşluğu,<br />barmenin iğrenç esprileri<br />lezbiyenlerin öpüşmekten vazgeçip<br />erkek arkadaşlarıyla geceyi bitirmeleri<br />ve daha pek çok şey<br />kötü olan<br />başka şehirlerde, benzer sahneler<br />benzer ölümlerle neticelenirken<br /><br />en sonunda elbette<br />bardan çıkman gereklidir,<br />otobüse binmen gereklidir<br />eve dönmen ve<br />dudağının üstüne buz koyman gereklidir<br />çünkü osmanlı tüm cihana hakim oldu derken<br />barmene solunu geçirdiğinde<br />arkandan gelen ikinci kişinin darbesine<br />hazırlamaz seni sikik müfredat<br /><br />sonunda elindeki ağrıyla<br />dudağındaki ağrıyla,<br />uzanır ve düşünürsün<br />ağzında sigara<br />yakmak için çakmağını ararsın, bulamazsın<br />orospu çocuğu veled-i zinanın<br />masanın üstündeki çakmağı kaşla göz arasında<br />yürüttüğünü anlarsın<br /><br />bu da başka bir hikayedir elbette<br />çünkü üç kulvuvallah bir elham öğrenmek için yıllarını harcarken<br />insanların başkasına nasıl kazık atabildiğini<br />öğretmez bu sikik müfredat<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-1656116305551942470?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-70778812016506814262011-03-22T15:20:00.001+02:002011-03-22T15:20:28.584+02:00bazen karanlıktasındır<br />dünyanın bütün lambaları, birleşin<br />diye haykırırken bile<br /><br />bazen karanlıktasındır<br />bütün farları açıp<br />dörtlüleri yaksan bile<br /><br />bazen karanlıktasındır<br />ortalama bir odada<br />ortalama bir hayatın<br />ortalama geçen günlerinde<br />vasati kırk çöp kudretinde<br />oturup şişeleri yuvarlasan bile<br /><br />bazen ölmek istersin<br />elbette, doğal bir gelişimin<br />veya ruhsal materyalizmin<br />ya da çürümenin sonucudur<br />asla buna cesaret edemeyeceğini bilsen bile<br /><br />bazen bir aşk biter<br />sen odanda yazarmış gibi<br />okurmuş gibi<br />severmiş gibi<br />sevişirmiş gibi yaparken bile<br /><br />sana seslenir karşıdan<br />artık kime ait olduğunu anlayamadığın bir ses<br />çek ellerini üzerimden<br />artık sana katlanamıyorum,<br />seni sevmek için bir nedenim kalmadı<br />nefret etmek için sakladığım tüm nedenler<br />inancımdan geriye hiçbir şey bırakmadı<br /><br />işte bu yüzdendir ki,<br />birini sevdiğinde<br />işte bu yüzdendir ki<br />karanlıktayken<br />işte bu yüzdendir ki,<br />tüm dörtlüler yanarken<br />sen son hızla<br />en keskin virajı hızla dönüp<br />başka bir viyadükten<br />başka bir köprüden<br />başka bir sevgiden<br />başka bir beklentiden<br />düştüğünde;<br /><br />geriye hiçbir şey kalmaz<br />söylenecek, anlatacak,<br />dinleyecek, yaşanacak<br />sevilecek, öpülecek,<br />hissedilecek<br /><br />çünkü bazen<br />dünyanın en korkunç karanlığındasındır<br />odanın ışıkları kapalıdır,<br />ruhunun ampulleri patlamıştır<br />elbette, harap ve bitap düşebilirsin<br />elbette, sana anlatılan tarih<br />sana anlatılan yaşam<br />sana anlatılan aşklar ve sevgiler bütünü,<br />aidiyet, aile ve gelenekler<br />yanılmıştır<br /><br />çünkü oradasındır,<br />o karanlığın içinde<br />biten başka bir şey için şerefini ayaklar altına alıp<br />şerefine bir şişe daha yuvarlarken<br />uğruna manifesto yayınladığın bütün aydınlıklar<br />hayaller ve uğrunda bir zamanlar<br />işe yaramayan canını bile verebileceğin<br />nesneler ve insanlar<br />başka bir şeye dönüşür<br /><br />dönüşmüştür, herkes<br />tahmin bile edemezsin<br />insanların nasıl değiştiğini<br />bir zamanlar sevgiyle öpülen dudakların<br />artık kokmuş bir yemek misali<br />bir kenara atıldığını<br /><br />geriye hiçbir şey kalmaz<br />söylenecek, anlatacak<br />dinleyecek ve yaşanacak<br />ağlanacak ve gülünecek<br /><br />ortalama bir odada<br />ortalama bir taksim akşamında<br />ortalama hayatların tam ortasında<br />dörtlüler yanarken<br />farlar açıkken<br />son viraj dönülürken<br />viyadükler, artık tutkulu dudaklar<br />köprüler, artık acı bir salça<br />hayatın, artık parmaklarının arasından<br />kayıp düşen, bittiğinde yenisini vermeyecekleri<br />bir bira..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-7077881201650681426?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-31503365343208696212011-03-14T21:56:00.001+02:002011-03-14T21:56:24.149+02:00batan bir hayatın malları bunlar<br />şimdi;<br />tırnaklar, burun delikleri, göz altları, kulak memesi<br />ölümün taşak torbaları, sinir harbi, kafatasımın içindeki askerler,<br />perişan sinekler, ellerimdeki doku kaybı,<br />kalbimin ara sıra teklemesi ve geriye kalan tüm şeyler;<br /><br />amerika kıtası,<br />atlantiğin öteki yanı,<br />sokaktaki kediler<br />sokaktaki köpekler<br />hiçbiri kadar değeri olmayan bireyler<br />halk otobüsleri<br />minibüsler ve<br />belinde silahıyla bambaşka bir ruh halindeki polisler<br /><br />ne kadar zordur biliyor musun<br />sabahları uyanmak<br />gitmek istemediğin bir iş için<br />yaşamak istemediğin bir hayat için<br />sikmek istemediğin bir karı için<br />uğraşmak<br />olum aklını kullan, koru kendini bütün bu saydıklarımdan<br />derdi işe yaramaz babam<br /><br />batan bir hayattan geriye kalanlar bunlar;<br />ailenin yarısının yaşamıyor oluşu,<br />geriye kalanından bihaber oluşun,<br />dedenin yattığı yeri bile bir kez olsun görmemiş oluşun,<br />ve bir gün herkesin bile, ölmeyecek gibi görünen<br />ölmeyecek gibi yaşayan senin, benim bile<br />ölecek oluşu<br /><br />şehirler, sokaklar, semtler ve ilçeler<br />posta kutuları ve apartman numaraları,<br />kaldırımlar ve apartman altı dükkanları<br />arasında çürüyor olmak<br /><br />yok olmak,<br />sabahın köründe bir cehennemden bir cehenneme<br />giriyor olmak,<br />hayatını bir hiç uğruna harcamış olmak<br />hayatını onlarca hiç uğruna harcamış olmak<br />uğruna ölünecek şeyler azalmış<br />ve zaten her şey çoktan ölmüşken<br /><br />mahvolmak,<br />bazen terkedilirken<br />bazen terkederken<br />şimdi sırada ne var diyip,<br />başka bir yatakta başka biriyle<br />hiç inanmadığın cümleleri söylemek<br />palyaçoların bile senden daha fazla güleceği<br />şeylerle vakit öldürmek<br /><br />batan bir dünyadan geriye kalanlar bunlar;<br />açlık, azot, güneş, küresel ısınma,<br />siyaset, savaşlar, borçlar, faturalar,<br />yol parası, aşk, delirmek<br />üzerine yazılan milyonlarca boş şiirden<br />birini daha yazıyor olmak<br /><br />oysa bilmen gerek<br />ne zaman yükseleceğini<br />çünkü yere nasıl ineceğini bilmeyen her şey<br />sıklıkla düşer<br /><br />oysa bilmen gerek<br />sinekler ve kelebekler<br />tanrılar ve uçaklar<br />yarasalar ve güneş<br />ve ay ve jüpiter<br />ve neptün ve uranüs<br />ve etrafında gördüğün<br />etrafında sevdiğin<br />etrafında özlediğin<br />etrafında öldüğün<br />her şey<br />gün gelir düşer..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-3150336534320869621?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-7355513549842719752011-03-10T11:29:00.002+02:002011-03-10T11:30:01.161+02:00acaba daha kaç gol çıkar bu maçtan<br />psikiyatrlar, lisanslı doktorlar, psikologlar ve<br />amfetamin beyinli insanlar<br />sorular, yağmurlar<br />bu soğuk hava, <br />saçma köy isimleri<br />saçma göl isimleri<br />saçma dağ isimleri<br />başıboş alüvyonlar,<br />platolar ve yanmaya devam eden ormanlar<br />hiçbiri hiçbir şey bilmiyorlar<br /><br />daha kaç teravih namazı çıkar bu islamdan<br />camiler, hocalar, minarelerle dolu sokaklar,<br />yürümek zorunda kaldığımız bütün o dar kaldırımlı yollar<br />belediye itlaf ekiplerince katledilen güzelim aşklar,<br />düşüncenin ikiye bölündüğü bazı akşamlar<br />insanlar.. pezevenk bir tanrının yanlış spermiyle<br />harcamaya ve harcanmaya devam eden insanlar<br />hiçbiri hiçbir şey bilmiyorlar<br /><br />doğruyu söyle bana tanrım<br />burada, kollarımızla ayaklarımızla ve duygularımızla defalarca oynayanların<br />dünyasında,<br />kaç kişinin üzerinden geçtik, kaç araba dolusu insanın bir gecede<br />zirveden sıfıra düşüşünü izledik<br />daha kaç kez düşer bir insan<br />yükseldiği andan itibaren<br />bu soğukta mesela, balmumundan bihaber ikarus gibi<br />soldan sağa<br />sağdan sola<br />her şey sanki kareli bir bulmaca<br /><br />hiçbiri hiçbir şey bilmiyor<br />bir kadının manasız çözümlemelerinden<br />ve adamın iyimserliğinden başka bir şey değildir aşk<br />ve iyidir bazen, sevdiğin kolun altında olmak<br />bir kadın misali, <br />iyidir bazen hiçbir şey düşünmeden uykuya dalmak<br />depresyonlar, amfetaminler, psikiyatristler<br />onlara para kazandırman için ellerini ovuştururken<br /><br />daha kaç kez kapatılır bu hayat<br />kaçık bir allahın başlama vuruşuyla<br />bir başına, belki başka bir barda<br />başka bir anının amına koyarken sen<br />ellerinden küllere,<br />ellerinden şişelere,<br />ellerinden gözlerine,<br />ellerinden kaderine<br />en sonunda hiçliğe<br />başladığın yere seni geri döndüren<br />o kusursuz fikriyata<br />seni ulaştıran hayatın<br />ve en sonunda sana hiç inandırıcı gelmeyen o kaçık tanrın<br />inan bana artık hiçbir şey bilmiyor<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-735551354984271975?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-38295081632363443022011-03-06T00:55:00.001+02:002011-03-06T00:56:51.033+02:00geriye söylenecek bir şey kalmadıysa<br />söyleme, konuşmak gerekmez çoğu zaman<br />kalabalık bir benliğin birey olmanı engellediği<br />dayanıksız başka bir akşamda<br /><br />oysa<br />sana, bana<br />kaldırımdaki yosmaya<br />şarapçıya,<br />barda tek başına hüznünü kültablasına basan yalnız adama<br />ananın amına,<br />kadınını bir sabah uyandığında başkasına kaptıran ahmağa<br />bütün yanlış hayatlara, yanlış anılara, yanlış aşklara<br />hiçbir şey vaadedilmediğini anladığında<br />ve bu ucuz dünyanın gerçek hakimi olan<br />avukatlara, doktorlara, mühendislere, bilişim uzmanlarına ve<br />politikacılara boyun eğmeye başladığında<br />sende biliyorsun aslında gereken tek şeyin<br />sadece biraz daha dayanıklı,<br />en sert depreme bile dayanabilecek denli güçlü bir<br />prefabrik bir akşam olduğuna<br /><br />sebep sen değilsin<br />yanlış zamanda doğup yanlış zamanda yaşıyor oluşun değil<br />kötü çocukluğun, eksi beş derece kıvamındaki odanı<br />ısıtacak bir sıcak el bile bulamıyor oluşun değil,<br />sadece başka bir başarısız gece, kendine tahammül etmek zorunda kaldığın<br /><br />boşver, doğru doğmadığın gibi<br />doğru yaşamayacaksın,<br />doğru yaşlanmayıp doğru aşık olmayacaksın<br />ama doğru öleceksin, dosdoğru<br />içine ve derinine, bir amı kökler gibi<br />en sonunda, en dayanıklı akşamda<br />o kaçınılmaz son akşamda<br />prefabrik bir akşamda, hala soğuk bir odada<br />daha da anlam kazanacak her şey<br />boşver, doğru doğmadın ama<br />doğru öleceksin sonunda<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-3829508163236344302?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-83071844238669852752011-02-25T14:53:00.001+02:002011-02-25T14:53:20.285+02:00beynini, ellerini, tırnaklarını,<br />gülümseyişini, burun deliklerini<br />hatta kulak memeni kaybedebilirsin<br />her şeyi bir anda yitirebilirsin<br />ki genellikle yitirirsin de<br />geriye bir şey kalmayana dek<br />sıcak bir akşam yemeğini hayal ederken<br />kendini bir ara sokakta<br />yemek dilenirken bulabilirsin<br />elbette, olasılık ve biraz talihle ilgilidir bütün bunlar<br />tesadüflerin ve birtakım bileşenlerin tepkimeye girmesiyle,<br /><br />kendini cehennemde bulabilirsin<br />aman tanrım ne yaptım da bana bunlar oldu<br />suçum neydi diye diye tanrıya sitem edebilirsin<br />ölebilirsin hatta <br />hiç beklenmedik bir anda; muz kabuğuna basarak, kafana bir inşaat tuğlası düştüğünde<br />veya boşaldığın sırada, sıçarken bile ölebilirsin<br />o kadar da zor değildir sana verilen hayatı <br />bir anda geri vermek şeytanla işbirliği yapmış bir tanrıya<br /><br />bir gün o çok sevdiğin<br />beynini, ellerini, tırnaklarını, gülümseyişini, burun deliklerini<br />birtakım iç ve dış organlarını kaybedebilirsin<br />hiçbir şeyin kalmayabilir, hemde hiçbir şeyin<br />bütün değişiminin tek şahidi olursun<br />önce baban terkeder<br />sonra annen<br />ve sonra sevgilin<br />geriye sadece sigara ve elinde tuttuğun ve<br />sonu gelmek üzere olan bira şişesi kalır<br /><br />boşver, geçecek hepsi<br />senin istediğin tarzda olmasa da<br />her şeyin bir sonu vardır dostum<br />hemde her şeyin, <br />her şey geçer elbette<br />sayıca azsın<br />niceliğin yetersiz<br />dişlerin 875 gün sonra dökülmeye başlayacak<br />sıra saçlarına ve derine gelecek<br />dik yürümekte zorlanacaksın<br />ve bir gün sandalyende oturup<br />elinde tuttuğun sidik dolu bir sondayla<br />başbaşa bulacaksın kendini<br />korkma, altına işeyerek büyüdün<br />altına işeyerek öleceksin<br /><br />bu denli saçmadır işte<br />ellerin olmayabilir, beynin olmayabilir<br />aşkın seni terketmiş olabilir<br />hiçbir şey yolunda gitmeyebilir<br />o çok sevdiğin hayatın çoğu zaman <br />dikkatli düşünmediğin ve<br />hayatında bir tek geceni bile buna ayırmadığın için<br />sana çok anlamlı gelebilir<br />aptallaşma<br />hiçbir anlamı yok yaşamının<br />biraz daha patates kızartması<br />biraz daha bayat ekmek yemek için<br />didinen başka bir zavallısın sadece<br /><br />binaların arasındasın<br />sıradan insanların arasındasın<br />patronların arasındasın<br />ailenin arasındasın<br />buzdolabı kapısıyla içindeki beyaz peynirin arasındasın<br />mutfakla banyo arasındasın<br />tuvalet kağıdıyla bokunun arasındasın<br />hayatınla ölümünün arasındasın<br />işte bu yüzden hep arada kalmışsın<br /><br />kitap, ekmek, allah, aşk, kalp, iyilik, cömertlik gibi<br />kapitalist kelimelerin esir aldığısın<br />elindeki sondaya iyi bak,<br />içindeki sidiğe iyi bak<br />o sandalyede otururken<br />bütün geride bıraktıklarına<br />artık adını bile anımsayamadığın annene, babana<br />ölmüş karına veya nerde olduğunu bilmediğin aşkına<br />boş buzdolabına, bozuk sifonuna, çalışmayan üçlü prizine<br />elinden doğduğun an kayıp gitmiş hayatına<br />iyi bak<br /><br />dostum, görüyor musun<br />işte oradasın, tam merkezinde hiçliğin<br />tam ortasında, santra yuvarlağında<br />hayatın düdüğüyle başlayan <br />ve bir hiç gibi devam eden hayatın<br />o çok sevdiğin ellerin, beynin, tırnakların ve burun deliklerin<br />seni terkedecek,<br />her şey.. seni.. eninde sonunda.. terkedecek<br />korkma.. hepsi eninde sonunda.. geçecek..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-8307184423866985275?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-29392493620862789202011-02-21T23:26:00.000+02:002011-02-21T23:27:25.377+02:00kazanan asla olmayacaktı.. emin olun.. <br /><br />ilk adımı attıktan sonrası zordu.. yani insan ürküyordu.. ürkmek hoş bir kelime değildi.. ben ürküyordum.. elimi cebime soktum.. fazla seçeneğim yoktu.. oraya girdikten sonra çıkmanın da anlamı yoktu.. <br /><br />"pall mall kırmızı".. uzattı, aldım.. ordan hızla kaçabilirdim.. yani sabaha karşı 3 falan olmalıydı.. ya da gecenin 3'ü.. bilemiyorum.. zamanın veya güneşin veya ayın veya herhangi bir kütlenin önemi yoktu.. oradan hızla kaçabilirdim.. ama adil dövüşmeliydim.. adil dövüşmeyi severim.. bir kavgaya girdiğinizde esas sorun kazanmak olmamalıdır.. önemli olan o kavgaya girmektir.. düşüncesizce, tasasız, sanki her şeyin hakimi sizmişsiniz gibi, yaratıcı, kudretli.. ölümsüz.. hiç ölmeyecekmişsiniz gibi.. <br /><br />aynı durumdaydım.. adil bir dövüş olmalıydı.. çıkardım cebimdeki 2.750'yi.. şu anda 5 ya da 5,5 olmalı.. artık emin değilim.. 3 milyon vardı zaten.. kalan 250 bin.. kapağı yırttım, tek dal çektim.. çakmağı yaktım.. sert bir nefes çektim.. yürümeye devam ettim.. ellerim cebimde.. <br /><br />kapıyı açıp eve girdiğimde beni karşılayan hiçbir şey yoktu.. o akşam bir dostumun ısrarıyla bir doğumgünü kutlamasına katılmıştım.. 10-15 kişi vardı.. istiklaldeydik.. kimseyi tanımıyordum.. bir şekilde içkiler gelip gidiyordu.. bir süre katlanamadım ve kalkıp eve döndüm.. ve evet ev sihirliydi.. ev harikuladeydi.. bir yatağının olması mucizeviydi.. <br /><br />odama geçtim.. sigaramı içmeye devam ettim.. sonra diğeri geldi, sonra diğeri.. hiçbir şey yapmadan, düşünmeden, uzanır vaziyette.. müzikle, ümitsizlikle veya başka bir şeyle.. <br /><br />uyandığımda gün ağarmış ve güneş götüme giriyordu.. ya da ben öyle sandım.. inanılmaz sıcaktı etraf.. etrafıma baktım.. yanıyordu her yer; halı, karşıdaki çek yat, çarşaflar, perdeler, kağıtlar, plastik bardaklar.. yangın çıkmıştı..<br /><br />" hassiktir" dedim, " hassiktir ulan" .. kolum yanıyordu, kıyafetlerim.. yanıyordum.. çığlık atmaya başladım.. " hassiktir, yardım edin " .. böyle mi ölecektim tanrım.. yani, bir çok şekilde bir çok zaman ve bir çok yerde ölmeyi haketmiştim.. ama böyle olmamalıydı.. bağırıyordum, kimse yoktu.. neredeydiler.. her yanım uyuşmaya başladı.. bacaklarım yanıyordu..<br /><br />düştüm..<br /><br />- bir gün geriye tekrar toz ve kemikten başka bir şey kalmayacak.. şarkıda dedikleri gibi.. primitif bir hayat bizi bekliyor olacak..<br />- ne zaman komünist oldun olum<br />- cidden lan toz.. nasıl olacak o.. fazla da içmedik daha.. dur bakayım<br />- bir saniye lan.. önemli bir şey anlatıyorum burda.. siz ikiniz artık ayrılsanız iyi olur.. neyse.. bütün hayatınızı dibine dek harcamakla geçirdiğimizi farzedelim; uyku, yemek, seks, mesai ve sıçmaya yılda muhtemelen 267 gün ayırıyoruzdur.. bu da 5 yılda kabaca bir hesapla 1200 gün falan eder.. bunu azaltmamız lazım..<br />- olum sen çalışmıyorsun ki.. ne mesaisi.. <br />- ama diğerlerine mesaiden daha çok zaman harcıyorum.. bakın.. geçen gün bir doğumgünü partisindeydim.. <br />- ahahaha sen mi<br />- ahahahaah.. dağıtmadın mı oraları..<br /><br />- hay amınıza koyayım lan.. siz ayrıyken daha hoşuma gidiyordunuz.. hemen kalktım zaten, bana göre değildi.. her neyse.. son 3 milyonumla sigara aldım evin ordan.. sonra içtikçe içtim.. sızmışım işte.. uyandığımda yangın çıkmış.. her tarafım yandı.. ev tamamen yanmış olsa gerek.. en son anımsadığım bağırıp çağırdığım ve yere düştüğüm..<br /><br />- neren yandı lan.. gayet sağlam görünüyorsun.. rüya mı gördün yoksa..<br /><br />o sıkıcı çifti orada bırakıp çıktım.. çıkmadan tuvalete girdim, aynada kendime baktım.. her yerim yanmıştı.. kollarıma baktım, pantolonumu sıyırdım paçalarından.. yanmıştı her yer.. 3. derece.. vücut hissizleşir, acı çekmezsin.. derinin kendini yenileme şansı yoktur.. üzerimi düzeltip dışarı çıktım.. başka bir tuvalete girdim.. her tarafım yanmıştı.. suratım, ellerim, dizlerim.. dudaklarım yok gibiydi.. ve dudağınız olmadığında hiç şansınız kalmaz.. sizi temin ederim.. kalp önemsizdir, göt önemsizdir, sik önemsizdir.. ama dudak önemlidir.. <br /><br />eve ulaştığımda üstümü çıkarmaya çalıştım.. çıkmıyordu kıyafetler.. derime yapışmıştı.. çektikçe dumanlar çıkıyordu üzerimden.. telefona gitti elim..<br /><br />- alo?<br />- siki tuttum sanırım<br />- efendim?<br />- benim ya toz.. siki tuttum<br />- neyin var yine<br />- yine mi.. ne zaman bir şeyim oldu ki.. hemen kalk gel yanıyorum..<br />- siktiminin abazanı..<br />- yok ya.. öyle değil.. cidden bak.. yani yandım ve sanırım alev almaya devam ediyorum..<br />- itfaiyeyi ara o zaman<br />- alo?<br /><br />kimsenin görmemesi imkansızdı.. yani mantıklı bakınca evet yanıyordum.. itfaiyeyi aradım.. <br /><br />- bir yangın ihbarında bulunacaktım<br />- ihbar mı? yangın mı var<br />- yanıyorum şu an.. dumanlar çıkıyor üstümden..<br />- siktir lan sapık<br /><br />derin bir of çektim.. pantolonun düğmesi erimişti.. ağrı hissetmiyordum.. herhangi bir sızı.. soğuk bir bira için neleri vermezdim şimdi.. içeri geçtim.. tutmayan ellerimle bir sigara yaktım.. yanılıyor olamazdım.. tüm hayatım yanılgılarla geçmişti.. ama şimdi, şu an tam da burada yanılıyor olamazdım.. uzandım.. ağlamayı denedim.. samimiyetle.. ama yaşlar anında buharlaşıyordu.. dumanlar çıkıyordu üstümden.. kalbim.. hala nefes alıyordu.. cebimdeki bozukluklar erimişti.. cüzdanımı çıkarmayı denedim.. erimişti.. insanları düşündüm gözlerimi tavana dikip.. nasıl ölüyorlardı.. nasıl ölecektim.. her sabah uyandığımda aynanın karşısında kendime baktığım bu suret.. bir gün kendini göremeyecekti.. tanıdığım insanlar, tanımadığım insanlar.. gittiğim yerler, asla göremeyeceğim yerler.. <br /><br />istisnasız her yerde tüketiyor ve tüketiliyorduk.. tanıdığım herkes mutsuzdu ve bir yerlere yetişmek zorundaydılar.. metroda, otobüste, meydanlarda, dolmuşlarda.. katlanabilecek miydik daha fazla.. yaşadığımız tüm o kofti günler ve geceler, bir sikin ucunda.. bir amcığın ucunda geçirilen tüm denemeler..<br /><br />acaba kalan pakedi bitirip uykuya dalsam.. ağzımda sigarayla.. tekrar başa dönebilir miydim.. derim yeniden kendini yeniler miydi.. hangisi rüyaydı.. daha önemlisi rüya neydi.. uyandığımda ne olacaktı.. <br /><br />ağzımda sigarayla gözlerimi kapattım.. inanıyordum, bir gün dünya kendini patlattığında veya biz onu patlattığımızda götümüze girecek olan bütün sevgilerin, bütün insani ve insanlık dışı duyguların bizden vazgeçeceğine.. ölesiye inanmaya karar verdim.. sigaranın dumanı, derimden çıkanlarla karıştı.. ve etraf her zaman olduğu gibi berbat kokuyordu<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-2939249362086278920?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-89275727702994063982011-02-14T06:32:00.003+02:002011-02-14T06:41:54.739+02:00insanlığa inancımı kaybettiğimde<br />gençtim, olması gerekenden daha genç<br />insanlığa olan inancımı kaybettiğimde<br />beraber olduğum ve adını bile anımsamadığım herhangi bir kadın<br />muhtemelen başkasının kucağında<br />zıplıyor, ve ona olan hislerimi<br />hunharca eziyordu<br />ve evet insanlığa olan inancımı kaybettiğimde<br />babam, hayatlarımızdan çoktan ayrılmış<br />kendi yıkık hükümdarlığından yeni bir imparatorluk yaratmanın<br />derdine düşüyordu<br /><br />her şeye ama her şeye;<br />allaha kitaba<br />karıya bacıya<br />işverene iş arkadaşına<br />marketçiye tekelciye<br />benzinciye petrolcüye<br />statükocuya hükümete<br />egemen olan her erk'e<br />musa'ya isa'ya<br />muhammed'e havva'ya<br />acıya ve şefkate<br />kedere ve yemin töreninde<br />kendini tutmak zorunda kalan her askere<br />akıl sağlığımı yitirmemek için<br />akli dengemi sarstığım her gece<br /><br />gençtim, olması gerekenden daha genç<br />şiirler ve kısa öyküler<br />kaybolmuş bir roman<br />bir öfke nöbetinde geri dönüşüm kutusuyla yüzleşen<br />başka bir roman<br />hayatına hiçbir şey olmamış gibi,<br />hiçbir şey yaşamamış gibi,<br />siyatiği bile azmayan<br />basur olmayan<br />prostatın yanından bile geçmeden<br />diş ağrısına, ödenmeyen herhangi bir faturaya <br />uğramayan insanların<br />arasında,<br />bir umut, lanet olası bir umut<br />allahın belası bir umut aramak için<br />her şeye ama her şeye;<br />kadere ve alnımızdaki yanlış yazgıya<br />paraya ait düşlerin<br />sevilmeye ait düşlerin<br />aşka ait düşlerin<br />ödenebilen ev kirasına ait düşlerin<br />hala gerçekleşebileceğine inanıp<br />her seferinde başka bir hayalkırıklığının<br />asgari ücretinde direnmeye çalışan<br />olması gerekenden daha genç, daha uzun<br />sararmış dişleri ve beyazlaşmayan hayalleriyle<br />her şeye ama her şeye<br />inancını kaybettiğinde<br />tek bir sonuca<br />varırsın en nihayetinde<br />ofsaytla kesilmeyen bir atağın geldiği son noktada<br />tek bir şeye;<br /><br />asla bilinmeyecek<br />asla iyi hissedemeyecek<br />birinin ünlü son sözleriyle;<br />her şeye ama her şeye<br />herkese; anana babana, kardeşine hayatına,<br />bir gün o toprağın altında çürümüş etini hunharca yiyecek olan<br />böceklere ve karıncalara bile inancını kaybettiğinde<br />sadece ama sadece<br />inancını kaybedersin<br />ve bütün hepsi sadece budur<br />varabildiğin son nokta<br />biri uzay matematiğine kafayı yorar<br />biri yepyeni bir cep telefonuna<br />biri son model bir arabaya ve <br />biri hükümeti devirecek kadar aklı başında<br />ve başa kendini geçirecek kadar akılsızken<br />varabildiğin son noktadır <br />bir şeye <br />bir kimseye<br />bir oluşa<br />bir bitişe<br />bir yaşama<br />bir an'a<br />aşka ve amcığa<br />inancını kaybettiğinde<br /><br />bu başka hiçbir anlama gelmez<br />inancını kaybetmişsindir<br />ve hepsi budur<br />ve bütün sorun<br />her zaman<br />her yerde<br />her şeyin yazıldığı gibi,<br />söylendiği gibi,<br />yaşanıyor oluşudur<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-8927572770299406398?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-8506113700896005072011-01-31T16:23:00.002+02:002011-01-31T16:23:37.735+02:00artık adını bile anımsadığın<br />bir şehrin<br />adını bile anımsamadığın barında<br />yüzüne bakmaya tenezzül eden biri yokken bile<br />oturup içmeye devam edersin<br />son kuruşuna dek<br />harcayacak bir kuruşun bile olmamasına rağmen<br />içer ve şimdi ne var dersin<br />şimdi sırada ne var<br />sevgilin, sevgilinin bihaber olduğu öbür sevgilin<br />ve öbür sevgilininde bihaber olduğu üçüncü sevgilini düşünürsün<br />hangisini sikmeliyim bu gece<br />incitmeden, kırmadan<br />kırmadan sikilir mi lan bi karı diye düşünüp düşünüp<br />keşke her şey toza bulansa diye hayal edersin<br /><br />hayatın gözlerinin önünden geçer<br />elbette,<br />bir bar klişesidir bütün bunlar;<br />yalnız adam<br />elinde su katılmış fıçı bira,<br />fonda duymaktan yorulduğun şarkı<br />ve küllerle, izmaritlerle dolu<br />masaya bakan boş gözler<br /><br />sadece yumurtayla<br />makarna<br />bol karbonhidrat ve acıyla<br />üzüntü ve tereyağıyla beslendiğin akşamları<br />düşünürsün,<br />kirayı ödemesi gereken babanın<br />kapı çalındığı anda kendini tuvalete kitlediği<br />akşamları düşünürsün,<br />kapıyı açmak zorunda kaldığını ve<br />karşındaki adamların<br />öfkeli ve çaresiz gözleriyle<br />yüzleşmek zorunda kalışını<br />elbette,<br /><br />elbette,<br />her erkek babasını öldürmeyi düşlemiştir<br />bir gün, bir yerde<br />kullanmak için sakladığın silahın<br />bir çok kez şakağına dayanmıştır<br />bazen,<br />bir bar sandalyesinde<br />işe yaramaz bir herif olduğunu sana haykıran<br />kadınları anlarsın<br />anlaman gereklidir<br />elbette,<br />çünkü bir kadını anlamak<br />babanı anlamaktan kolaydır<br /><br />ama babaları anlayamazsın<br />seni üreten sperme sahip<br />adamın suretini düşünür ve<br />kusmaya başlarsın<br />sperm ve babadır gerçeğin<br />baba ve spermdir<br /><br />oturur ve cebini yoklarsın<br />otobüs biletin,<br />tren jetonun,<br />evde kırılmayı bekleyen hüzünlü yumurtan<br />senin ne dediğini,<br />ne çektiğini,<br />ne hissettiğini asla umursamayan<br />başka orospular<br />bayat ekmek<br />tıkalı kalorifer peteği<br />su sızdıran pencereler<br />ve bütün bunları gördüğünde<br />sen katlanmak zorunda olmana rağmen<br />senin için delirdiğini iddia eden<br />kimsenin katlanmamasıdır zoruna giden<br /><br />zoruna gider bazı şeyler,<br />bütün o işe yaramaz çocukluğun<br />ergenliğin ve gençliğin<br />harcanmış, bir kenara atılmış<br />bütünüyle yabancılaştırılmış<br />isyanların elinde patlamış<br />bazen babana ikinci yumruğunu atmak istemişsindir<br />bazen bayat ekmekler<br />varoluşunun tek gerçeğidir<br />senin gibi, bayatlamıştır<br />ve tek cümleyle özetlersin her şeyi;<br />akışına bırak<br />akışına bırak<br />bırak aksın<br />bırak aksın<br /><br />çünkü öleceksin<br />çünkü yaşamıyorsun<br />çünkü çiğneniyorsun<br />çünkü sertsin<br />çünkü kabasın<br />çünkü küfürbazsın<br />çünkü başka şansın yoktur<br />çünkü hiçbir zaman başka şansın olmamıştır<br />çünkü kapıyı açtığında<br />açmak zorunda bırakıldığında<br />başka bir babanın<br />param nerde ulan<br />nerde baban, nerde o orospu çocuğu demesine aldırmadan<br />o orospu çocuğu nerde bilmiyorum diyip<br />kapıyı kapattığında<br />tuvaletten çıkan babanın<br />hiçbir şey olmamış gibi,<br />hiçbir şey yaşanmamış gibi<br />sırıtıp mutfağa girip<br />bitmek üzere olan tüpte<br />kırdığı başka bir lanet yumurtaya bakarsın<br /><br />artık adını bile anımsamadığın bir şehrin<br />adını anımsamadığın barında,<br />yüzüne bakmaya tenezzül eden biri bile yokken<br />oturur ve bunları düşünürsün<br />cebindeki bozukluklar en fazla bir bira daha<br />satın alabilirken,<br />ruhundaki bozukluklarla<br />artık hiçbir şeye sahip olamayacağını<br />bilirsin..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-850611370089600507?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-26650819332212345882011-01-26T14:49:00.002+02:002011-01-26T14:49:23.904+02:00bir süre sonra hepimiz<br />yalnızlaştık,<br />ve etraf ve yer ve gök ve odalarımız<br />öyle karanlıktı ki<br />hiçbir ampul derdimize derman olmadı<br /><br />öylesine ağır bir bok kokusuyla<br />etrafımız çepeçevre sarıldı ki<br />hey sen kaldır ellerini<br />deseydi herhangi biri<br />olduğumuz yerde hareket bile edemezdik<br /><br />hepimiz yalnızlaştık ve ölmeyi bekledik<br />yıldızlarla kaplı bir gökyüzünü hayal edip<br />yalnızlaşarak ölümü bekledik<br /><br />hiçbir şeye inanıp<br />her şeyi inkar ederek<br />sağa sola attığımız boklar<br />sıçrattığımız üzüntü yüklü acılar<br />hayasızca hayalarımızdan bizi tutan kancıklar<br />hayatlarımızı çaldılar<br /><br />kalbimiz tekliyor burada<br />dudaklar anlamsızca birleşiyor başkalarıyla<br />organlarımız diğer organlara saldırıyor<br />kontra ataklarla,<br /><br />her şey böyle mi olacaktı<br />tanrım,<br />bir zamanlar çocuk olan bizler<br />bir zamanlar çocuk olan ben<br />bütün ümitlerin ve hayallerin<br />bütün hayatların ve sevgilerin<br />bir anda, <br />sen sadece uyurken<br />yemek yerken,<br />sıçarken,<br />düzüşürken,<br />sevildiğini iddia ederken<br />yerle bir edildiğini mi görecektik<br /><br />şimdi burada<br />kelimeler, yüklemler,<br />özneler ve dolayısıyla tümleçler<br />belirtisiz isim tamlamaları<br />sıfatlar ve üzüntüler<br />başka bir şeyin yerini alıyor<br /><br />başka bir şeyin ırzına geçiliyor<br />yine, beklendiği üzere<br />insanlar oturuyor, düşünüyor<br />yaşarmış gibi yapıp<br />ilk komutta ölüyor<br /><br />bu kadar basittir işte,<br />toplu taşımacılığın esareti altında<br />ayakta dikilip gitmek zorunda olduğun<br />tüm o lanet yerler<br />yapmak zorunda olduğun<br />tüm o lanet işler<br />ödemek zorunda olduğun<br />tüm o lanet bedeller <br />hayatının ırzına geçiyor<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-2665081933221234588?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-13535932185427421232011-01-24T22:42:00.001+02:002011-01-24T22:43:50.809+02:00bir oturuşta 8 şiir yazabildiğini<br />iddia ederdi, marifetmiş gibi<br /><br />bense bir oturuşta bir ekmeğin tamamını<br />mideye gömebildiğimi<br />iddia ederdim, marifetmiş gibi<br /><br />şiirlerini okuduğumda<br />bunun o kadar da zor bir şey olmadığını<br />anladım<br /><br />mutfağa gittiğinde<br />bunun o kadar da zor bir şey olmadığını<br />anladı<br /><br />birbirimize baktık ve sustuk<br /><br />acınasıydık..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-1353593218542742123?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-20758752538119739382011-01-18T22:13:00.001+02:002011-01-18T22:13:43.138+02:00döndüğümde pek iyi şeyler olmayacağını anlamıştım.. döndüğümde derken.. ölümden bahsediyorum.. ölüm derken, ölmekten bahsediyorum.. iyi hissetmiyordum.. ama sorun iyi hissetmemek olmamıştı hiç.. esas sorun iyi hissetmeyecek olmaktı.. sabah kalktığımda iyi hissetmeyecektim.. öğlen hiçliğin arasında uzanırken iyi hissetmeyecektim.. en nihayetinde geceleri hiç iyi hissetmeyecektim.. sebebini bilmiyordum.. ama sebebini bilmek çok önemli değildi, hatta hiçbir işe yaramazdı.. <br /><br />- olum sen hareket eden hiçbir şeye güvenmiyorsun, demişti eski bir dostum, ismi onur olan<br />- bu bir sorun mu<br />- evet bu ciddi bir sorun<br />- kime göre moruk<br />- bana göre, bir çok kişiye göre.. güvenebileceğin birisi olmazsa anlamı kalmıyor hiçbir şeyin<br />- kim dedi bunu moruk, buna gerçekten inanıyor musun<br />- inanmasam söylemezdim abi<br />- sen, dedim, sen kime güveniyorsun<br />- anneme, babama, kızkardeşime, filiz'e ( 4 yıllık sevgilisiydi, 1 yıl sonra onur başka bir şehirdeyken başka bir adamla tatile gittiğini öğrenmişti), sana<br />- bak buna sevindim.. güvenecek hiç kimse yokken birinin bana güvenmesi iyi bir şey.. sana bir şey söyleyeyim mi moruk<br /><br />durduk bir süre.. birbirimize baktık, ne diyebilirim diye düşündüm.. ne diyecektim.. cebimdeki bozukluklarla söz hakkım yokmuş gibi geliyordu.. ne diyebilirdim.. iyi giden herhangi bir şeyin çok kısa sürede ters yüz olacağına inanmıştım.. kötüye giden şeylerin daha da kötüye gidebileceğini biliyordum.. <br /><br />- söylesene olum unuttun mu<br /><br />biramdan bi fırt daha çektim.. kaçıncı biraydı hatırlamıyorum.. cepte bozukluklar vardı ama kaçıncı biram olduğunu anımsamıyordum.. ve bu şekilde geçen sayısız gece olduğuna yemin edebilirim.. ama bunun da bir önemi yoktu.. neyin vardı amına koyayım? <br /><br />- ben, dedim yavaş ve slow motion bir şekilde, ben güvenmeye ihtiyaç duymuyorum.. inanabileceğim herhangi bir şey arıyorum<br />- nasıl bir şey? birisi mi?<br />- birisi, bir şey, silgi olabilir, kalem olabilir, allah olabilir, kitap olabilir, kadın olabilir, am olabilir, yarrak olabilir.. herhangi bir şey.. ona samimiyetle baktığımda iyi hissedebilecek kadar inanmak istiyorum.. ben iyi hissetmek istiyorum.. tek isteğim bu..<br /><br />söylenecek başka bir şey yoktu.. bana baktı, çayını yudumladı, biramı yudumladım.. söylenecek başka bir şey olmadığına karar vermiştik.. <br /><br />- saat 11 olmuş<br />- kalkıyorum moruk<br />- kal olum işte<br />- yok moruk, filiz benden hoşlanmıyor<br />- saçmalama olum yok öyle bir şey<br />- yarın ararım, mehmet'in yanına giderim<br /><br />kalktım, filiz benden hoşlanmıyordu.. sevgilisini kötü etkilediğimi düşünüyordu.. tembeldim, işe yaramazdım, hiçbir şeydim onun gözünde.. bu o kadar da önemli değildi benim için.. ama onur'un 4. yılın sonunda gittikçe köpekleştiğini, kendini tamamen bu ilişkiye verdiğini, kendi benliğini kaybettiğini gördüğümde hiçbir şeye inanamayacağımı ve güvenemeyeceğimi daha iyi anlıyordum.. onları 3 odalı evlerinde bırakıp çıktım.. kendi bok çukuruma, bodrum katıma, kapıcı daireme, her yağmurda ayak bileklerime dek su biriken daireme gitmek istemiyordum.. <br /><br />çıktım ve mehmet'i aradım kulübeden..<br /><br />-barda mısın<br />-gel moruk, bardayım<br />-param yok<br />- tamam gel lan<br /><br />mehmet o civardaki tek barın sahibiydi.. bi ara orada çalışmıştım.. kürt kökenli bir aşirete mensuptu.. mensup.. ne sikik bir kelime.. her neyse, rock ağırlıklı çalardı.. çok dinlemiyordu ama oraya gelen adamları seviyordu ve sanırım bir şekilde zaman geçirmek istiyordu.. bir bar işletiyordu.. bende oturup bana bira ısmarlamasını umuyordum.. ısmarlıyordu aslında.. canı sıkkın olmadığında.. kürtleri düşündüm, hakları olmadığını söylüyorlardı.. herkes gibiydiler, azınlık olarak kendini bir kez gördüğünde, düşündüğünde hiçbir hakkın yok derdin.. mehmet'in barı vardı, cebimde 2 milyon vardı.. hiçbir hakkı olmayan bendim.. gerisi de sikimde değildi..<br /><br />hızlı adımlarla, elim cebimde, kesmeşeker şarkıları mırıldanarak yürüdüm.. <br /><br />sonra bir an, bütün karanlık yollar, geçtiğim tüm karanlık sokaklar, karanlık allah, karanlık inançsızlık, karanlık yitip giden kadınlar, karanlık parasızlık üstüme geldi.. ölmek bir an için işleri yoluna koyabilirdi.. girebileceğim en karanlık sokağa girdim.. önemli olan bir an için işlerin yoluna girmesidir.. <br /><br />sokağın ortasına oturdum.. kimse geçmiyordu, geçmeyecekti.. aşırı sıcaktı ve oturup gökyüzüne baktığımda suratıma çok sert bir rüzgar vurdu.. afallattı beni.. kalktım yerimden, kısmi felç geçirmiş gibiydim.. ama felç geçiren sadece zihnimdi.. biraz daha ilerledim, cebimdeki sustalıyı çıkardım.. avcumda sakladım, koca ellerimin arasında hayatımın ilerlediğini hissettim..<br /><br />ilerlemiyordu oysa hayatım.. " neden kendine daha iyi bir kız bulmuyorsun " demişti onur.. o sırada çıktığım kız bütün şehrin üzerinden geçiyordu.. haklıydı.. ama esas sorun daha iyi bir kız bulmak değildi.. beraber olduğum kızın daha iyi bir erkek bulma ihtimali daha tehlikeliydi.. çünkü iyi bir erkek değildim.. iyi biri olmadığımı hissediyordum ve daha kötüsü iyi biri olmayacağımı hissetmekti.. <br /><br />üzerime geldi tüm karanlıklar.. alayını sikerdim başka bir zaman olsa.. ama çok gençtim.. başedemezdim.. daha kötüsü asla başedemeyeceğimi bilmemdi.. <br /><br />boş bir arsaya daldım, sustalıyı çıkardım çöktüm ve boğazıma dayadım.. bir anda, çok sert.. hızlı.. kanın çıkışını hissettim.. çektim sustalıyı.. öğürdüm, ağladım, titredim.. doğruldum.. yürümeye devam ettim.. bara girdim.. neredeyse kimse yoktu..<br /><br />- oha olum ne oldu sana<br />- boynum dedim, birisi saldırdı<br />- hasiktir lan, kim olum kaçtı mı<br />- ne bileyim lan, karanlıktı bastı kaçtı<br /><br />yaklaştı, elindeki votkayı elindeki peçete yığınına daldırdı, sonra boynuma yaklaştı..<br /><br />- dur lan, biraz acıyacak<br />- biraz acıyacağını biliyorum.. hep biraz acıyor moruk..<br /><br />bastırdı, hırladım.. biraz acımıştı..<br /><br />- çok derin değil moruk, iyi yırttın, hastaneye gidelim yine de<br />- tamam gidelim, özel sağlık sigortam tüm masrafları öder<br />- tamam lan tamam, bi bira yolla buraya.. bu şehir moruk ne hale gelmiş amına koyayım<br />- dur abi, rica ediyorum.. bu konuya hiç girmeyelim<br />- seninki burdaydı.. yanında biri vardı..<br />- doğrudur..<br />- iyi dayanıyorsun.. senin yerinde olsam kapısına dayanırdım.. birileriyle tanışman şart..<br />- bu işin sırrı iyi dayanmakta değil.. her şey kendi akışında ilerler..<br />- bilmiyorum moruk, ben basardım evini..<br />- evine gidecek yol param bile yok.. ne basmasından bahsediyorsun lan..<br /><br />bana baktı.. ilk kez acıdığını hissettim.. kendime çevirdim olmayan aynamı.. acımıyordum kendime.. gereği yoktu..<br /><br />ayağa kalktı mehmet.. bir saniye dedi.. barın başına gitti.. kızın biri oturuyordu.. 1-2 dakika muhabbet ettiler, tanışıyor gibilerdi.. kısa boylu, aşırı makyajlı, havalı olmaya çalışan ama herkes kadar yalnız birine benziyordu.. mehmet beni çağırdı, görmezden geldim.. "lan" dedi, gelsene olum.. gittim..<br /><br />- moruk bu pelin, pelin bu da tozasor<br /><br />bana baktı kırmızı dudağı, kırmızı yanağı ve kırmızı ojesiyle.. kayıtsız ve umutsuz bir şekilde bana ve boynuma baktı.. kayıtsız ve umutsuz bir şekilde kafasını salladı ve öteki tarafa çevirdi..<br /><br />beş para etmez bir geceydi..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-2075875253811973938?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-63726191605863389342011-01-06T01:36:00.002+02:002011-01-06T01:39:55.838+02:00eline kağıt kalem alıp<br />hesap yapardı<br />bazı akşamlar, hatta hemen her akşam<br />faturaları, kirayı, gıda harcamaları, karılara yedirilecek olanları<br />düştüğünde kalanı oğlunun yol parasıydı<br /><br />oğlu vasat bir öğrenciydi<br />elbette,<br />farkedilmezdi, parlaması imkansızdı, kadınlardan uzak durur ve<br />bakir öleceğine inanırdı<br />okulu kırmaz, isyan çıkarmaz<br />ve sessizce zamanın geçmesini beklerdi<br /><br />ve bazen isyan dalgası gelirdi<br />kızıl ordu gibi, kendini kaybederdi<br />odasında, bir başına<br />sivilcesiz geçirilen ergenliğe şükreder halde<br />otuz bir çekmeye devam ederdi babası başka bir odada kaymak gibi bir hatunu daha sikerken<br /><br />iyi değildi hiçbir şey<br />insanlar, talepler, yapması gerekenler<br />savaşlarda ölenler, savaşlarda öldürenler<br />trafik kazaları ve kısa ömürlü kelebekler<br />iyi değildi hiçbir şey<br />iyi değildi hiçbir şey <br />ve bunu keşfetmek, keşifler ve icatlar tarihi ansiklopedisine<br />girmeyecek kadar önemsizdi<br /><br />ve babasının babasını gördü<br />yatağı üzerinde bir sabah,<br />göğüs kafesi büyümüş ve<br />hırıltı eşliğinde,<br />bir kaç saat sonra öldüğünü gördü<br />kendi yatağı üzerinde<br />ve cenazenin akşamında<br />aynı yatakta yatmak zorundaydı<br /><br />ve babasının annesini gördü<br />bir huzurevinde altına kaçırmış halde öldüğü <br />haberini aldı, telefonu açtı ve peki dedi<br />kapattı ve babasına söyledi<br />babası peki dedi ve<br />eline kağıt kalem alıp<br />cenaze masraflarını hesapladı<br /><br />sonunda isyan kapıya dayandı<br />bir akşam daha yenmek zorunda kalınan makarnanın sonrasında<br />babasına sert bir sol çıkardı<br />yere yığdı<br />odadaki orospu çıktı ve<br />bunu ona yapamazsın<br />o senin baban dedi,<br />üç yıl sonra o kadını düzüp babasına söyledi<br />gülümseyerek<br />babası peki dedi<br />son görüşmeleri oldu<br /><br />ve on üç yıl sonra<br />resmini gördü,<br />başka bir şehirde bir fotoğraf karesinde<br />dökülmüş dişleri<br />dökülmüş saçları<br />eline aldı ve bıraktı,<br />oturdu ve kağıdı kalemi eline alıp<br />hesapladı;<br />yetmişine merdiven dayamıştı<br />ve yakında ölecekti<br /><br />ölümü düşündü,<br />kağıt ve kaleme baktı<br />ölüm dedi, ne kadar zor olabilir ki<br />sen öldükten sonra, ne kadar zor olabilir ki<br />babasını düşündü ve<br />ölse dedi, ne kadar zor olabilir ki<br />kağıdı kalemi aldı<br />faturaları hesapladı<br />elektrik yetmiş beş liraydı<br />su otuz lira<br />internet kırkbeş lira<br />yirmibeş lira aidat vardı<br />otuz yaşını bitirmek üzereydi<br />ve geride geçirilmesi gereken<br />berbat bir otuz yıl daha vardı<br /><br />yatağa uzandı<br />donunu çıkarıp aletine asıldı<br />boşaldı ve yerdeki yorgana sildi<br />gözlerini kapadı bir süre<br />ve doğrulup kağıdı kalemi eline alıp<br />babasının muhtemel cenaze masrafını hesapladı<br />çünkü masraflar büyük ihtimalle<br />ona girecekti;<br />yine babası kazanmıştı..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-6372619160586338934?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-12845764714638256282010-12-30T16:29:00.003+02:002010-12-30T21:04:06.737+02:00aşkla doldur beni<br />akaryakıt istasyonundaki<br />4 liralık benzin misali<br />oflaya puflaya doldur beni<br />gıdım gıdım,<br />sevgiyle doldur beni<br />ellerim<br />nefesim<br />dişlerim<br />sezgilerim<br />kelimelerim<br />kir içinde<br />ruhunda yıkanmam için<br />şefkatinle doldur beni<br /><br />çünkü bazen<br />tahmin edemediğim<br />bir mantığın yürütülememesi neticesinde<br />yanlışlar yapıyorum<br />algımın biraz dışına çıkıldığında<br />deliriyorum<br />bencilim tanrım evet,<br />hayatları düzmeyi çok seviyorum<br /><br />çünkü bazen<br />ısrarla, daha küçük tanrıların<br />daha gösterişsiz peygamberleriyle konuştum<br />ve bana bilmediğimi düşündükleri<br />başka ayetlerle<br />hadisler ve hiç anlamadığımı zannettikleri<br />sevgi sözcükleriyle geldiler<br /><br />bir çırpıda tanrım<br />nasıl da değişir insanlar<br />bir anda,<br />göz açıp kapayana dek<br />sevdiğin kadın bile değişir<br />sen tuvalete gidip 6 dakika sonra çıktığında<br />değişmiş suratı,<br />bozulmuş morali,<br />başka bir heriftir veya<br />başka bir kadındır elbette<br />ya da hiçbir şeydir bazen<br />ve evet bazen hep : hiçbir şeydir<br /><br />çünkü hayat böyledir işte<br />sen mutfağa gidip<br />yumurta kırarken<br />kenefte başka şeyler oluyordur<br />kalbinde başka şeyler oluyordur<br />beyninde başka şeyler oluyordur<br />bir zamanlar uğruna ölümü göze aldığın her şey<br />uğrunda ölünemeyecek kadar değersizleşiyordur<br /><br />doldur hadi beni<br />4 liralık benzin misali<br />altın kadar değerli,<br />pür dikkat bir halde<br />kenarlarına taşırmadan<br />sevgiyle ve merhametle doldur beni<br /><br />çünkü ben<br />köpeköldürenim<br />kriz zamanlarında sağduyuyla hareket etmeliyiz diyen<br />heriflerden hoşlanmayan biriyim,<br />parasızlığında terkettiğin erkeğim<br />elini yıkamak istediğinde<br />sana suyun akmadığını söyleyenim<br />çünkü ben<br />sevebildiğimde<br />bunu gerçekten yanlış kelimelerle söylerim<br />doğrusu nedir bilmediğimden değil<br />çünkü ben<br />böyle durumlarda<br />ne yapacağımı bilmeyenim<br /><br />ne çabuk değişir her şey<br />ve ne çok aynı kalır<br />kaldırım lambaları<br />suyla taşan parkeler<br />yerinden çıkan elektrik prizleri<br />tahminen ölmüş ama<br />gömülmeyi unutmuş insanlara karşı<br />daha nazik ve dikkatli davranmak zorunda olmak<br />kira zamanı açılmayan kapılar<br />kapatılan ışıklar ve televizyonlar<br />yumurtadan başka bir şey yemediğini<br />hatırladığın o zamanlar<br /><br />ne çabuk değişir bazı şeyler,<br />bir gün birisine aşıksındır<br />öbür gün başkasına<br />gel bebeğim derler sana,<br />gel ve bırak ağzıma hepsini<br />doldursun dudaklarımı ve dilimi<br />ve bırakırsın ağızlarına<br />ve göğüslerine<br />ve amcıklarına<br />giyinir ve<br />gitmeye karar verirsin,<br />sırada ne var diye<br /><br />ve ne çok aynıdır bazı şeyler<br />dolmuşta yer bekleyen ölü amcalar<br />banka kuyrukları ve<br />kırık kaldırım lambaları,<br />şerefsiz babanın alacaklılardan kaçmak için<br />seni onlarla başbaşa bırakmasını<br />sen daha çükünü okşamayı öğrenmemişken<br />hayatla yüzleşmek zorunda kalışını<br /><br />haydi tanrım<br />doldur beni,<br />kutsal sözlerin ve<br />hiçbir işe yaramayan vaadettiklerinle,<br />klişelerin ve çocuk-düzen peygamberlerinle<br />çünkü ben seni-tanımayanım<br />ve artık hiçbir şeyle tamamlanamayacak kadar<br />azaldım..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-1284576471463825628?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-47844954027230550522010-12-22T15:18:00.002+02:002010-12-22T15:18:56.333+02:00kaç kez söylemem gerekiyor<br />inan bilmiyorum ama<br />ruhumun gittiği son yeri<br />bulabiliyorum artık<br />kimseye sormadan<br /><br />kaç kez kurabilirim aynı cümleleri<br />sadece iki kelimeden bir cümle kurmaya çabalıyorum<br />şiirlerin ve öykülerin<br />kaybolmuş bir romanın ve<br />hatalarım uğruna yüzüme çarpılmış tüm kapıların<br />toplamı kaç eder artık bilmiyorum<br /><br />dünyanın en anlamsız sınavına<br />çalışmamak için indirdiğim şalter<br />indirdiğim beynim<br />kırdığım ellerim, <br />içtiğim buz gibi sütün bozuk çıkması<br />annemin içeriye seslenişi<br />"hey serseri, hey serseri çık artık dışarı"<br />her sabah taşımak zorunda olduğum binlerce koli<br />stratosfere dek yükselen heyecanım<br />bazı geceler<br />tanrım bana inan ama bazı geceler<br />bütün bu yaşananlardan daha iyidi<br /><br />kapının suratına çarpan sesiyle yüzleşmek<br />en sevdiğin barda yalnız başına otururken<br />hayatınla yüzleşmek,<br />hatalarınla ve yalnızlığınla yüzleşmek<br />kemanın ve piyanonun ve gitarın ve davulun sesiyle<br />yüzleşmek,<br />acıkmana rağmen kalan parayı<br />iğrenç bir biraya verdiğini bilerek<br />bununla yüzleşmek,<br />ödemen gereken borçların varken<br />hayatının celladının sırtına yüklediklerinin<br />şerefine içmek<br /><br />ve kalan şeylerle yüzleşmek;<br />bu iğrenç kalabalıklar<br />zihnimi ve midemi bulandırıyor bebeğim,<br />üzerimdekileri çıkarıp kenara fırlatıyorum<br />çıplak halde uzanıp<br />kendimi boşaltıyorum<br />sinirimi çıkarıyorum dışarı<br />bir havai fişek gösterisi gibi sanki<br />oysa artık hiç heyecanlanmıyorum<br /><br />kalan şeylerle yüzleşmek zorundayım evet;<br />tarım ve hayvancılığın sonu gelmiş<br />birileri yine kıçını kameralara göstermiş<br />toplu taşıma araçlarındaki<br />yitik suratların arasında ayakta dikilmiş<br />en kötüsü de otuzunu bitirmiş<br />gözlerinin altı gitmiş<br />ellerin ve tırnakların seni terketmiş<br />hükümet konuşuyor<br />çiftlerin arasından geçiyorum<br />bağlı ellerini yarıp aralarından ilerleyerek,<br />daha iyiye gidecek diyorlar <br />her şey daha iyi olacak<br />sırıtan insanlara bakıyorum <br />ve bütün bunların algılarımdan<br />çok daha fazlası olduğunu biliyorum<br /><br />yemin edebilirim aslında<br />bazen kutsal bir kitaptan daha iyidir<br />bir gazetenin spor sayfaları<br />bazen hunharca bir sikişten<br />çok daha iyidir, yanyana geçirilen sakin bir gece<br />bazen çok daha iyidir öpüşmek<br />bir göğsü emmekten<br />yemin edebilirim tanrım<br />inanmadığım sana bile,<br />bazen her şey sadece<br />yüzleşmekle ilgilidir<br />ben artık bunların ne anlama geldiğini bilmesem de<br /><br />yemin edebilirim aslında<br />ama uğruna edilecek bir şey kalmadı<br />bu siktiriboktan dünyada<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-4784495402723055052?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-59157146035283438862010-12-17T12:31:00.000+02:002010-12-17T12:33:16.410+02:00bana göre değil dedi<br />insanlar, hareketler, davranışlar, yaşanamayan aşklar<br />sonu gelen aşklar, beraber yaşanan uykular<br />akiviteler, sinema filmleri, tiyatro gösterileri,<br />elektrik kesintileri ve çalışmayan sifonlar<br />hiçbiri bana göre değil dedi<br />hayatımın harcanışını<br />ellerimin içinden kayıp gidişini hissedebiliyorum dedi<br /><br />bir barda 4 lira verdiğim bira ve çaktırmadan içilen sigaralarla<br />daha mutluyum, yalnız ve kimsesiz<br />çaresiz ve ümitsiz<br />başımı ellerimin arasına alıp<br />dinlediğim her müzikte<br />yediğim her yemekte<br />üzerine devrildiğim her yatakta<br />kapıyı sertçe çarpıp giden tüm kadınların öfkeyle büyüyen gözbebeklerinin içinde<br /><br />anlaşılır bir şey değil bu<br />insanın hayatını bir çok hiç uğruna harcaması<br />düşmesi ve kalktığını sanması<br />ölmek için cesarete ihtiyacının olması<br />trafik kazalarında tüm suçun hep arabalarda olması<br />hiç adil değil dedi<br />hiçbir şey adil değil<br />bu boş, köhne ve çiçeklerin sulanmak zorunda olduğu<br />şehirlerde yaşamak zorunda oluşum<br />hiç adil değil dedi<br /><br />yaşayamıyorum dedi<br />ölemiyorum dedi<br />selim üsteğmenin bana attığı tokadı hala unutamıyorum dedi<br />terkedildim, iğdiş edildim<br />taşaklarımdan vantilatöre bağlanıp<br />bir duvardan diğerine savruldum<br />geceleri terkedildim<br />barda tuvalete gidip geri döndüğümde<br />terkedildim,<br />barmenlerin acıma hissiyle yüzleştim<br />yatakta terkedildim<br />kahve içerken terkedildim<br />bir babanın iki kelimesinden biri olamadım hiç<br />dedi<br /><br />bir kaç ayna kırdım<br />yaşamım boyunca<br />bir kaç kavgaya karıştım<br />dayak yedim<br />öldüresiye dövdüm<br />tekmeledim, tekmelendim<br />ama en çok<br />sevdiğim karının bana defol demesi yüzünden<br />geberdim<br /><br />en sonunda dostum,<br />en sonunda<br />karşına geçip,<br />her şeyin hiçbir şeye dönüşümünü izledim<br />karşına geçip<br />her şeye eyvallah dedi<br />sessizce, ellerimi kıyma makinasına<br />kaptırırcasına<br />kalbimi ve ruhumu<br />aşağılık hayatımı ve<br />yitip giden tüm insanları<br />dünyanın en küçük barında<br />götümün bile sığmadığı bir tabure ve<br />iki bardağı bile yanyana koyamadığım bir masa üzerinde<br />unutmaya karar verdim dedi<br /><br />bense o sırada düşünüyordum<br />kumandanın pili bitmiş,<br />masaya ayağımı uzatmış<br />ve ekmek kırıntılarının<br />ve boş buzdolabının<br />az yağlı beyaz peynirin<br />çayın ve sigaranın<br />hala gizemini koruduğuna inanarak<br />başka bir güzel düşün içine dalmıştım<br />o konuşurken<br />kendi döngümde evrilmek için<br />duvarlara tutunmaya çalışmaktaydım<br /><br />en sonunda<br />hayat başa bela dostum<br />elektrik, su, doğalgaz, benzine gelen zam<br />beni terkeden,<br />hani hayata tutunamadığımda<br />bana "o halde amımın kıllarına tutun lan" diyen orospu<br />ve geriye kalan her şey dostum<br />sanırım başa bela<br />dedi<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-5915714603528343886?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-6326066700695775492010-12-07T01:50:00.001+02:002010-12-07T01:51:43.082+02:00ağrıma gidiyordu.. kabul ediyorum, iyi bir adam değildim, iyilik yapan biri değildim, bencildim, kötüydüm, berbattım.. ama bunu başkalarının söylemesi ağrıma gidiyordu.. günde sekizyüzellibeştane koli taşıdıktan sonra cebimde sadece otobüs bileti parasıyla eve dönmek zorunda kalmak ağrıma gidiyordu.. sanırım hayat ağrıma gidiyordu.. insanın en temel ihtiyaçlarından yoksun kalmasının sebebiydi para.. iyi bir sigara alamıyordun, iyi beslenemiyordun, iyi içkiler içemiyordun, iyi kadınlarla düzüşemiyordun.. ve yatağına uzandınğında aklında sadece bütün bunların nasıl ve ne zaman biteceği ve sırtındaki, kollarındaki ağrılardan nasıl kurtulabileceğin oluyordu..<br /><br />444 milyonluk brüt asgari ücretin net halini düşünmek korkutucu geliyordu.. utanç vericiydi, hiçbir iş yapamazsan limon sat demek utanç vericiydi.. limon satmak istemiyordum.. limon sevmezdim bile.. sevmediğim bir şeyi satmak istemiyordum.. bütün bunların yerine koli taşıyordum, hayatımı ellerimin arasından kaçırıyor ve gençliğimi kutular altında öldürüyordum..<br /><br />zafer denen ibne de böyle düşünmüş olacak ki bir gün beni çağırdı;<br /><br />- burası çalıştığın kaçıncı firma<br />- sanırım 3<br />- diğer ikisinden sen ayrılmıştın değil mi<br /><br />elinde cv duruyordu ve inceliyordu.. o cv'ye göre harikulade bir çalışandım.. en azından bunu yutmamıştı ama acil bir eleman gerekiyordu..<br /><br />- evet ben ayrılmıştım<br />- bu konuda doğruyu söylemediğini düşünüyorum<br /><br />orospu çocuğu bana yalancı diyordu.. haklıydı elbette, doğruyu söylemiyordum ama doğruyu söylememek bir insanı yalancı yapar mıydı.. bilmiyorum ama üste çıkmam gerektiğini hissettim.. az iş çok çene..<br /><br />- bana yalancı mı diyorsunuz.. buna hakkınız yok<br />- hayır yalancı demiyorum.. 4 aydır buradasın ve işe ihtiyacın yokmuş gibi çalışıyorsun..<br />- günde beşbin tane koli taşıyorum.. işe ihtiyacım olmasa umurumda olmazdı..<br />- yeterli çalışmadığını düşünüyorum.. abartıyorsun, bu şirket açıldığından beri beşbin tane kutu girmemiştir içeri.<br />- o zaman sorun patrondadır belki, çalışanlarda değil<br /><br />sonraki 7-8 dakikalık süreç beklediğim gibiydi.. 6 günlük alacağımı brüt olarak almış net olarak götüme girmişti.. kimseyle vedalaşmadan çıkacaktım yine.. fakat sekretere yakalanmıştım..<br /><br />- ayrıldın mı<br />- kovuldum sanırım<br />- ah.. üzüldüm<br />- üzülmedin.. önemsemiyorsun bile..<br />- hayır hayır.. gerçekten üzüldüm..<br /><br />yüzüne baktım.. cidden üzgün görünüyordu.. dudağını ısırdığını farkettim.. tanrım..<br /><br />- 2 katımı kazanıyorsun ve tek yaptığın eteğinle frikik vermek<br />- doğru konuş benimle.. insan gibi üzüldüm diyorum..<br />- kimse insan gibi üzülmez inan bana.. yolun açık olsun tatlım..<br /><br />eve dönmek o an için iyi bir fikir değildi ama param yoktu.. ve şu hayatta parası olmayan bir adamın yapabileceği tek şeydi eve dönmek veya evden çıkmamak..<br /><br />eve girdim ve kapıda kaderimin soğuk nefesi karşıladı beni.. elinde sarı sayfalar ve yılgın ve umutsuz bir suratla kapıyı çalan birinin durumunu anlamamak imkansızdı..<br /><br />- kovdular mı seni<br />- sanırım öyle oldu<br /><br />bağırış seslerini duymazdan gelerek odaya girdim ve kapıyı kitledim.. ebeveynler bazen kontrolden çıkabiliyordu.. uzandım ve gazeteyi kenara fırlattım.. düşündüm.. gelen geçen hayatımı düşündüm.. tanrım çok gençtim.. daha mutlu olmam gerekiyordu, daha iyi hissetmem gerekiyordu.. bu günün geleceğini biliyordum, elbette bu bir süreçti.. sanırım buna mecburdum.. bunları yaşamaya.. kimseye iyi davranmıyordum; aileme, kadınlara, erkeklere.. kimseye.. herkesi düzmeye çalışıyordum ki bunun bir suç olmadığına yemin edebilirdim..<br /><br />uzandım ve hayatımı düşündüm.. elbette.. yapacak hiçbir şeyiniz yokken hayatınızdan vazgeçmek kolaydır.. 444 milyon brüt uğruna patronları zengin edişimi, mesai saatlerinin fazlalığına karşı gösterilemeyen isyanları, patronun sekreterini, masabaşında çalışmayı şans kabul eden ve bunu sadece amcığı olduğu için başarabilen insanları..<br /><br />telefona uzandı elim ve rehberden bir kaç isim seçtim.. sırayla aynı mesajı attım onlara..<br />"nasıl gidiyor her şey.. bir ara içelim bir şeyler.."<br /><br />35 dakika bekledim ve bir kişiden yanıt geldi..<br /><br />" siktir git toz"<br /><br />hayal kırıklığına uğramamıştım.. insanlardan iyi bir şekilde ayrılamazdınız.. eğer bir kadına her anlamda kötü davrandığınız için terkedilirseniz bir daha konuşamazdınız, iyi davrandığınız için terkedilirseniz de bir daha konuşamazdınız.. iki türlüsünü de yaşamış ve konuşamamıştım.. bir ilişki kötü gitmeye başladığında düzeltmenin yolu yoktu.. ilişkinin doğasıydı bu.. ve sizi temin ederim ki bu konuda kitap yazıp kadınların ne menem kancık olduklarına dair çok şey anlatabilirim..<br /><br />her neyse.. kapının çarpan sesini duydum ve doğruldum.. saat öğlenin ikisine geliyordu.. işsizdim ve parasızdım.. işim varken de parasızdım.. kapıyı açtım ve annemin yatak odasına girdim.. çekmeceleri karıştırdım, aradığım yerde bir tomar kağıt parçası ve biraz altınla karşılaştım.. zor günler için olmalıydı.. zor günler geçiriyordum.. altını aldım ve çıktım..<br /><br />45 dakika sonra cebimde 60-70 milyonla kendimi dünyanın en aşağılık barında en çaresiz aşağılıklarla içerken buldum.. düşünüyordum.. eve dönmem gerekecekti, bu iyi bir durum değildi.. oturdum ve içtim, tek başıma.. kimsenin ilgisini çekmeden.. cebimdeki usturayı yoklamaya başladım.. kendimi kesmeyi düşündüm.. tek hareket.. sabit.. kesintisiz bir ustalık.. insan birisini öldürürse katil olurdu.. kendini öldürürse kahraman.. neydi fark.. bütün insanlar eşit derecede aşağılıktı..<br /><br />dışarı çıktım.. biliyordum ki ya da en azından tahmin ediyordum ki insanın kendini öldürmesi için bir an yeterliydi.. içmiştim ve sarhoştum.. kendimi öldürmek için yemin etmemiştim ama bunun iyi bir yol olduğunu biliyordum.. meydanı geçtim, aşağıya doğru yürüdüm.. cebimdeki usturayı yokluyordum.. uyuşmuş gibiydim.. yan yana 2 tane kargo şirketi gördüm.. karanlıktı, geç bir saatti.. travestiler laf atıyordu bende sikimi avuçlayıp gülüyordum.. kargo şirketleri insanın kanını emiyordu.. yerden taş aldım, birinin camını kırdım.. karşımda karakol vardı.. etrafımdan tek tük insanlar geçiyordu.. sadece baktılar, umursamadılar veya korktular.. korktuklarını düşünmek istedim.. telefonuma mesaj geldi açtım ve baktım<br /><br />" orospu çocuğu, neredesin.. hadi içelim"<br /><br />siktiri çeken hatundu.. intihar etmek için doğru zaman değildi sanırım.. koli bantlarını düşündüm.. birinin ağzını kapamaktan başka ne işe yararlardı.. telefon çaldı.. evden arıyorlardı.. sanırım altınların yok olduğunu anlamışlardı ve onu alacak sadece bir kişinin olduğunu biliyorlardı.. kötü biri miydim.. bilmiyorum.. kanayan parmağımla telefon kulübesi bulmak için yürümeye devam ettim..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-632606670069577549?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-66024765655405550942010-11-26T15:15:00.001+02:002010-11-26T15:15:56.187+02:00o kadar söylemiştim<br />sana,<br /><br />aşk sadece bir kelimedir<br />cümle içinde kullanıldıkça<br />anlamını yitirir<br /><br />şu sıralar her şey<br />eski bir lahitte yazıldığı gibi<br />bir daha çıkmamak üzere<br />son limana demirledi gemi<br /><br />o kadar söylemiştim<br />günler, haftalar, aylar geçebilir<br />yıllar ve yüzyıllar<br />ölmekten korkmuyorum ama<br />ne zaman öleceğimi bilmemek<br />yıpratıyor beni<br />biraz daha şiir için kendimi diri tutuyorum<br />ellerimi bir çemberden geçiyorum<br />iç açılarının toplamı kaç hala bilmiyorum<br /><br />oysa aşk sadece üç harfli bir kelimedir<br />üzerine yazdıkça anlamını kaybeden<br />garsonun yanlış servis ettiği yemek gibidir<br />beğenmeyince yerine yenisi istenen<br /><br />ve bazen her şey<br />şarkılarda yazıldığı gibidir<br />bazen yazıldığı gibi okunur her şey<br />aynıdır işte, yani..<br />pekala<br /><br />midemdeki sancı<br />kalbimi durduruyor<br />ölür müyüm bilmiyorum<br />bütün bu olan bitenler<br />zamanın ilerleyişi<br />ve mutlak gerçeklik<br />beni kahrediyor<br />markete gitmekten korkuyorum<br />bazen her şey beni daha da öldürüyor<br />kelimeler ve cümleler<br />harfler ve hecelerine parçalanmış amipler<br />tek hücreli bütün sevgiler<br />bitmek için başlayan yaşamlar ve<br />sergi açılışları ve<br />resimler<br />midemi bulandırıyor<br /><br />bütün bunlar gerçek değil<br />söylemiştim sana<br />hiçbir şey gerçek değil<br />muhtarların, kaymakamların<br />arabeskin ve kravatlıların cirit attığı<br />bu dünyada<br />aşk sadece bir kelime<br />sonundaki eklerle<br />yaşamaya tahammül eden<br /><br />bazen her şey<br />tablolardaki fırça darbeleri gibidir<br />içinden anlam çıkartmak için didindiğimiz<br />sürreal veya natürmort bir gereksizliktir<br /><br />bazen her şey<br />bitmek için başlar<br />ölmek için doğulur<br />güçsüzlüğü yaşamak için namaz kılınır<br />dört duvarda kalabilmek için<br />sabah dokuz akşam beş yaşanır<br /><br />iki resim arasındaki dokuz fark<br />seni çağırıyor<br />neredesin şimdi bu gece<br />nerdesin, kimsin ve kim olduğunu sanıyorsun<br />aynaya beş dakikadan fazla bakıyor musun<br />her şey bizi reddediyor<br />şişko bir karının<br />amından çıktığını bilmene rağmen<br />hala bunun kutsal olduğuna<br />nasıl inanıyorsun<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-6602476565540555094?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-66202599977406593322010-11-25T04:52:00.003+02:002010-11-25T06:42:42.177+02:00şimdi zaman<br />burada 1. dünya savaşından kalma<br />bir kağnı hızında<br /><br />korkmak sorun değil,<br />cesaretle yüzleşmek sorun<br />her sabah aynaya baktığında<br /><br />ve sonunda<br />eski en iyi dostunu anımsadığında<br />artık seni, bilmediğin bir nedenden dolayı aramayan<br />ne yapacağım bu hayatta<br />hiçbir şeyim olmayacak mı diye bir gece<br />karşında ağlayan<br /><br />ve o ağladığında hiçbir şeyi yok diye<br />kendi varlığını ve başından geçenleri düşünmüştün<br />o çekyatta uzanırken <br />bahçelievlerde, 3+1 evinde<br />muhtemel değeri iki yüz bin lira<br />oysa senin cebinde sadece yol parası<br />ve 3 yıldır işsizken<br /><br />bir sabah kalktığında<br />ne kadar iyi hissettiğinle ilgilidir hayat<br />bu kadar işte, iyisen iyisindir<br />kötüysen kötü, hepsi bu<br /><br />tanrı üzerinde kafa yormadığın için<br />seni ateist sanan ahmakların<br />en kederli anlarında<br />allaha kitaba, peygambere isa'ya<br />musa'ya firavuna sarılmaları<br />bundan mı acaba<br /><br />çünkü bir sabah kalktığında<br />eski en iyi dostunun<br />bir gece önce hüngür hüngür ağladığını anımsarsın<br />sabah senden önce kalkmış ve<br />kahvaltı hazırlamak için mutfağa girmiştir,<br />mutfağı basan karıncaları kovalayıp<br />daha günün ilk ışığında<br />gördün mü işte berbat hayatımı diyişini<br />anımsarsın<br /><br />cevap vermezsin elbette<br />sadece kafanı sallar ve<br />yumurtaları bana bırak moruk dersin,<br />ben hazırlarım<br />daha bir kaç yıl önce<br />oturacak bir evin ve yiyecek yemeğin bile<br />olmadığını anımsayıp<br />ama bunu da söylemezsin<br />morali bozulmasın diye<br /><br />hayatına giren kadınları sayar sana,<br />beni hala seviyorlar moruk<br />az da olsa,<br />2 yılda 6 kadın az değil ha der<br />az mı moruk<br />bence çok fazla dersin<br />bununla övünmesine şaştığın dostunun<br />aslında sadece kendini düşünen<br />başka bir piç olduğunu hissedip<br /><br />çünkü en iyi insanlar<br />ölü insanlardır<br /><br />en zavallı insanlar<br />kendi kendini öven insanlardır<br /><br />en ölü insanlar<br />yaşamak için götlerini yırtan<br />konformist orospu çocuklarıdır<br /><br />bazen de eski en iyi dostundur<br />mutfağını karıncaların basmasını<br />hayatın iğrençliğine bağlayan<br />ama gidip de bir ilaç bile almayan<br /><br />o yüzden bazen en iyi hayatlar<br />yaşanamamış olanlardır<br />senin, benim kıyısından bile geçemeyeceği zamanlardır<br />on iki saat boyunca asgari ücretle çalışıp<br />sonuçta çalışıyorum ya, bu bana yeter diyen<br />zavallı insanların<br />oksijenimizden çaldığı yaşamlardır<br /><br />şimdi zaman burada<br />tanzimat fermanından kalma <br />bir kağnı hızında<br /><br />karıncaların mutfağı basması değil sorun<br />çünkü her şey <br />sabah kalktığında ne hissettiğinle ilgilidir<br />mutfağa giriş biçimindedir,<br />domatesi kesiş biçimindedir,<br />yumurtayı adam gibi kırabilmekle ilgilidir<br /><br />saçma olan<br />bütün bunların hiçbirini doğru düzgün yapamadığında<br />oturup bunla ilgili şiir yazmak ve<br />iki yüz bin liralık bir evde<br />sekiz yüz elli bin karıncanın nasıl cirit attığını anlamayan dostuna<br />neden lanet olası müteahhidi aramıyorsun diyememektir<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-6620259997740659332?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-27594811007420065492010-11-18T01:16:00.003+02:002010-11-18T01:19:10.607+02:00oturup birahanede<br />bir başına,<br />etrafında akbaba misali dolaşıp<br />başka berbat bir bira daha içmeni uman <br />garsonla göz göze gelmemek için<br />ağır ağır içersin<br />her ne kadar zor olsa da<br />bir birayı yudumlayarak içmek<br />bir muhasebecinden daha fazla hesap yapman gerekir<br />eve nasıl döneceğine ve<br />geceyi ve yarını ve kalan yıllarını<br />nasıl kurtaracağına dair<br /><br />oturup küçük bir ekrana bakan<br />senin pas geçtiğin<br />daha doğrusu seni pas geçen<br />yarışları izleyen ve<br />kazanacaklarını düşünen güruhun arasında<br />elbette, kirli sakallarımız<br />kirli gömleklerimiz<br />kot pantolonlarımız ve<br />çaresizliğimizle<br />kirli, çürük, işe yaramayan kırık<br />dişlerimizle<br />kahkahalarla gülen bir güruhun içinde<br />onlara benzeyen biri olarak<br /><br />ve düşünürsün<br />nerede hata yaptım<br />neyin başında ve ortasında<br />bunlar başıma geldi<br />tanrım,<br />gelenleri ve gidenleri ve aileni ve<br />ülkeni ve devletini <br />ve tanrını ve polisini,<br />kitabını, namusunu, peygamberini,<br />ulu önderini düşünürsün<br />bütün bu bokun içinde<br />daha ne kadar direnebileceğini<br /><br />akbaba misali etini koparmak için<br />bekleyen garsonla göz göze gelmemek için<br />sigaranı yakıp kafanı eğersin<br />devekuşu gibi<br />ve beklersin<br />ve beklersin<br />30 derece sıcakta<br />öğlenin on ikisinde beklersin<br />çünkü yapacak başka bir şey yoktur ve<br />olsaydı bile yapacak kadar gücün yoktur<br /><br />korkunç bir sıcakta<br />nemin içinde<br />hayatın ve ter kokusunun içinde<br />sakallarınla ve çaresizliğinle<br />inançsızlığın ve ümitsizliğinle<br />parasızlığın ve ailesizliğinle<br />giden insanları<br />üzerinden silindir gibi geçen ve<br />ahlaksızca çiğneyip defettiğin insanları<br />tekrar tekrar düşünür<br />o sırada sana bakmayan garsona<br />bakarsın<br />başka bir bira için<br />yol parasını özenle saklayıp<br />hala eve yürüyerek<br />veya başka bir şekilde gitmeyi<br />göze alamayan<br />konformist bir <br />piç kurusu olarak<br /><br />fonda zafer şarkıları söyleyen<br />kalabalığın içindeki <br />üç beş kişi<br />son ayakta gelen bir eküri,<br />bücür ve<br />üzerine bassan farketmeyeceğin<br />jokeylerin sana para<br />kazandıracağını zannederek<br />elinde biletle bekleyen insanların<br />arasında,<br />cebindeki bileti çıkarırsın<br />neye oynadığının<br />kime oynadığının<br />ne kadar ödediğinin <br />ve daha kötüsü sonucun bilincinde<br />kül tablasına atıp<br />sigaranla ateşe verirsin<br />ruhunla birlikte<br />kendini ateşe vermenin hayalini kurarak<br />ve yine yapmayarak<br />garsonla göz göze gelirsin<br />ve boş bardağı kaldırırsın<br />sirkeci'de <br />unkapanı'nda ve<br />eminönü'nde <br />ya da her neyse işte<br />bir şekilde<br />başka bir birahanede<br />leşin ve yalnızlığın içinde<br />en kötüsü de<br />çaresizliğin <br />üçüncü ayakta en azından<br />kaybetmesini bekleyip<br />bombok bir şekilde geçen<br />başka bir günün içinde..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-2759481100742006549?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-56586568124074640962010-11-15T18:23:00.000+02:002010-11-15T18:24:26.850+02:00on altı yıldır yıkanmamış<br />bir koltuk altını çıkarıp<br />yemek diye önüme koyan bu kadın<br />talihim ve geleceğim için<br />iyi olmadığı gibi<br />geçmişim için bile iyi değildi<br />çünkü geriye dönüp baktığımda<br />ona dair anımsadığım <br />sadece kokmuş bir yemek ve<br />hayatta kalmak için gösterdiğim çaba olacaktı<br /><br />usulca mutfak kapısının yanından geçip<br />tabağı pencereden boca ettim<br />aşağıdan bir küfür duydum<br />mutfağa girdim<br />onu makarnayı süzerken izledim ve<br />burada ne yapıyorum diye düşündüm<br /><br />ve başka bir arkadaşımı düşündüm<br />elbette, yazılarında kadınların kucağına oturduğunu<br />ama istemediği için reddettiğini<br />hatta bir kadının bir keresinde<br />kamışını emerken onu itip evi terkettiğini<br />hem de hiç sebep yokken bir anlamsızlık nöbetine kapıldığını<br />iddia ettiği yazıları<br /><br />oha demiştim okuyunca ve<br />bir akşam onla içerken<br />yazıların tamamen paçavra,<br />hiçbir erkek böyle bir durumda çekip gitmez<br />demiştim<br />sonunda kavga çıkarmaya çalışmış ama<br />başaramamıştı<br /><br />tabağı lavaboya koydum<br />ooo dedi ooo<br />ne çabuk bitirdin<br />daha makarnayı koyacaktım<br />tamam ver dedim, içerde yerim<br />beni beklemeyecek misin, <br />gittikçe öküzleşiyorsun be adam<br />seni ilk tanıdığımda böyle değildin<br />kendimi tanıyamıyor olmalıyım<br />versene şu makarnayı<br />muhteşem olmalı,<br />isteksizce üzerinde hiçbir şey bulunmayan<br />beyaz bir hamur yumağını tabağıma doldurdu<br />ve mutfak kapısının yanından geçip<br />pencereden boca ettim yine<br />bu kez tadına bakmadan<br />aşağıdan başka bir avradınızı sikeceğim bu ne lan<br />haykırışını duymazdan gelerek<br /><br />tabağı tekrar mutfağa getirip bıraktığımda<br />kapıya doğru ilerlemem gerektiğini anlamıştım<br />şaşkınlık içerisinde bana bakıp<br />orospu çocuğu<br />gidip nimeti çöpe mi attın<br />hiç kimse bu kadar hızlı yiyemez diyen kadının sesini<br />sonsuza dek unutmaya karar verdim<br />nimet değildi o, sadece hamurdu<br />şimdi çıkıp adam gibi bir şeyler alacağım<br />köşedeki dürümcünün hala açık olması için<br />ikimizde tanrıya duacı olursak iyi olur dedim<br /><br />kapıyı kapatıp arkama bakmadan<br />yeni yüz metre engelli rekorunu kırarken<br />arkadaşıma telefon ettim<br />hey moruk<br />sen haklıymışsın<br />az önce birisi beni sülük misali emerken<br />onu itip evden kaçtım<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-5658656812407464096?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-59043999807647504522010-11-09T00:02:00.001+02:002010-11-09T00:02:43.643+02:00ona dedim ki;<br />çalışma saatleri<br />sömürüye açık<br />ve her zaman açık olacak<br />çünkü eninde sonunda veya<br />14 saatin sonunda<br />mor duvarlarla kaplı odana gelirsin<br />ve yapacak hiçbir sey yoktur<br />çünkü harcanmıssındır<br />bozuk paralar gibi,<br />oturamazsın<br />uyuyamazsın<br />yemek yiyemezsin<br />hatta iseyemezsin<br />sadece düsünceden yoksun kafan<br />yastığın üstündedir artık ve<br />daha harikulade günleri düslersin<br />daha güzel günleri hayal edersin<br />asla gelmeyen ve<br />gelmesi zor olan günleri<br />14 saat mesai ve<br />daha fazla para kazandırdığın<br />insanlar<br />her gün değisen patronlar<br />ve asla çalısmak istemediğin için<br />sana ruh hastası gibi bakan insanlar<br />14 saat mesai ve<br />harcanan hayatlar<br />yalnızsındır ve bir sekilde<br />yalnız kalmak veya olmak zorunda<br />bırakılmıssındır<br />bunun da anlamı sudur;<br />hiçbir seye güvenemezsin<br />senden daha kötü eğitim almış<br />ama hayata karşı daha atılgan<br />daha sarsıcı ve<br />daha ahmak cesareti olan<br />ya da en basit şekilde<br />kandırmayı bilen<br />beş para etmemeyi bilen adamlar<br />senden daha fazla kazanırlar<br />ve daha az mesai yaparlar<br />parayla ve para hariç her şeyle satın<br />alınmıs<br />sarışınlara kayarlar<br />bu arada<br />sen 14 saat mesai yaparken<br />sevgilinin seni özleyip özlemediğini<br />düşünürsün<br /><br />14 saat mesai ve<br />bütün mantık bu iste,<br />bazılarımız evde harcar zamanı<br />bazılarımız is yerinde<br />ve her gün değisen patronlar<br />patronların patronları<br />ve daha üst tabakada kalmak için<br />alt tabakayı ezmek isteyen patronlar<br />baskalarını<br />hatta hiç tanımadığın<br />tanımayacağın ve<br />asla görmeyeceğin insanları<br />zengin edersin<br />14 saat mesai<br />ve bazen 15'e çıkar<br />ya da 16'ya<br />1 günde 24 saat olduğundan<br />bihaber orospu çocuklarının<br />senden daha akıllı olduklarını bilirsin<br />bilmesen de gösterirler<br />ve susarsın<br />bu sadece harcanan birisinin<br />hayatıdır<br />ve bunun bir önemi yoktur<br />bir kisinin daha soyut anlamda<br />ölmesi<br />somut ölümünden<br />daha legaldir<br /><br />14 saat mesai ve<br />sonunda ait olduğun yerdesindir<br />baskasının evinde<br />baskasının ilinde<br />baskasının İstanbul'unda<br />baskasının ülkesinde<br />yasıyorsundur<br />hiçbir yer sana ait değildir<br />hiçbir arazi<br />üzerinde yürüdüğün bütün o yollar<br />üzerinden geçtiğin bütün insanlar<br />üzerinde tuttuğun bütün o siseler<br />baskasına aittir<br />ya da kendilerine,<br />ya da sen hiçbir seye sahip<br />değilsindir<br />baskaları sayende biraz daha zengin<br />olurken<br />madden ve manen veya<br />düz mantık kurarak<br />senden daha aptal olduğunu<br />düsündüğün<br />adamların en akıllısı olduğunu<br />bilirsin<br />bilmesen de gösterirler<br />ve sen olduğun yerde<br />kalakalırsın<br />bütün anlam budur iste<br />hayata dair<br />kalakalmak<br />kalamamak<br />kaldığını sanmak<br />tutunmak zorundasındır<br />14 saat mesai ve<br />tutunmalısındır<br />çünkü ölecek cesaretin yoktur<br />ve ölmekten daha çaba gerektiren<br />sey yasamaktır<br />ve ne hikmetse ikisini de<br />beceremezsin<br /><br />ruhun harcanmış<br />bedenin harcanmış halde<br />yatağına dönüp biranı içerken<br />bütün bunların nasıl başına geldiğini<br />düsünürsün<br />fonda thom yorke, last flowers'ı<br />söylerken<br />bütün çiçeklerin üzerine basıldığını<br />hissedersin<br />bilmek zorundasındır ve daha kötüsü<br />yapmak zorundasındır<br />her gün değişen patronlar<br />biraz daha şanslı oldukları için<br />biraz daha okumak istedikleri ve<br />bir yere ulasmaya ant içtikleri için<br />yapmak zorundasındır<br />ruhun onlardan üstte<br />ama madden alttadır<br />ve bir kadınlayken altta olmadığın<br />sürece<br />altta olmak her zaman berbattır<br /><br />14 saat mesai ve<br />bütün anlam bu iste<br />mesai saatleri, çalısma saatleri,<br />sendika hamleleri<br />gittikçe batan dünya<br />gittikçe batan bendeniz<br />küresel ısınma, başgösteren kriz<br />dolar yükselmekte<br />sen git gide alçalırken<br />bu büyük okyanusta<br />her şey biraz daha dibe batmakta<br />geçen akşamlar yalnız<br />yapayalnız geçen zamanlar<br />anlamsız geçen günler başıboş<br />köpekler gibi ulurken<br />ve sen kendini yok olmaya yüz<br />tutmus halde bulurken<br />bütün bunlar sadece yok olmak işte..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-5904399980764750452?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-29426841034317422582010-10-31T02:28:00.002+03:002010-11-01T00:24:39.793+02:00güzel bir şey söyle bana<br />içinde eşsesli kelimeler olmayan<br />bir şeyler söyle<br />kalbimi yerinden çıkaracak cümlelerle<br />gel bana<br /><br />güzel bir şey söyle bana<br />içimdeki acıyı <br />kızgın güneşin altındaki tereyağı <br />misali, eritecek bir şeyle gel bana<br />içinde kurt olmayan başka bir meyvayla<br /><br />güzel bir şey söyle bana<br />hiç durmadan akan<br />bir nehir misali<br />içinde iki kez yıkanamayan<br />kiloduyla suya atlayan varoş piçi gibi<br />eğitimsiz cümlelerle gel bana<br /><br />güzel bir şey söyle bana<br />içinde<br />canın cehenneme be adam,<br />senden nefret ediyorum,<br />ölmeni diliyorum,<br />artık seni sevmiyorum<br />olmayan<br /><br />daha iyi olacağım söz veriyorum<br />bu soğuk sonbaharda<br />ellerimi ve ayak parmaklarımı,<br />kalbimi ve göğüs çeperimi,<br />midemi ve gözlerimi<br />sevginde yitirmeme neden olma <br /><br />daha uzun yaşayacağım söz veriyorum<br />bu sonbaharda ve kış ayında<br />yazın ve kedilerin birbirinin üzerinde tepindiği<br />mart ayında<br />başka bir hayatta,<br />başka bir dünyada<br />insansız<br />insafsız<br />ruhsuz ve<br />katıksız <br />bir aşkla, <br />inancın başka bir yarımadasında<br />başka bir çift kişilik yatakta<br />tek başına ölen dedemin<br />mezarı başında<br /><br />daha fazla zırlamak istemiyorum<br />bir karı gibi,<br />bu çekingen akşamların<br />işe yaramaz duvarları arasında<br />kalbimin ve omurilik soğanımın<br />yenmiş tırnaklarımın<br />yenilmiş dudaklarımın<br />boşu boşuna yaşanmış<br />şu ucuz hayatımın<br />aynada bakarken midemi bozan<br />bu suratın<br />tamamiyle israf edilmiş<br />tamamiyle harcanmış<br />bu gündüzün ve akşamın<br />on metrekareye sıkıştırılmış<br />hayatımın<br />acısı arasında..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-2942684103431742258?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-11842584077351744222010-10-26T09:55:00.001+03:002010-10-26T09:55:55.867+03:00yanılıyorsam düzelt ama<br />ölü insanlar<br />ölü tavuklar<br />ölü babam<br />ölü sinekler<br />ölü karafatmalar<br />ölü doğan slx'ler<br />ölü amlar<br />ölü dudaklar<br />ölü sevişmeler<br />arasından,<br />bir nesneye bakar gibi<br />bir nesneyle ilgilenir gibi<br />bir nesneye aşık olur gibi<br />devam edersek<br />bakmaya,<br />ilgilenmeye<br />aşık olmaya;<br />ama fark var elbette<br />fark hep vardı elbette<br />zira bir sabah uyandığında<br />sigara yanığıyla lekelenen<br />ceketini üstüne geçirip<br />kapıyı sessizce kapatıp<br />maria callas misali<br />bağırıp çağırıp<br />başka ellerin<br />başka dudakların<br />kısacası<br />başka aşkların<br />tam içine düşüp<br />biraz daha beklemek,<br />sessizce, eskisi gibi<br />sessizce, karanlık bir odada<br />diğer ölü sinekler<br />diğer ölü babalar<br />diğer ölü tavuklar<br />ve ölü aşklar arasından<br />biraz daha sabır tanrım<br />biraz daha sabır ihsan eyle diye diye<br />yarattıkların öyle başarısızdı ki<br />sikinin ucundaki yaprak bile<br />sonbaharda kuruyup<br />terbiyesiz bir elmaya dönüştüğünde<br />bu işler böyle güzelim<br />maria callas misali<br />derinden gelen bir ruh ve<br />imece usulü kotarılmış bir besteyle<br />ilerlememe izin verseler<br />bütün ölü nesneler<br />bitkiler ve güzelim siyah kediler<br />izin verseler artık<br />kendi mezarıma tükürdüğümde<br />kendi mezarımda dönüp<br />kendi kendimi yiyip bitirdiğimde<br />her şey düzeldiğinde<br />her şey düzelir diye<br />zaman verin artık<br />sadece zaman işte..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-1184258407735174422?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-68502119885133887102010-10-21T23:20:00.001+03:002010-10-21T23:20:38.698+03:00işin aslı şu ki;<br />bu puşt günlerin<br />puşt gecelerinde<br />putperest bir allah <br />bir ben<br />kotumun içinde sallanan çan eğrim<br />kaynamayan çorba<br />aşırı pişen makarna<br />ormana benzeyen ekmek<br />bakterilerin özerkliğini ilan ettiği<br />bir bardak suyum<br />ve kelimelerim<br />hiçbir işe yaramaz<br /><br />ve en kötüsü bu aslında<br />bu puşt hayatın<br />puştperest aşklarında<br />bir tek sen kalmışsın<br />sınıfta<br />15 dakika geç kalınca hayat<br />ders düştü diye<br />çığlıklar atarak koşmuşsun<br />bok kokulu okulumun bok kokulu<br />koridorlarında<br /><br />ve tanrım<br />bilmelisin ki<br />bazı günler iyidir<br />bazı günler harikuladedir<br />bazı günler.. tanrım..<br />gerçekten de muhteşemdir<br />bilmelisin dostum<br />bazı günler korkunçtur<br />bazı günler uyanmak istemezsin<br />bazı günler son bacakta yatmak <br />bir kadının bacaklarının arasında yatmaktan daha kötüdür<br />bazı günler<br />puşt bir hayatın<br />allahsız kitapsız akşamlarında<br />bir şeyler ararsın<br />kapın çalar sanırsın<br />yemeğin önüne konur sanırsın<br />ertesi sabah işe gitmeyeceğini sanırsın<br />daha kötüsü bir işin olduğunu sanırsın<br /><br />bazı günler<br />1'e 4 veren bir kupon için<br />hayatını ortaya koyarsın<br />son dakika golüyle daha ilk maçtan yatarsın<br />bazı günler<br />puştperest atların sana yamuk yaptığını anlarsın<br />50 kiloluk jokeylerin dünyasında<br />kendi atını kırbaçlamak için<br />her şeyini ortaya koyarsın<br /><br />bazı günler<br />tanrım<br />seversin, köküne kadar seversin<br />tutkun vezüv'ü harekete geçirir<br />diyojen kutusunun altından çıkar<br />ve haykırırsın,<br />bazen aşktan haykırırsın<br />bazen acıdan, <br />ve bazı günler tanrım<br />eninde sonunda<br />başını ellerinin arasına alıp<br />aşkının gitmesine izin verirsin<br />her şeyin bitmesine izin verirsin<br /><br />işin aslı şu ki;<br />bazen ölmek gerçek anlamda<br />cesaret gerektirir<br />soyutta ölürken<br />natürmort bir karının<br />kıllı amcığının tasvirini düşleyip<br />aletini yukarı aşağı sallarsın<br />ve bu sırada<br />yüreğinin kıyısında başka biri güneşlenecektir<br />başka biri çiğneyecektir seni<br />başka bir tarzda,<br />başka bir gereklilik sonucu<br />sırf hayat ona kötü davrandı diye<br />sana kötü davranacaktır<br /><br />işin aslı şu ki<br />bazı günler uyanıp<br />annenin ve babanın<br />kardeşinin ve büyükbabanın<br />babaannenin ve kıllı hayalarının<br />umutlarının ve umutsuzluklarının<br />ellerinden kaydığını görürsün<br />üzgünüm dostum üzgünüm<br />çünkü her zaman<br />çoğalarak doğup<br />yalnızlaşarak ölürsün*<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-6850211988513388710?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-39621700015945337552010-10-20T22:48:00.000+03:002010-10-20T22:49:09.149+03:00vakti geldi<br />çıkmak için bu bardan<br />yığınlarla dolu masaların,<br />bardakların ve kül tablalarının <br />arasından<br />vakti geldi,<br />acıtan bir şarkıdan<br />gitardan, davuldan ve piyano seslerinin<br />arasından<br />vakti geldi<br />çıkmak için<br />bu hayattan<br />acı dolu aşkların<br />yaşamların<br />mesai saatlerinin<br />bir kurşun gibi<br />yüreği delip geçtiği<br />bu hayattan<br />vakti geldi<br />çıkmak için<br />geri dönmeden<br />bu akşamdan<br />bu sabahtan<br />bu yataktan<br />vakti geldi artık<br />çıkmak için<br />geniş kıçını ağzıma sokan bu dünyadan<br />göğüs uçlarını orta şut karışımı<br />bir vuruşla<br />emmeye çalıştığım bu hayattan<br />kalbimdeki acıyı<br />akciğerlerimdeki dumanı<br />böbreklerimdeki birayı<br />suratıma püskürten<br />bu vücuttan<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-3962170001594533755?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-53388261694473112932010-10-14T00:00:00.000+03:002010-10-14T00:01:16.909+03:00uygun bir anda<br />uygun bir aşkta<br />uygun bir boşalmada<br />uygun bir savaşta ve barışta<br />hastalıkta ve sağlıkta<br />zenginlikte ve yoksullukta<br />dünyanın en büyük duvarlara arasında<br />sıkışmaya,<br />yaşamamaya,<br />sadece bir şeylere safça inandığın için<br />veya tamamen inançsız olduğun için<br />çarmıha gerilmeye<br />devam edersin<br /><br />çünkü çarmıha gererler<br />annen yaşlanır<br />baban kayıtsızdır<br />bir sabah uyandığında<br />yatağında yatan dedenin<br />öldüğünü görüp<br />okula gidersin<br />bir şey olmamış gibi<br />aşağılıkça bir ihale sonucu<br />kazanılmış kantinden<br />içinde hiç kaşar olmayan <br />bir tost için para verirsin<br /><br />bir sabah uyandığında<br />aynayla yüzleşirsin<br />kendinden başka herkesi görüp<br />derin bir of çekersin<br />karşıki dağları bile yıkamayan<br />bir hayalin içinde gidip gelirsin<br />biraz da gülersin hani<br />neyin içine doğdum tanrım<br />şimdi ne olacak der gibi<br /><br />bir akşam uyandığında<br />neden uyandım dersin<br />öğretildiği gibi<br />sabah uyanman gerektiğini bilirsin<br />traş olup<br />boklu donunu değiştirip<br />taşaklarını temizleyip<br />başka bir cehenneme sürüklenirsin<br /><br />düzüşürsün elbette<br />arada sırada<br />ender gelişen atakların birinde<br />kaybedecek bir şeyin yokmuş gibi<br />hareket edersin<br />evin rutubetli odasında<br />kalorifer petekleri arıza bildirirken<br />dipten gelen su sesiyle<br />sifondan gelen susuzluğun sesiyle<br />hunharca, her an kapıdan girecek olan<br />milletvekili veya eğitim bilimleri dekanının <br />seri katile dönüşmeye hazır suretini düşünerek<br />hunharca düzüşürsün, elinde bir şey kalmamış gibi<br />cebinden düşen son bozuklukları hayal ederek<br />ve ölüme gitmekten nefret etmeyerek<br /><br />bir öğleden sonra uyanır <br />ve bakarsın,<br />yayanın sureti gözünün önüne gelir<br />bir zamanlar, eski evlerindeki<br />küçük bir odada, milattan önce 350 yılından kalmış<br />gazete küpürlerindeki<br />başka üçüncü sayfa haberlerini okuyup<br />seksi resimlere tıklama hayaliyle<br />yanıp tutuşarak<br />ve gerçeğe dönersin <br />giyinip tekrar senden tek farkı<br />daha iyi kravatı olduğu için<br />3 katı fazla maaş alan bir adama<br />hizmet edersin<br /><br />ve sonunda asla uyanmazsın<br />bitirdiğin aşklar<br />seviştiğin kadınlar<br />parçaladığın bardaklar <br />ve kokarca misali<br />içini kurutan akşamlar<br />sona ermiştir,<br />uzanır ve beklersin ölümü<br />ölmeyeceğim diyip<br />son kez ağzından çıkan hırıltılar ve<br />öksürük nöbetleri sürerken<br />ellerine bakarsın, dedenin öldüğü yatakta<br />kendi ölümünü beklerken<br />ellerine bakarsın<br />ve gözlerini kapatırsın<br />sadece<br />gözlerini kapatırsın<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-5338826169447311293?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-21784848362972093972010-10-07T23:13:00.001+03:002010-10-07T23:13:36.242+03:00üzerine basıp geçtim<br />güzelim çimenlerin <br />ve çiçeklerin<br />hızlı adımlarla yürürken<br />sabahın 10'unda <br />hipodromda son bir umut aramaya,<br />alıp biramı ve sigaramı yakıp<br />ağzımda dolaşan mikropları<br />cehenneme gönderip<br />itfaiyecilere yeni bir iş sahası açarak<br />kazanmalıydım<br />kazanmalıydık<br />daha ilk ayakta yatmamıştık,<br />5 koşu daha vardı<br />ve bu şans demekti<br />eküriler canımızı sıkardı<br />arkamda hemen biten herifler<br />umutlarını, ümitlerini, hayatlarını<br />kaybetmişlerdi<br /><br />direniyordum<br />direniyordum<br />böyle olmamalıydı<br />olamazdı<br />üzerine basıp geçtiğim çimenler,<br />çiçekler<br />ve güzelim fahişeler<br />aklıma gelip gidiyordu<br />ve oturmuş biramı içiyordum<br />atlar koşuyordu<br />ne yapacağımı bilmiyordum<br />ve kim sabahın köründe<br />elinde birayla hayatını hayvan gibi boklarıyla<br />dünyayı yoketmeye adamış<br />bir grup atın ve<br />50 kiloluk jokeylerin<br />insafına bırakırdı<br />bunun için deli olmak gerekirdi<br />oysa deli değildim<br />bir çare arıyordum sadece<br /><br />insafsız<br />kitapsız <br />acısız bir günde<br />uyanmış<br />çimenleri ve çiçekleri ezip<br />koca götlü, koca göbekli<br />koca amcıklı bir orospuyu yatağında ağzında<br />salyalarla uykuya terkedip<br />kalan paramı jokeylere yatırıyordum<br />olmuyordu<br />olmuyordu<br />yatağın altında bulduğum<br />bozukluklar beni gülümsetmeye yetiyordu<br />tanrım<br />bütün bu olanlar <br />bana gerçek gibi gözükmüyordu<br /><br />ve en sonunda eve dönüyordun<br />otobüslerin,<br />minibüslerin,<br />taksi şoförlerinin,<br />nakliyecilerin<br />kerhanecilerin<br />dünyasında<br />bastığın çimenlerin<br />ezdiğin çiçeklerin<br />ruhuna el fatiha diyip<br />peygambere sövüyordun<br /><br />ve en sonunda eve dönüyordun<br />50 kiloluk jokeylerin paranı çalmasına<br />fırsat vererek,<br />elinde yumurtayla ve ekmekle<br />başka bir harika sofranın hayaliyle<br />ben geldim aç şu kapıyı<br />bir sinir harbiyle,<br />abraham lincoln'ün kadın haliyle<br />tekrar yüzleşip<br />koca götüyle, koca göbeğiyle<br />koca amcığıyla<br />ağzının kenarında duran tükürüğü<br />ve ruhundaki kifayetsiz<br />duruşunun getirdiği koca elemle<br />nereye gittin sabah sabah<br />kıçını kaşıyan koca eliyle<br />bilmiyorum, bilmiyorum<br />al şu cılız torbayı elimden<br />çek vur beni<br />cılız silahınla<br />tam göğsümden<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-2178484836297209397?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-78593321435516451862010-09-30T14:11:00.000+03:002010-09-30T14:12:25.447+03:00hepimizi sıraya dizmişlerdi.. karşımıza geçip bize bakıyorlardı.. sanırım ciddi bir şey söyleyeceklerdi, en azından öyle olması gerekiyordu.. genel müdür, şube müdürü, yönetici asistanı.. şu yönetici asistanı konusuna biraz değinmek gerek.. bu nedir yahu.. yani ilk kez bu hatunla tanıştırıldığımda gülmemek için kendimi zor tutmuş olmayan bıyığımın altında sırıtmıştım.. yani, sadece sekreterdi ve kapitalist düzende sekreter olmak son derece vasıfsız bir kadın modeline işaret ettiği için yönetici asistanı gibi bir kavram oluşturulmuştu..<br /><br />- tozasor bey, h.. ile tanışın<br />- merhaba tozasor bey<br />- merhaba h.. memnun oldum<br /><br />aslında memnun olduğum falan yoktu.. bir süre sonra diğer elemanlarla öğle arasında laflarken 1.75'lik bu hatunun 3 katı maaş aldığını öğrenmiş ve o ana dek bir yönetici asistanının bir bok bilmemesine rağmen benden nasıl fazla maaş aldığı kafama dank etmemişti.. ben basit bir ameleydim, bütün gün kargoları paketliyor, tartıyor, kaydediyor ve gönderiyordum.. o ise ara sıra şubeye uğruyor ve çok kalmıyordu.. bu bir süre için sinirimi bozmuş fakat bir gün toplamaktan vazgeçtiği saçları ve mini eteğiyle geldiğinde baldırlarına ve ayak bileklerine kayan gözlerimi farketmişti.. bu bir sorun teşkil etmiyordu.. muhtemelen dünyanın bütün kargocuları o bacaklara defalarca bakmıştı..<br /><br />bir süre sonra baktığımı farketmiş ve gülümsemiş, işine geri dönmüştü.. bir kadının benden fazla maaş almasına şaşırmamam gerekirdi.. o bacaklar, beyaz gömleğin göğüs çatalına dek açık olan düşmesinden taşmaya çalışan göğüsler beynimi bulandırmış, sertleşmiştim.. kotumun içinde dar kilodumla direnmeye çalışıyor ama kaybediyordum.. bana baktığını farkedip utanarak 5700 kiloluk bir katana karının getirdiği 6500 kiloluk bagajı sırtlamaya koyulmuştum..<br /><br />bir süredir kimseyle beraber olmamıştım.. aşık olduğum kadın beni defetmişti, sanırım ona attığım tokat canını sıkmış olacak ki bütün aramalarıma küfürle yanıt vermiş, son aramamda telefonu başka bir erkek açınca gerizekalılığım tescil edilmişti..<br /><br />- çok yalnız hissediyorum<br />- sabahın 9'unda mı<br />- ne alaka, bir insan sabahın 9'unda yalnız hissedemez mi<br />- bilmiyorum, hiç sabahın 9'unda uyanmadım<br />- o yüzden bir iş bulmalısın<br /><br />doğru söylemişti.. yalnız hissetmesine sebep ben olabilirdim ama bu o kadar da adil sayılmazdı.. onun evinde kalıyor, kira ödemiyor, faturalara destek olmuyor, geceleri onun getirdiği biraları dikip saçmalıyor, bir şeyler karalayıp duruyor, yazdıklarımı sıkıcı ve depresif bulmasına aldırmadan onla sevişiyor ve işe giderken onu uğurlamıyordum.. bu konuşmanın ardından biteceğini anlamıştım.. akşam eve geldi ayakkabılarını çıkardı, kilotlu çorabını çıkardı.. kaldırdığı eteğinden onu izliyordum.. boxerımla oturmuş ona bakıyordum.. elimdeki şişe her an ters düşebilirdi.. uzun ve biçimli bacakları, dantelli siyah kiloduyla hala iyi görünüyordu.. yerimde başka bir herif olsa bu kadını beş saniye yalnız bırakmazdı..<br /><br />-off nasıl yoruldum bilemezsin.. amına kodumunun patronu, bütün gün bacaklarımı dikizledi<br />- şerefsiz herif<br />- sen ne yaptın<br />- bir kaç iş ilanına baktım<br />- aradın mı bir yerleri<br />- hayır sadece baktım ama kafama göre bir şey yok<br />- kafana göre bir şey yok mu<br /><br />altında kiloduyla bana attığı bakış çok da yumuşak değildi.. bir anda döndü ve kafana göre bir şey yok mu dedi..<br /><br />- nedir kafandaki ulu manitu<br />- dalga geçme, istediğim tarzda bir iş yok<br />- nedir o istediğin tarz<br />- aslında bende bilmiyorum.. öğlen 12-2 arası çalışabileceğim ama yorulmayacağım, eve yakın olan maaşı da 2-3 civarı olan bir iş olabilir<br />- hala dalga geçiyorsun orospu çocuğu benim her gün anam sikiliyor.. hem kendime bakıyorum hem sana bakıyorum<br />- sakin ol, bulurum bi iş yakın zamanda<br />- bi bok bulamazsın sen, hastasın ama ne yazık ki bunu yeni yeni öğreniyorum..<br /><br />istifimi bozmadım.. sert bir tartışmaya girecek gücüm yoktu.. haklıydı, hastaydım.. ruhum kendini çok çabuk ele veriyordu..<br /><br />- böyle değildin başta, duyguluydun.. sayfalarca hikayen vardı, bir hayatın vardı, ruhun vardı.. şimdi tek yaptığın oturmak, konuşmuyorsun, paylaşmıyorsun, azmin de yok hiçbir şey yok.. o içinde bir yerlerdeki karanlık yönden nefret ediyorum..<br /><br />bunu duymuştum evet, o karanlık yan.. bende nefret ediyordum ama yapamıyordum.. orada kalıyordu ve kalacak gibiydi.. ertesi sabah hayatımda ilk kez 9'da uyanıp 3-4 parçadan oluşan eşyaları toplayıp gidiyorum demiştim.. bana baktı, çıplak göğüsleri bana kal diyordu.. ama kendisi demedi.. kafasını çevirdi yastığın öteki tarafına.. hıçkırıklarını duyabiliyordum.. kapıyı yavaşça kapatıp annemin evinin yolunu tuttum..<br /><br />şimdi buradaydım.. hepimizi sıraya dizmişlerdi.. asgari ücretle çalışan 4 kişiydik.. asgari ücret, yemek, sigorta.. 67. günümdü ve bu sadece gelip gidiyordum.. yaşamıyordum ve asla yaşamayacaktım.. günde 7 milyon yol parası tutuyordu.. bu da ayda yaklaşık 200 kağıt falan tutuyordu.. ve kalanı sadece nefes almaya yetiyordu.. komadaki bir hasta gibi tüplere bağlı yaşıyordum.. ve şimdi bir grup para babasının karşısındaydım.. bir de 1,75'lik sekreterin..<br /><br />- içinizden 2 kişiyle yollayı ayırmak zorundayız.. bu aralar küçülmeye gidiyoruz, 4 şubemizi kapattık, burası devam edecek ama sadece 2 kişiyle..<br /><br />h.. not alıyordu.. neyi not aldığını anlayamıyordum, elindeki kağıda muhtemelen bir şeyler çiziyordu.. rujlu dudaklarına baktım, elimi bir an cebime sokup aletimi düzelttim.. şimdi daha iyi anlıyordum bazı erkeklerin bazı kadınlar uğruna hapse girdiğini.. bütün savaşlar bu yüzden başlıyordu..<br /><br />- biz kararımızı verdik.. şüphesiz kolay olmadı.. aslında temel şartlarda hepinizden memnunuz.. ama bunu yapmak zorundayız..<br /><br />kolay olduğuna karar verdim bir anda.. genel müdürün suratına baktım, suratındaki siyah benlere, kırık ön dişine, kol saatine.. midemin bulandığını hissettim.. kolaydı insanları işten çıkarmak.. asla zor değildi.. iki dudak arasından çıkan bir kaç kelimeye bakardı.. yanımdakiler endişelenmeye başladı.. hissedebiliyordum.. birisi ofladı, birisi<br />bayılacak gibiydi.. burada ayakta sonumuzu bekleyen gladyatörler gibiydik.. cehennemin basamaklarına hızlı adımlarla çıkıyorduk.. h.. ye baktım.. bacaklarına baktım, ayak bileklerine.. traşladığı kollarına baktım.. öpmek istedim onları.. o ayak bileklerine sahip olmak istedim.. onu orada sikmek istedim.. bütün hırsımla, öfkemle, tutkumla.. ama geriye hiçbir şey kalmamıştı benden.. ruhumun büyük kısmını helada sıçarken bırakmıştım geri kalanı ise kimseye yetmiyordu, yetmeyecekti..<br /><br />- evet arkadaşlar, gidecek arkadaşlara teşekkür ediyorum.. onlara her zaman referans olacağız, uygun zamanda kendileri de isterse tekrar beraber çalışabiliriz..<br /><br />selim ve ben eşyalarımızı topladık, kimseyle vedalaşmadık.. selim titriyordu..<br /><br />- ne yapacağım abi ben, iyi de çalışıyordum.. kötü müydüm abi, köpek gibi çalıştım..<br /><br />delirmiş gibiydi..<br /><br />- sakin ol selim.. iyidin evet, bu işler böyledir.. boşver yenisine bak<br />- annem hasta, ne yapacağım şimdi ben<br />- bilmiyorum dedim, bilmiyorum<br /><br />çıktık dışarı, vedalaşma yok.. annemin evine doğru yavaşça yürümeye başladım.. selim öteki yöne gitti.. vedalaşmadık, el sıkışmadık.. 7 günlük alacağım 100 liraydı.. cebimde 100 lira vardı.. tozasor diye seslendi arkadan biri.. döndüm..<br /><br />- üzüldüm cidden, iyi misin<br />- iyiyim h.. sorun yok açımdan<br />- şimdi ne yapacaksın<br />- bilmem, bir yerlerde içerim herhalde<br />- hayır yani iş konusunda<br />- hiçbir şey.. 70 küsür gün çalıştım ve işe girmeden önce de param yoktu şimdi de yok..<br />- burada çalışan en ilginç adamdın<br />- seninde harika bacakların var<br />-hahaha, yalnız kalmıyorsundur sen<br />- evet hiç yalnız kalmam, etrafım hatun dolu<br /><br />(yaklaşık 5 aydır biriyle yatmamıştım)<br /><br />- belki nefesin hep içki koktuğu için işten çıkarmışlardır seni<br />- belki de.. belki de ayyaşlar 65 kilo yerine 25 kilo eşya taşıyabiliyordur<br />- zordu işiniz, ben asla yapamazdım<br />- senin asla yapamayacağını biliyorum<br />- asistanlıkta zor<br />- zor olmalı<br /><br />her gün o şekilde süslenip, patronun bacaklarını okşaması hatta genel müdürlükte geçirilen bir kaç düzüşme zor olsa gerek diye düşündüm..<br /><br />- gerçekten zor, hele bu maaşla<br />- evet, 3 katımı alıyorsun ama yetmiyordur muhtemelen..<br />- yükselme imkanı yok üstelik<br />- bence yeterince yüksektesin<br />- al şunu, müsait olduğunda bir şeyler içeriz.. ben ısmarlarım<br /><br />arkasını döndü, hızlı adımlarla, 7 santimlik topuklularıyla, ayak bileğiyle yürümeye devam etti.. dükkanın kapısından girdi.. avcuma baktım.. kağıt parçasına telefon numarası vardı.. üstünde de h... yazıyordu.. adını biliyordum oysa.. yürüdüm.. amına koyayım senin allah gibi diye bağırdım.. büfeye girdim, altılı gazetesi ve fanatik iddaa eki aldım.. yürürken sayfaları inceledim.. italyan ligi zor geçerdi, ingiltere'de bol gollü karşılaşmalar bizleri bekliyordu.. h.. verdiği kağıdı çıkardım sıktım, sıktım, sıktım.. sonra bıraktım.. hava rüzgarlıydı ve o küçük kağıt gideceği yeri biliyor olmalıydı..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-7859332143551645186?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-31114462637630915912010-09-27T16:09:00.001+03:002010-09-27T16:09:45.916+03:00taşaklarının tekini kesip bir kese kağıdına koydular.. daha önce içinde altılı bira olan.. biranın kokusuyla birleşti tek taşak.. herif kan kaybından gebermek üzereydi.. önce kapısını çaldılar, sonra içeri girdiler ve hiçbir şey demeden adama 5 kez tecavüz edip taşağını kestiler..<br /><br />hiçbir şey demeden çıktılar.. bir bara girip 6 shot devirip evlerine döndüler.. adamı 4 kez siken herif elinde kese kağıdıyla ayaklarını sehpaya uzattı ve televizyona baktı.. kayda değer hiçbir şey yoktu..<br /><br />"kayda değer hiçbir şey yok siktiminin kanallarında"<br /><br />eli telefona uzandı, aradı..<br /><br />"naber lan"<br />"nerden anladın lan aradığımı"<br />"beni kim arıyor başka pislik"<br />"sıkıldım, bir şeyler yapalım"<br />" bir şeyler yapmak mı, daha ne yapacağız göt herif.. yapacağımızı yapmadık mı.. bombok hissediyorum zaten"<br />" biz bir şey yapmadık, sadece ufak bir şey yaptık ve bu hiçbir şeydir.. şimdi beni dinle, bu lanet sokakta, bu lanet evde, mahallede, yolda, şehirde, ülkede, dünyada hiçbir şey yapamıyorum.. anlıyor musun sıkılıyorum.. her şey sıkıyor beni.. sikişmektende usandım, birini sikmekten usandım ama başka bir şey sikmeliydim.. çulsuz bir ibneyi siktim hepsi bu.. sende siktin.. şimdi bana kötü hissediyorum deme"<br />" senin kadar boka batmamıştım ben.. herifin taşağını niye kestin, adam ölmüştür muhtemelen.. ne bok yemeye kestin, ayrıca niye yanında taşıdın o taşağı.. attın mı bir yere"<br />" hayır atmadım atmaya da niyetim yok, kafamı sikiyorsun.. sebeplerim var, bazı sebepler, hep sebepler vardır.. neyse içimi kuruttun salak herif.. görüşürüz sonra"<br /><br />telefonu kapattı, ayaklarını indirdi.. sigarasını yaktı, sabahtan kalan sidiğe dönüşmüş birasından bir fırt çekti.. elindeydi kesekağıdı, kan artık sızmıyordu.. kurutulmuş bir ete dönüşmüştü.. hayalleri, yaşamı, beklentileri gibiydi.. üniversiteye gidecek oğlum diyordu babası.. para kazanacak, daha iyi bir yaşamı olacak diyordu.. ve şimdi bir kargo firmasında aldığı asgari ücretle sadece asgari hayaller kuruyordu..<br /><br />çünkü böyleydi hayat.. bunu kabullenmişti.. yazar olamamıştı, hiçbir şey olamamıştı.. bir şey olması gerektiği öğretilmişti ve bunun olmamasını yadırgıyordu.. öfkeliydi, elbette bu taşak kesmesine veya bir ibneyi zorla becermesine izin vermemeliydi.. ama hafifletici sebepler vardı.. hep vardır..<br /><br />elindeki kesekağıdına baktı.. bıraktı, yere düştü.. telefonun tuşlarını çevirdi..<br /><br />" naber"<br />" kimsin"<br />"sesimi unuttun mu"<br />"niye arıyorsun beni"<br />"çok özledim, başka bir sebebi yok.. olsa da söyleyemem"<br />"ilgilendirmiyor beni, siktir git başımdan"<br />"yarın görüşelim mi, görmeliyim seni bu dayanılmaz bir hal alıyor yoksa"<br />"gördüğüm, yattığım, tanıdığım en işe yaramaz, acınası ve pislik adamsın, senden kurtulduğum için şükrediyorum tanrıya"<br />"tanrıya mı.. hassiktir"<br /><br />kapadı telefonu.. offf dedi.. çok derindi.. yani offf çok derindi.. adam derin değildi.. neydi derin olmak.. bilmiyorum ama bu adam derin değildi..<br /><br />off.. ağlamaya başladı.. bir anda başladı.. yangın yerine dönmüştü ortalık.. kafası iyidi, ayağa kalktı, ceketini geçirdi üstüne.. sabah işe gidecekti.. ayağa kalktı, kesekağıdına tekme attı, mutfak kapısına dek gitti taşak.. kapıyı açtı ve çıktı..<br /><br />sokaklar boştu, gecenin ikisinde bile sokaklar boştu.. sikini sıvazladı.. sertleşebilirdi.. yani 4 kez boşalmasına rağmen.. herifin taşağını kesip üzerine boşalıp arkadaşıyla çekip gittiği anı hatırladı.. nasıl biriydi.. bir ibneyi bir kaç gün izleyip sonra hiçbir şey olmamış gibi becermek farklı bir şeydi.. sikini sıvazladı.. cebini yokladı, 50 lira vardı..<br /><br />otostop çeken bir karı gördü.. şehrin en işlek yeriydi.. en azından orospular için.. ve bu şehirde araban yoksa bir orospuya yaklaşman mantıksızdı.. yanına gitti..<br /><br />"naber"<br />"iyidir koçum napıyorsun"<br />"bilmiyorum.. hiçbir şey yapmıyorum.. boş musun"<br />"boşsam nolacak, dolduracak mısın ahahahaha"<br />"bilmem, gelirsen doldururum"<br />"nereye geleceğim, evine mi, evin mi var lan senin ahahah"<br />"neden bu kadar gülüyorsun sen, evim var tabi ama evime değil. müsait değilim"<br />"ne konuşup duruyorsun o zaman, apartman boşluğunda mı sikeceksin beni"<br /><br />kadını inceledi, 1.60 boylarında bir cüceydi.. kalçaları yağlıydı, eteğin altına çorap giymemişti, bacaklarında varisler vardı.. bembeyazdı bacakları, güneşi kıçına soksan kararmazdı.. üstünde göğüslerini taşıran siyah bir body, ve onun üstünde de siyah bir deri ceket.. saçları kızıldı, ama tam olarak değildi.. bir kızıl tam olarak neye benzerdi..<br /><br />"hiçbir şeye"<br />"ne?"<br />"bir yer biliyorum, park var ötede.. bomboş ordan geçtim.. oraya gidelim"<br />"parkta mı sikeceksin beni ulan.. parkta sikilecek karı mıyım.. ne orospu çocukları var ya"<br />"sikmeyeceğim.. ağzına alacaksın sadece.. hepsi bu"<br />"alırım elliliğini"<br />"30 liram var"<br />"siktir göt.. dükkanı kapatma o halde"<br /><br />cebinden elliyi çıkardı.. 2 aydır kirasını ödememişti, banka tebligatı gelmişti.. düşük limitli kredi kartı borcundan dolayı haciz kapıdaydı.. ailesinden isteyemezdi, nerede olduklarını bile bilmiyordu.. sikini sıvazladı, diğer eliyle elliliği gösterdi..<br /><br />"yalancı göt, parayı şimdi ver yoksa siktir git"<br /><br />parayı verdi, yürümeye başladılar.. topuklu ayakkabılarından çıkan ses delirticiydi.. kornalar çalıyordu, birahanelerden arabesk bir tını geliyordu.. her şey ve özellikle gece, insanı delirtiyordu..<br /><br />"avcundaki kan nedir lan, birini mi kestin.. beni de mi keseceksin göt"<br />"kan mı, farkında değilim.. bir yerimi kesmişimdir"<br />"öldürsen ya beni.. sikeyim böyle hayatı"<br />"bütün orospular bunu demekten sıkılmadılar mı"<br />"sensin lan orospu.."<br /><br />parka geldiler.. 4. banka oturdular.. bunun bir anlamı olmalıydı.. bir şeyin bir anlamı olmalıydı.. oturdular.. orospu, elini adamın sikine götürdü.. pantalonunun üstünden sıvazlamaya başladı..<br /><br />"birileri olabilir"<br />"manyak mısın, daha zevkli işte"<br /><br />fermuarını indirdi, kemerini çözdü, tek düğmede işi bitirdi.. herif aletini dışarı çıkardı.. orospu eğildi<br /><br />" ne tatlı şeymiş bu"<br /><br />sustu adam.. gözlerini kapadı.. kese kağıdını düşündü.. suçluydu.. o kadar da değildi.. buzdolabı ve televizyonuna el konulacaktı.. kesekağıdı mutfak kapısının önünde sonunu bekliyordu.. kadın başını ağzına almış, eliyle de gidip geliyordu.. sertleşmişti tamamen.. yanlışlıkla büyük bir ekmek dilimini ağzına atmış da boğuluyormuş gibi sesler çıkarıyordu kadın..<br /><br />" hızlı, daha hızlı ohh az kaldı"<br /><br />kadın hızlandı, hızlandı, hızlandı.. bir yarıştı bu.. kazanması gerekiyordu, kazanacak gibiydi.. ama birisinin kaybetmesi gerekiyordu.. adam böğürerek patladı.. ağzından, dudaklarından sızıyordu kadının sperm.. orospu doğruldu, eliyle ağzını sildi.. güldü..<br /><br />aletini içeri soktu, kemerini bağladı.. ayağa kalktı.. bir şey demeden ilerledi.. orospu seslendi, bağırdı.. duymazdan geldi.. hızlandı adımları.. ankesörlü bir kulübe buldu.. ağlıyordu..<br /><br />"kimsin bu saatte"<br />"benim lan göt, iyi dinle"<br />"ne var ya"<br />"yarın sabah evime git, kesekağıdını al, onu atma.. yaptığımız en kötü şey uğruna bir şeyler iç.."<br /><br />kapattı.. adımları yavaşladı.. önce viyadükler donardı.. merdivenlerden çıktı, dolapdere sapağının önüne geldi.. koştu ve yolun ortasında durdu gözlerini kapayarak.. siktiminin istanbul'unda trafik hala yoğun sayılırdı..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-3111446263763091591?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-59737542604468105972010-09-23T22:30:00.000+03:002010-09-23T22:31:06.272+03:00tanrım<br />haklısın<br />burada çiçekler<br />böcekler<br />orospular <br />ve kelebekler<br />çok çabuk<br />ölüyor<br />burada<br />kafa açan şiirler<br />romanlar ve<br />hikayeler<br />sırayla ödüller kazanıyor<br />insanlar harcanıyor<br />bir hiç uğruna<br />sudan çıkmış<br />balık kadar<br />çabuk hemde<br />harcanıyor insanlar<br />harcayanlar tarafından<br />haklısın<br />tanrım<br />burada<br />aşklar <br />kıskançlıkla şekilleniyor<br />külahtaki vanilyalı<br />dondurma misali<br />çabucak eriyor<br />biraz daha aralıyor <br />kancıklar bacaklarının<br />arasındaki delirtici<br />güzelliği<br />biraz daha sessizleşiyor<br />konuşmalar<br />biraz daha <br />anlamını yitiriyor<br /><br />tanrım<br />bunu söylemek<br />istemezdim ama,<br />burada çok çabuk <br />ölünüyor<br />yaşamak için biraz şans<br />ve tereyağından bir<br />hayat yaratmak gerekiyor<br />otobüsler ve trenler<br />bütün toplu taşıma araçları <br />taksiler ve<br />bekleme yapan ticariler<br />hiç de iyi görünmüyor<br />insanlar yürüyor<br />tanrım <br />burada<br />inan çok insan yürüyor<br />eğilip eğilip doğruluyorlar<br />kadınlarına<br />patronlarına<br />çocuklarına<br />ve kendine bile inanmayan<br />sana<br /><br />bilmen gerek<br />tanrım<br />burada<br />kollarım ve<br />ayaklarım<br />kalan uzuvlarım<br />kulaklarım ve ağzım<br />artık hareket etmiyor<br />sehpalar kırılıyor<br />bardaklar düşüyor<br />ortası çökmekte olan<br />bir çekyatta<br />hala mucizevi<br />düzüşmeler yaşanıyor<br />dışarıda çapını kaybeden<br />herhangi bir daire misali<br />güçten düşüyor insanlar<br /><br />savaşıyorlar<br />savaşıyorlar ama<br />nedenini bilmiyorlar<br />dağlarda ve metropol süsü verilmiş<br />yollarda<br />binaların arasında ve <br />fabrikalarda<br />tanrım<br />anla artık<br />burada hiçbir şey<br />yolunda gitmiyor<br />buzdolabı açıldığında<br />içinde hiçbir şey olmuyor<br />spermlere bulanmış<br />çarşaflar asla değiştirilmiyor<br />boklu donlar israftan kaçınılsın diye<br />ısrarla giyiliyor<br />cemal süreya'nın sureti<br />rüyalarıma giriyor<br />orospular etekleriyle<br />başka bir dünyanın içine<br />tam merkezine,<br />temeline,<br />erkek türünün<br />kalbine<br />başka bir bomba bırakıyor<br /><br />tanrım<br />ülkelerin sınırlarında<br />kıtaların ayrıldığı topraklarda<br />denizlerin karayla yiyiştiği alanlarda<br />karıların adamlara bağırıp <br />bağırıp<br />dırdırlarıyla sınırları zorladığı dakikalarda<br />elimde bira<br />ağzımda sigara<br />kulağımda titreyen keman<br />ve odamdaki karanlıkla<br />faturaları ödemek için<br />patronlara eğilip kalktığım<br />anlarda<br />yaşamak mı deniyor buna<br />söyle tanrım<br />neye yaşamak deniyor<br />bu siktiminin<br />hayatında<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-5973754260446810597?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-76880296303696439742010-09-16T01:02:00.001+03:002010-09-16T01:04:09.343+03:00hüzünlüydüm<br />ve çömelmiştim<br />başımın üzerinden geçen kuşlar<br />gerçeği anlatmaktan çok uzaktı<br />ama biliyordum,<br />duruyor ve etrafa bakıyordum<br />utanıyor ve korkuyordum<br />çekiniyor ve<br />bütün filozofların aynı yerde tıkandığı<br />soruyu kendime soruyordum<br />ne yapacaktım şimdi<br />cılız cüzdanımın<br />bozukluk fermuarını açtım<br />gördüğüm şey<br />dehşet verici ve<br />bir hitchcock filmindeki gibi<br />tüyler ürperticiydi<br /><br />hüzünlüydüm işte<br />anlıyor musunuz<br />başımın üzerinden geçen kuşlar<br />üzerime bırakıyordu boklarını<br />midem kazınıyor ve<br />bir kargo firması için<br />harcadığım 6 ay boyunca<br />aldığım asgari ücretin üzerine<br />yazdığım romanımı<br />kaybetmek, bulamamak<br />ağrıma dokunuyordu<br />cılız cüzdanım<br />götümde bir sertlik hissi uyandırmıyordu<br />acıyordu canım<br />acıyordu sadece<br /><br />belki de ölüm<br />bir jokeyin kırbacında,<br />son yüz metrede<br />şaha kalkan bir atın insafında<br />altılının ilk bacağında yatan umutların<br />başka bir boktan bahara dek<br />kalmasında<br />bir kuşun ilk kanat çırpışındaki<br />akıl almaz kararlılıkta<br />garsonun geç getirdiği bir siparişi<br />yiyecek kadar şanslı olmakta<br />belki de ölüm<br />tam burada<br />tam çömeldiğim yerde<br />bana bakıp <br />kılıcını kınından çıkarmakta<br /><br />sonra bir kez daha düşünürsün<br />boktan evin<br />tek odasında,<br />tuvaletten gelen lağım kokusu<br />bok kokusu<br />idrar kokusu ve<br />tükürülen kanın kokusunun etrafında<br />şanslı saymazsın kendini<br />hiçbir şeye saymazsın<br />herhangi bir referandumda<br />oy kullanmadığın için şanslısın sadece<br />ve çökersin bir başına<br />karanlık odanın<br />karanlık sokaklarına bakan<br />kirli penceresinin yamacında<br />sigaranın külü<br />ekmek kırıntısının yanına düşer<br />halın biraz daha boka batarken<br />sen biraz daha boka batarken<br />bütün boşa geçirilen gündüzlerin<br />akşamların<br />iyi geçmesini umduğun anların ve anıların<br />kavramların ve sözcüklerin öldürdüğü<br />hayatların<br />ortasında<br />bir kez daha düşünürsün<br />bütün filozofların<br />tıkandığı yerde,<br />tıkanırsın sende<br />en kolayını bile yapamamışken<br />sorarsın kendine<br />tanrım neden böyle oldu<br />ne yapacağım şimdi<br />kendimle burada<br />bir başıma..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-7688029630369643974?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-29052005409175921102010-09-06T13:41:00.000+03:002010-09-06T13:44:29.050+03:00bana baktı<br />simsiyah gözleri,<br />simsiyah saçları<br />muhtemelen simsiyah olan<br />her yeriyle baktı;<br />bakışlarında bir panik havası vardı<br />biraz önce sert bir düzüşten çıkıp<br />pişman olmuş ve kendini sokağa atmış biri gibiydi<br />çevirdi kafasını<br />utandım bir an için, herkes kafasını çeviriyordu sanki bana..<br /><br />yani herkes sırtını dönüyordu bana<br />kötü görünmekti tek sebep, kötü görünüyordum<br />açtım, kokuyordum, iyi biri değildim<br />kadınları aldatıyordum<br />aldatılıyordum ve iyi biri olmadığımı düşündüm<br />geri döndüm ve aynı yere çöktüm bu kez<br />hiçbir şeyin içinden çıkan başka bir hiçbir şey vardı<br />ortada..<br />hem de tam ortada.. ruhuma ve kıçıma giren onlarca şey vardı<br />bir işim yoktu, daha kötüsü bir işe girmek ölmek demekti<br />ne yapacağımı bilmiyordum<br />belki o siktiminin mailini atmasam 400 bin lira olabilirdi cebimde<br />ve o 400 bin lirayla bir şeyler alabilirdim<br />bilmiyorum, bir sümüklü böcek bile benden daha hızlı<br />düşünüp davranabilecek durumdaydı<br /><br />çömeldim ve başımı ellerimin arasına aldım<br />hüzün fırtınasının içinde gidip geliyordum<br />taşaklarımı kaşıdım pantolonumun üstünden<br />kokuyordu<br />her şey kokuyordu; sokaklar, ben, insanlar, şiirler, mailler<br /><br />sonra omzumda bir el hissettim<br />"al" dedi, tek dal sigarayı burnumun hizasında hissettim<br />simsiyah kadına baktım<br />aldım, "ihtiyacım vardı buna" dedim<br />"berbat haldesin" dedi<br />"daha iyi ve daha kötü zamanlarım olmuştu"<br />"şu an hangisindesin"<br />"en kötüsündeyim, daha fazla dibe batamazdım"<br />"aç mısın"<br />(ölüyordum açlıktan)<br />"hayır" dedim ve doğruldum<br />"saol sigara için, unutmayacağım bunu"<br /><br />ilerledim,<br />ilerlemiyordum aslında<br />hiçbir yere gitmiyordum<br />sadece yürüyordum<br />gözlerimin ıslandığını hissettim<br />iyice sıktım,<br />kendimi kaybediyordum taksimin ortasında<br />neler oluyordu bana<br />bu ben miydim<br />her şey nasıl bu hale gelmişti<br />yolun ortasında durdum<br />sadece durdum<br />sigaramı yaktım<br />kibritin içinde 4 çöp kalmıştı<br />vasati 4 çöpten ibarettim<br />yaktım, ağladım ve yürümeye devam ettim<br />arkamdan birisinin bana seslendiğini anlayana dek yürüdüm<br />..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-2905200540917592110?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-83496892817770557272010-09-01T23:20:00.001+03:002010-09-01T23:20:30.348+03:00Fanzin çıkmış bulunmaktadır.<br /><br />İçerik şöyle;<br /><br />Ayrık Otu – (SosyoMia)<br />Ben Sanırım.. – Nihan Ç.<br />Gece Karası Gözlerinin Kalbime Attığı Oklar Oradan Sekip Götüme Girdi – Henry Lee<br />It’s not all over baby blue – blue – Duygu Demir<br />Henüz Bir Başlığa Sahip Değil = IV – Gölge<br />Sev Beni – Tozasor<br />Kadınları Etkileme Şeysileri – Nautilus Pompilius<br />Yakın – Zayi Eden<br />Yeni Zengin Metin Belgesi – Girdap<br />Çoban – gece yarısı- – Gölge<br />Çoban -ki- – Gölge<br />.Cehenneme Kadar Yolum Var – Alican<br /><br />Şu sıralar Kadıköy’de Khalkedon Kitapevi‘nde fanzinlerimiz mevcuttur. 05 Eylül gibi de yine Kadıköy’de Mephisto Kitabevi‘ne bırakılacak. Yine 05 Eylül tarihinde Taksim’e çıkıyoruz ve orada da Mephisto Kitabevi‘ne bırakıyoruz fanzini. Eylül sonu İzmir, Ankara, Balıkesir ve Antalya‘ya ulaştırmaya çalışacağız. Ama unutmayın ki birazda maddiyata bağlı durumlar.<br /><br />İlk sayıydı, acemilik vardı, biraz az oldu.. Umarım 2. sayı daha sağlam olur. Herhangi bir konuda ya da fanzin bulamama durumunuzda ya da da da fanzine yazı çizi yollamak isterseniz ola ki aşağıdaki mail adresiyle ulaşabiliyorsunuz.<br /><br />info@buzdanuzuvlar.com<br /><br />--- <br /><br />Gölge'nin çıkardığı bu fanzin iyidir gençler.. Alın, okuyun..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-8349689281777055727?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-43458845973276231422010-09-01T01:02:00.000+03:002010-09-01T01:03:40.984+03:00kafiye, cinaslı kafiye, tam kafiye,<br />yarım kafiye, aliterasyon, mecaz-ı mürsel<br />ve tam olarak anlayamadığım<br />ve aklımda tutamadığım bir çok şey<br />hakkında eksik olduğumu söyledi<br />bana sert bir ses tonuyla,<br />lirik şiir, epik şiir, didaktik şiir,<br />pastoral şiir ve diğer türler<br />hakkında bilgi edinmem gerektiğini<br />ekledi<br />ayrıca argoyu azaltmalı<br />ve biraz daha siyasi bir içerik katmalısın dedi<br /><br />pekala dedim,<br />yalnız bilmen gereken bir şey var<br />uzun süredir işsizim<br />yani.. yaklaşık 3 yıldır ve<br />bazen emin ol sadece hazır çorba,<br />yumurta ve makarnayla besleniyorum<br />daha şanslı olursam şarap alabiliyorum<br />uzun süredir et yüzü görmedim ve<br />bazı geceler gerçekten çok acı çekiyorum<br />varoluşumun bittiği noktadayım anlayacağın<br />derginizin iyi olduğunu düşündüm ve<br />bir kaç şiir yolladım sadece<br />hepsi bu<br /><br />yazılarında eksik olan bir şey var<br />cümlelerin dedi, cümlelerin yeterince<br />iyi değil, çok sıradan ve bazen<br />anlam kayması yaşanıyor<br />yazım kurallarına ve bir şiirde olması gerekenlere uymuyorsun<br />bu şekilde olmaz, dedi ve adını daha sayar saymaz unuttuğum<br />bir kaç şairi okumamı söyledi<br /><br />bir mail daha attım ve<br />son mailim olmasına karar verdim<br />hey moruk sana beslenme sorunu yaşadığımı söylüyorum<br />sadece beslenme değil üstelik<br />89 gündür düzüşmedim ve<br />17 gündür otuzbir çekmedim<br />kendimi bir asalak gibi hissetmemek için<br />kimseden bir şey dilenmedim<br />ama zamanım azalıyor ve<br />burada internet cafenin saati 400 bin lira<br />sadece görmek istiyorum dedim<br />işe yaramaz şiirlerimi bir yerde görmek<br />neresi olursa olsun önemi yok<br /><br />göndere tıkladım ve sağ alt köşede<br />bir saatimin dolduğunu belirten bir işaret aldım<br />kalktım ve parayı ödedim ve<br />yürümeye başladım, hiçliğin içerisinde<br />herhangi bir şeyim varmış gibi davranarak<br />yoktu elbette<br />hiçbir şey hemde<br />kavanozdaki takma dişler gibi<br />acınasıydım<br />belki de bir kalorifer böceği gibi<br />her an ezilmeye hazırdım<br />yürüdüm ve midem kazınmaktaydı<br />ve yayımlanmıyordum <br />şimdi olduğu gibi,<br />yoruldum ve<br />kenara geçtim,<br /><br />kenardaydım, hep kenardaydım<br />birisi daha bekliyordu<br />simsiyah saçları vardı ve<br />öfkeli ve tedirgin ve anlamsız ve aptal bir<br />bekleyişi vardı<br />suratından panik işaretleri fırlıyordu<br />saatine bakıyordu<br />sigaram yoktu<br />kaybedeceğim herhangi bir şey yoktu<br />yanına gittim<br />pardon dedim, ağzım kurumuştu<br />muhtemelen leş gibi kokuyordu<br />koltukaltım ve taşaklarım gibi<br />sigaran var mı fazla, dedim<br /><br />..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-4345884597327623142?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-25988475228186541322010-08-29T00:08:00.000+03:002010-08-29T00:09:02.194+03:00bokun bile kendini<br />öldüreceği<br />bir tuvalette<br />çömelmiş düşünüyordum<br />burada sıçmak için<br />ne günah işledim tanrım<br />alsanda canımı<br />ya da almasan bile<br />beni bırakma şu anda<br />ihtiyacım olan sadece biraz motivasyon<br />ve konsantrasyon<br /><br />çıktığımda ödediğim bir lira<br />ve burnumdan gitmesini umduğum koku<br />her şeyin yerini tutardı<br />benden önce çömelen bütün hıyarların<br />aynı şeyi düşünmediğini umarak<br /><br />terkedilmiştim elbette<br />en azından odamda<br />başka bir sıçış tarihi yazmak için<br />tuvalete girdiğim sırada<br />kapanan kapının sesini duyup<br />bozmayarak istifimi<br /><br />ve çıktığımda tahminen<br />17 dakika sonra,<br />kapının önünde artık olmayan ayakkabıların<br />olmayan çantanın ve<br />defalarca bir şekilde gidildiği<br />belli olan bu odanın ve koridorun<br />lanetinin büyüklüğü karşısında<br />elbette kamaşmadı gözlerim aslında<br /><br />bokun bile kendini<br />öldüreceği<br />bir tuvalette <br />çömelmiş düşünüyordum<br />bokum bile bırakmazken beni<br />insanlar neden gidiyordu<br /><br />düşündüm ve vazgeçtim her şeyden<br />geçilmeyecek gibi değildi elbette<br />trafik, elektrik faturası, kontör parası,<br />radyo için kalem pil ve<br />ödenmesi gereken kombi aylığı<br />vazgeçilmeyecek gibi değildi hiçbir şey<br />aşklar ve tüketim toplumu<br />ağızdan bir kez bile doğruyu çıkarmayan<br />dudaklar ve konuşmalar<br />kıçını traş etmeyi unutan karılar ve<br />sen sadece uyurken<br />sen sadece susarken<br />sen sadece bilincini<br />askeri bir darbede <br />bütün eylüllerde<br />çöpe atarken<br />geçip giden postallar<br /><br />vazgeçilmeyecek gibi değil hiçbir şey<br />tam otomatik bir portakal<br />makinasında doğrarken parmaklarını<br />bir hata sonucu,<br />bir hata sonucu düşerken bu toprağa<br />bu odaya ve<br />yerçekiminin bile seni terkettiği bu dünyaya<br />çömelmiş düşünüyordun dünyanın<br />en berbat umumi helasında<br />vazgeçilmeyecek gibi değildi <br />siyam balıklarının kavgaları,<br />her defasında çarpan kapının sesi<br />insanı delirtirsin sen diyen<br />ebeveynlerin, kadınların ve patronların<br />sonu gelmez sesleri<br />ve bir de " bozuk yok, git bir daha sıç istersen" <br />diyen helacının bok kokan nefesi<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-2598847522818654132?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-52561691074881282382010-08-18T02:20:00.000+03:002010-08-18T02:21:18.421+03:00tristan ve isolde'nin<br />hepsinden daha klas ve<br />görkemli ve akıllıca ve<br />dahice olduğunu belirttikten sonra<br />hiçbir şey olmamış gibi<br />birasını yudumlamasından hoşlanmayan ben<br />tahiti trottan hoşlanırım lan ben diye bağırdım<br />görece olarak elbette<br />şostakovic'in wagner'e olan üstünlüğünden<br />bahsetmeye çalışırken<br />sıçıp batırdım<br />ve üzerime üzerime gelmeye devam etti<br />klasik müziğin tarihinden başlayarak<br />ne yöne doğru evrildiğini belirttiğinde<br />bende öne doğru evrilen<br />göğüslerine odaklanmıştım<br />elbette<br /><br />bir sıçan entelektüelden<br />ne beklenebilirdi<br />sorusunun cevabıydım ben<br />birayı sertçe masaya vurup<br />ben aslında<br />klasik müzikten<br />rahatsızlık duyuyorum<br />yani bir anlamda<br />kendimden rahatsızlık duyuyorum<br />yani bir anlamda<br />her şeyden rahatsızlık duyuyorum dedim<br /><br />öne doğru yaklaştı ve<br />konuyu değiştirme diyip<br />tekrar evriminden bahsetti<br />kemanın ve piyanonun<br />üflemeli çalgıların<br />ki üflemeli dediği anda<br />ona dünyanın en umursamaz<br />ve yaylılarla dolu<br />bir düzüşmesini verebileceğimi<br />söyleyemedim<br /><br />elbette<br />bu evrim önemli bir şeydir<br />dedim çok da anlarmış gibi<br />ki cebimde 17 ya da 27 milyon vardı<br />ve daha liradan altı sıfır atılmamıştı<br />atılsaydı da bu ve<br />diğer siktiriboktan şiirleri<br />yazmamış olur<br />muhtemelen<br />nepal'de budistlerin kel kafalarına işeyip<br />şostakovic'in mezarına boşalırdım<br /><br />her neyse dedim<br />her neyse ama şunu bilmen gerek<br />ben esasında hard rock severim<br />melodik death ve<br />atmosferik yarrak metal severim<br />öne doğru evrildi tekrar<br />ve sütyeninin askısı tamamen ortaya çıkarken<br />osmanlı imparatorluğundaki<br />dalavereleri düşledim<br />sen dedi, gerçekten bi bok bilmiyorsun<br />bari bira ısmarla<br />zaten çok kalmayacağım<br />çok kalmamam gerektiğini anladım<br /><br />pekala dedim<br />şunu dinle<br />tamamen kendimden arak bir zihin<br />ve temasını kaybetmiş<br />abidin dino gibi<br />karşında bir metronom gibi<br />sağa sola evrilip<br />seni öpebilirim<br />hissedebildiğim<br />en tutkulu biçimde<br />ve yatakta wagner dinleriz<br />tristan ya da her neyse<br />ama yenilgiyi de rahatlıkla kabul ederim<br />ki şu hayatta<br />tahminen altı bin ikiyüz elli yedi kere kaybettim<br /><br />şuna ne dersin dedi<br />iyice öne evrilip<br />kıçının sandalyeden dışarı taşmasına<br />imrenerek bakarak<br />benden bu kadar<br />bu gece burada biter diyip<br />çantasını bir binek otomobil şampiyonundan<br />daha süratli bir şekilde kaptı ve arkasına bakmadı<br /><br />biramı sertçe masaya vurup<br />arkama baktım<br />frederich'in can sıkıcı bıyığıyla<br />karşılaştım ve<br />bende kalktım<br />olmayan çantamı kapmadan<br />sıçmak için<br />wagner'in ağzına..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-5256169107488128238?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-73409545899729487792010-08-17T00:52:00.000+03:002010-08-17T00:53:02.532+03:00kafasını kesip<br />sızdı ve<br />tüm suçun iki birada olduğunu söyledi<br />eve geldiğinde yorgundu<br />ve karısı bir süredir<br />ona vermiyordu<br />zihnen ve bedenen kendini<br />ki bu affedilir bir şey değildi<br />bir kadın, kocasına vermeyecekse<br />zihnini ve bedenini ki aslında<br />üzerine basa basa vurgulamak <br />istediğim şey bedeniydi<br />bu affedilir şey değildi<br /><br />konuşuyordu ve durmaksızın<br />durmaksızın maddiyattan<br />bahsediyordu,<br />en sonunda buzdolabından çıkardığı <br />iki biraya laf atmış ve<br />asgari ücretle hala bira içiyor olmanın<br />kabullenemez olduğunu söylemişti<br />üzerine bir de eklemişti<br />tanımayanı kendine aşık edecek entelektüellikle<br />"en azından tekel birası dene, o daha ucuz olsa gerek"<br /><br />sonunda uyanıp<br />manzarayı gördükten sonra<br />polise gitti ve teslim oldu,<br />elbette<br />kolay unutulur bir şey değildi<br />bir baltayla kopan bir kafanın <br />sıçrayan kanlarının<br />almanyadan hediye olarak<br />gönderilmiş bir halıya sıçradığını görmek<br />ve evet sonunda uyandığında<br />halıya mı karıya mı <br />daha fazla üzüldüğünü bilememek<br /><br />ifadesini bu şekilde yazdırıp<br />sonuna da ekledi,<br />bütün olanlara rağmen <br />bir şey yaptığımı anımsamıyorum<br />yani, en azından <br />kafayı kesme kısmını<br />yani, 2. birada kaymıştım ama<br />tokat attığımı hatırlıyorum<br />yine de tokattan hemen sonraki<br />aşama kafa kesmek ise<br />işte buna nasıl geçtiğimi<br />inan bilmiyorum<br /><br />sonunda kelepçeyi taktıklarında<br />hiçbir şey olmamış<br />ve tek şey olmuş gibi<br />yürümeye devam etti<br />ertesi gün en tirajlı gazetede<br />bir haber yoktu<br />diğerinde de yoktu<br />beşiktaş iyi transferler yapıyordu<br />fenerbahçe'de işler karışıktı<br />az satan harikulade<br /><br />bir gazetenin 2. sayfasında<br />adı geçiyordu<br />olayın başı doğruydu<br />tokattan sonrasını anımsamıyordu<br />gerisini ben sallamıştım ama<br />en azından ucuz birayla<br />işe yaramaz başka bir hikaye<br />uydurmak zor olmuyordu<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-7340954589972948779?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-69170826533499166512010-08-12T22:03:00.001+03:002010-08-12T22:03:55.097+03:00biliyor musun<br />buralarda bir yerlerde<br />keyifle söndürdüğüm sigaram<br />kederle küllerini düşürüyor<br />kültablasından dışarı sızıyor<br />halının üzerinde<br />ufak bir delik açmaya çabalıyor<br />sen gittin gideli güzelim<br />ruhumun ağrısı<br />koluma vuruyor<br /><br />biliyor musun<br />sabah dörtte kalkıp<br />sadece faturaları ödeyip<br />ve birazda şansımın yardımına güvenip<br />uyanmaya çabalıyorum<br />sıvı sabun köpürtmüyor ellerimi<br />oysa yıkamazdım asla bilirsin<br />kan içinde kalmış bir avuç içi<br />ne kadar temiz kalırsa <br />o kadar geçiriyor kiri<br /><br />biliyor musun<br />aslında doğruyu söylemiyorum<br />kendime ve<br />geride kalan herhangi bir şeye,<br />teflon tavanın suratıma<br />gülümseyen yağ dolu kalbine<br />yazdığım diğer şiirlere<br />ve efkarlı bir gecede<br />tüm paramı düşünmeden basıp <br />göt üstü kaldığım<br />fenerbahçeye<br /><br />biliyor musun<br />bazen trajik bir şarkının<br />trajik bir kahvaltının<br />trajik bir aşkın <br />ve sikişin<br />komik olduğunu ve<br />aslında o kadar da<br />üzücü olmadığını hissediyorum<br />ellerimi köpürtmüyor hiçbir sabun<br />oysa sadece tükürüklerim ve<br />talihsizliğimle siliyorum<br />kendimi<br /><br />bilmiyorsun <br />aslında<br />burada, talihin ve<br />yıkımın delip geçtiği bir odada<br />bir zamanlar sabaha dek<br />kendimi kaybedip<br />tekrar bulmak için<br />kaç şişeye sarılıp<br />kaç bacağın arasında gülümseyip<br />gerçekten yoluna gireceğine<br />inandırdığım hayatım<br />bir basket topu misali<br />hiçbir çemberden geçmezken<br />felek denen ibnenin<br />bacaklarımın arasından ve<br />kalbimin arasından geçirdiği<br />tüm acıların<br />ve soysuzluğun en kral akşamında<br />soysuz biri gibi ölmek için<br />kaç tane elektrik fişine<br />ıslak ellerle yaklaşıp<br />mahallenin ve<br />mahallelinin şalterini<br />attırdığımı<br /><br />bilmiyorsunuz aslında<br />burada, <br />bu gezegende<br />bu yuvarlak gibi görünen<br />bezdirici yerkürede<br />bütün dinazorların ve<br />muhteşem mamutların<br />biraz et ve kan uğruna<br />şimdi olduğu gibi<br />bitip giden<br />yitip giden her <br />aşkın<br />biraz talih ve başka bir et uğruna<br />yok olduğunu<br />ve geriye hiçbir şey kalmadığını<br />biraz daha griye dönen<br />ve bir zamanlar masmavi olduğu söylenen<br />gökyüzünün ve<br />çığlıklar attıkları söylenen<br />kuşların,<br />artık hiçbir şey demediğini..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-6917082653349916651?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-7152538262952594622010-08-09T01:47:00.000+03:002010-08-09T01:48:09.072+03:00eğer tanrı<br />olsaydı ve çiçekleri<br />ve kadınları <br />ve arabaları<br />ve bir fareyi yiyen kediyi<br />yeterince tanısaydı<br />böyle olmazdı <br />havva'nın yapraklarının solduğu<br />o akşamüstünde<br />adem hala sıvazlıyordu kamışını<br />özgürlüğün ve inancın bittiği yerde<br />hiçbir şeyin üstüne her şey geliyordu<br /><br />eğer tanrı<br />hippileri ve jimi hendrix'i,<br />yolda yürürken nereye gittiğini<br />bilmeyenleri,<br />el ele tutuşan çiftleri ve<br />yapayalnız sürüklenirken<br />rüzgardan bile çekinerek yürüyenleri<br />tanısaydı<br />sanırım böyle olmazdı<br /><br />daha farklı öterdi kuşlar<br />telefon çaldığında,<br />kediler açlıktan ölmeyi reddettiklerinde<br />keranenin tekinde bacaklarını ayıran<br />bir orospunun kıllı amcığında<br />kendi zehrini içen sokrat gibi<br />nefesi kokmuş başka bir ayyaşın<br />tepindiğini bilseydi<br />daha farklı öterdi kuşlar<br />çiçeklerin ömrü uzun olurdu<br />ve sivrisinekler taze kandan vazgeçerdi<br /><br />daha iyi ölürdü insanlar<br />daha gururlu<br />diz kapağıma yediğim tekmelerden sonra<br />belki daha anlamlı olurdu<br />yediğim yemek<br />dolapta çürüyen içecekler <br />ve yeşile dönen ekmek;<br />tanrı olsaydı eğer<br />ve anlasaydı<br />bu şekilde yaşamanın <br />suç olduğu bir mevsimde<br />ne şekilde öldüğümüzü..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-715253826295259462?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-197351365779080102010-08-05T00:11:00.001+03:002010-08-05T00:11:47.011+03:00yani demek istediğim<br />buzdolabındaki birayı içip<br />birini dövebilirdim<br />solum kuvvetli diye düşünürken<br />sağımı deneyebilirdim<br />ve sonra bilincimin altındaki donu çıkarıp<br />harikulade bir rüyaya dalabilirdim<br /><br />şunu demek istiyorum<br />bazı geceler gerçekten<br />iyi geçmez<br />bazı sabahlar<br />gerçekten<br />uyanmak istemezsin<br /><br />bazı geceler<br />yani şunu demek istiyorum<br />bazı geceler, tanrım<br />gerçekten ölüyorsundur<br />bir duvarla karşı karşıya kalıp<br />son golü de kaçırıyorsundur<br />bonservisi elinde<br />bir golcü olmaktan fazlası<br />elinden gelmediğinde<br />gerçekten ölmeyi hakediyorsundur<br /><br />sırtıma kazıdığım aşklar<br />ve kelimeler<br />ve ıslak mendille silinen<br />son spermler<br />kanalizasyonu boylarken<br />hala bir gerçeği biliyorsundur<br /><br />o da kısaca şudur;<br /><br />bazen doğru akşamlar olmaz<br />doğru sabahlar olmaz<br />sabahın dördünde<br />başka yerde başka insanlar<br />temelde aynı olmakla beraber<br />düzüşüyordur,<br />içiyordur,<br />uyuyor veya haber bültenlerinin<br />tekrarlarına bakıyordur<br /><br />bazen sabahın dördünde<br />işe gidersin evet,<br />gömleğin ve kravatın ve<br />kumaş pantolonun<br />tanrının bile eriyeceği bir yaz ayında<br />sadece yere tükürür ve<br />kontağı çevirirsin<br /><br />ölüme doğru,<br />ölüme doğru bir tavırla<br />çevirirsin,<br />ümitsiz ve kararmış<br />biraz sararmış ve hayallerini çoktan yitirmiş halde<br />ve akşamın artık unuttuğun bir saatinde<br />dönersin evine<br />gözünün altındaki morluklar<br />geçmişten kalmadır<br />ve işin kötüsü<br />sadece bir kere<br />aşırı sarhoşken<br />4 kişiden dayak yemişsindir<br />oysa gözünün bu hale gelmesinde<br />hiçbirinin katkısı olmamıştır<br /><br />bir şey demek istiyorum<br />en nihayetinde,<br />ölmektesindir,<br />öleceksindir<br />ve uzanıp düşünürsün<br />ölürken uzanmak zorunda olduğunu<br />mutfak tezgahının üzerinde düzüşürken<br />veya gazı açık unuturken<br />sabuna basıp düşerken<br />yediğin bir elma anlamını yitirip<br />yanlış borudan geçerken<br /><br />en nihayetinde uzanırsın işte<br />sabahın beşinde kalkacağının bilincinde<br />bir gün dersin, annen ölecektir<br />abin veya ablan ölecektir,<br />sevdiğin kadın ölecektir<br />terkettiğin kadınlar bir bir ölecektir<br /><br />ve geçersin aynanın karşısına<br />nahoş bir gülümsemeyle<br />suratını incelersin,<br />geniş yüz hatlarını<br />burnuna dokunursun<br />kaşlarına<br />burnuna dek inmekte olan<br />kirpiklerine,<br />tırnaklarına ve bira göbeğine<br />gülümsersin ve<br />öleceksin dersin<br />önce sabahın beşinde<br />sonra başka şekilde<br />herhangi bir yerde..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-19735136577908010?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-1845454914537673662010-07-30T00:12:00.001+03:002010-07-30T00:12:26.319+03:00gençtik ve bilmiyorduk<br />bunun anlamı <br />ateşliydik, öyle olduğumuzu sanıyorduk <br />kısacası hiçbir şeydik<br />ve benle düzüşmediğinde<br />e.. ile düzüşüyordu<br />e.. olmadığında benle düzüşüyordu<br />ikimizle düzüşmediğinde bir başkası<br />oluyordu<br />aynısı bizim içinde geçerliydi<br />ve bir şekilde herkes birbirini düzüyordu<br /><br />gençtik ve hiçbir şeyden<br />haberimiz yoktu,<br />birbirimizle karşılaşmamızı istemiyordu<br />ve ben ona aşık olduğumu söylüyordum<br />e.. ona aşık olduğunu söylüyordu<br />dünya dönmeye ve başka yerlerde<br />başka hayatlar harcanmaya devam ediyordu<br />ve herkes birbirini düzüyordu<br /><br />ve sonunda yanyana sahile geldiklerinde<br />beni bir kayanın üzerinde<br />yarı sarhoş buldular<br />"sakın bana dokunma moruk" dedim<br />en ciddi ses tonumla<br />ve gerçekten ciddi olmak istediğimle<br />karşımda sadece clint eastwood'un durabileceğini<br />sanacak kadar gerzektim<br /><br />yanıma geldi ve " ben e.. " dedi<br />kısa boyluydu, rakı kokuyordu <br />ve gülümsedi, gayet iyi bir gülümsemeydi<br />hatun geride durup olacakları<br />endişeli ve yapay gözlerle bekliyordu<br />içten içe hoşuna gittiğine emindim<br />ve bu da başka rahatsız edici bir duyguydu<br /><br />ayağa kalktım ve ona artık hayatta olmayan bir yazardan bir şiir okudum<br />"onu sevmem" dedi, yürümeye başladık ve gergindik<br />ve başarısızdık, ve hayatta bir yere gelememiştik<br />sonunda başka bir bara girdik ve rakı söyledi<br />rakı söyledim, en son hatırladığım <br />dışarı çıkıp birbirimize girdiğimizdi <br />ve kadın doğal olarak gitmişti,<br />sonunda vazgeçip evlerimize gitmiştik<br /><br />ve geceleri ve gündüzleri,<br />öğleden sonraları ve<br />ikindi namazına müteakip günlerde<br />düşünüyordum<br />elektrik faturası<br />su faturası<br />telefon faturası<br />kira <br />ve aç kalmamak için<br />bir şeyler yapmam gerekiyordu<br />ve ben tekrar aşık olduğumu söylüyordum<br />ama yararı olmuyordu<br />kalan paramla içiyor<br />ve hayatımın geri kalanında<br />daha ne kadar başarısız olacağımı düşünüyordum<br /><br />sonunda bir gün, bir başka barda <br />gördüm onu, yanına gittim ve<br />dudağına yapıştım<br />bana baktı " e.. tutuklandı" dedi<br />"her gece içip içip karakolu arayıp bomba ihbarında bulunuyordu,<br />sonunda karakolun yanındaki bir kulübeden arayınca enselendi" dedi<br />üzgün görünüyordu ve bir kahkaha attım<br />"herifin espri anlayışı iyimiş" dedim<br /><br />ve o gece sona erdi,<br />o gün sona erdi,<br />yıllar ve aylar ve haftalar geçti<br />6 yıl sonra neden kendini öldürmediğini<br />düşündüğüm, sonra kendim aklıma gelince vazgeçtiğim<br />kitapçıda çalışan bir kadın bir kitap uzattı<br />ankarada geçen polisiye bir romandan bahsediyordu,<br />yeni kitabı da çıktı dedi<br />almak ister misin, beğeneceksin<br />bak bu da gazeteye verdiği röportaj<br /><br />yazarın adına baktım<br />cüzdanıma baktım<br />onluk vardı, kitap 8 liraydı<br />yazarın adına tekrar baktım<br />"e... " yazıyordu kapakta<br />tekrar baktım<br />kitabı rafa koydum<br />kadına "bir saniye" dedim<br />usulca dışarı topukladım<br />kimseye çaktırmadan<br />ve evet iyi bir espri anlayışı vardı<br />sanırım yine göt olmuştum<br />ve göt olarak dışarı çıkıp sağa döndüm<br />yürümeye başladım<br />yapılacak başka bir şey yoktu..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-184545491453767366?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-50633899426931852002010-07-24T15:55:00.001+03:002010-07-24T16:04:42.052+03:00evet<br />sonunda ruhumdan kopan<br />en büyük parça,<br />mega marketlerin kasap reyonlarında<br />sisteme mağlup olmuş bir kasabın<br />kanlı tezgahında<br />herhangi başka bir zavallıya;<br />bir memura, bir ev hanımına,<br />öğrenci evinde zafer ve aşk<br />düşleri kuran adamlara<br />teslim edilmiş gibi<br />görünüyor olsa da<br />işin aslı öyle değil<br /><br />öyle değil aslında,<br />bende kazandım bir zamanlar<br />yatırmadığım her kuponda<br />almadığım her çeyrek bilette<br />deposunu dolduramadığım kalbimin<br />her benzin ihtiyacında<br />ben bile iyi hissettim bir zamanlar<br /><br />bir zamanlar<br />ben bile iyi hissettim esasında<br />ayaklarımın yapayalnız sürüklediği<br />barlarda,<br />barmenin karşısına oturup<br />sadece doldur ve konuşma diyip<br />kendimi harcamaya çalıştığım yıllarda<br />kül içinde<br />toz içinde<br />sigara dumanı<br />ve alkol kokusu içinde<br />9 saat boyunca<br />bir hiç içinde<br />hiçliğin başkentinde<br />elinde sadece şişeyle<br />oturduğum yıllarda bile<br /><br />iyi hissettim bir zamanlar<br />ucuz bir reyonda<br />kesilmeyi bekleyen<br />yağsız etim,<br />bu sinir savaşlarında<br />kaybetmeye mahkum<br />güzelim ittifak devletlerim<br />atatürk'ün çakırkeyif olduğu gecelerden birinde<br />cumhuriyet bizi kurtarır adlı<br />özdeyişinde bile gülümsemeyi başaran<br />dudaklarım ve<br />iğne atsan yere düşmeyecek olan kalbim<br /><br />bende gülümsedim bir zamanlar<br />komiktim üstelik<br />masanın altından<br />ayak bileğime uzanan başka ayakların<br />iğrendirici eğlencesinde<br />bir zamanlar devrimin, isyanın ve<br />adiliğin adının en sık geçtiği<br />işe yaramaz bir bira gecesinde<br /><br />bende yaşadım bir zamanlar<br />her ne kadar<br />ankara büyüklüğündeki gövdemin<br />bir ikiz kule misali<br />yere yıkılışını görene dek<br />yaşadım bir zamanlar<br />kalbimin artık taşıyamadığını<br />yedek nakliyecilere verene dek<br />yaşamak zorundaydım bir zamanlar<br />bir bedenin üzerinde inlemenin<br />sıradan bir şey olduğunu görüp<br />her şeyden vazgeçene dek<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-5063389942693185200?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-59592895354508648282010-07-22T01:28:00.001+03:002010-07-22T01:28:58.001+03:00tutkulu ve<br />seni içine çektiğinde<br />bir bıçak misali<br />kesen bir dudağa<br />sahip olmaktan vazgeçip<br />antrenman turlarına başlıyordum<br />iki bin model arabamla<br />aşırı hız nedeniyle<br />direksiyon hakimiyetimi kaybedip<br />şarampolden yuvarlandığımda<br />doğru olabilir bu demiştim<br />aşklar ve dudaklar<br />ve karın bölgesi ve<br />insanların çektikleri acılar<br />bir süre için son bulabilirdi<br />unutulabilirdi her şey<br /><br />tutkulu ve<br />seni içine çektiğinde<br />dilimlenmiş bir domates misali<br />kaybedebilirdin<br />bozulabilirdin veya<br />sıcağın altında<br />vinç yardımıyla kaldırılırken<br />iki bin model araban<br />eskisinden daha iyi gideceğine inanabilirdin<br />henüz altmış bin kilometredeydi<br />ve bunun anlamı<br />hala şansı var demekti<br />benim gibiydi<br />tam gitti dedikleri anda<br />bir şekilde dönerdi<br /><br />tutkulu ve<br />seni içine çektiğinde<br />hiç gerçek olmamış bir aşk misali<br />ikiye bölebilirdi her şeyi<br />bakışları ve öfkesinden doğan<br />konuşmaları,<br />kelimeler fazla anlamlı değildir oysa<br />bilirsin dediğimde,<br />sus o halde demişti<br />bir de teknik servis vardı<br />yenibosna sapağından sağa döndüğümde<br />karşıma çıkan<br />arabanın şansı yok<br />sürat felakettir dostum<br />demişti usta<br />gidecek bir yerin varsa<br />gitmeyi ve biraz içmeyi dene<br />kendine gelmen zaman alacak<br />kaybettiğin sadece bir araba<br />cana geleceğine mala gelsin<br />geldi zaten dedim, halime bak<br />güldü ve yürü evlat dedi,<br />uzaklaş buradan<br /><br />uzaklaştım ve<br />acilen tutuklanması ve<br />tek kişilik bir hücreye konulması gereken<br />ruh hastası bir minibüs şoförüyle<br />göz göze geldim<br />tüm itiş ve kakışın arasında<br />son hızla gidiyordu<br />tutkulu ve<br />seni içine çektiğinde<br />tekrar başka bir yerden<br />yuvarlanmana<br />ve geriye kalan her şeyi<br />kaybetmene neden olacak<br />bir olay anı misali<br />sürmekteydi<br /><br />ve indiğimde<br />kendimi şanslı kabul ettim<br />bütün karmaşanın ve<br />anlamı olmayan başka bir günün<br />daha ilginç geçmediğine şükrederek<br />tutkulu ve<br />winston kokan bir ağzı öpmekten vazgeçmek<br />kesif bir bencilliğe<br />dönüşmeye başlayan bir aşkı<br />reddetmek<br />sadece bir arabaya ve<br />bir anlık öfkeye mal olmuştu<br /><br />eve girdim son bir zorlamayla<br />ayakkabıları çıkarıp<br />koltuğa oturdum<br />ve düşündüm<br />cana geleceğine<br />mala gelmiş miydi acaba diye<br />ve sanırım günün malı bendim<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-5959289535450864828?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-69050872317561127902010-07-10T15:38:00.001+03:002010-07-10T15:39:40.211+03:00suratıma fırlatıp <br />birayı<br />tek kelimeyle özetledi<br />pisliğin teki olduğumu<br />yepyeni halıya ve<br />üzerindeki bira kalıntısına<br />bakıyordum<br />"sanırım gitmen gerek" dedim<br />"gitmem mi gerek"<br />sonunda daha da delirdi ve<br />yeni boyattığım duvara<br />şişeyi fırlattı<br />242 saniyede<br />bana yaklaşık<br />1 milyara patlamıştı<br />öfkesi,<br /><br />ve gitti<br />son kez aynayı yere indirip<br />o daha ucuzdu allahtan<br />ve harikulade bir göğsü<br />ve bacakları ve kalçaları kaybetmiştim<br />kapıyı hızla çarptı<br />ve alt kattaki komşu<br />kapıyı açıp<br />"uyuyoruz kardeşim burda"<br />diye bağırdı<br />"sabah işe gideceğiz"<br /><br />sustum ve düşündüm<br />gidecek bir işim yoktu<br />içecek bira bitmek üzereydi<br />sigara desen evlere şenlikti<br />aldığım tazminat suyunu çekmişti<br />telefonuma baktım<br />acımasızca çaldı<br />"geri geliyorum, minibüs geçmiyor<br />bu siktiminin caddesinden"<br />saate baktım<br />03:04 idi<br />bütün saatler yalan söylüyordu<br />araladım kapıyı<br />apartmanın otomatiğine basıp<br />içeri girdi<br />tuvalete koşup kustu ve<br />elinde bir bezle<br />halıyı temizlemeye başladı,<br />başarısız bir girişimdi<br />ve duvara yöneldi<br />cam kırıklarını topladı<br />elini kesti ve<br />pamuğun yerini sordu<br />oturdum ve<br />bir şarkı açtım<br />karşıma geçti ve<br />"üzgünüm" dedi<br />"iyi değilim"<br />cevap vermedim<br /><br />hala yanılıyordu saatler<br />bizler ve<br />bizden önce ölenler<br />şansımız yoktu<br />şansımızın olmadığına<br />kanaat getirdim<br />"yaşlandım" dedim<br />"başedemem bunlarla, yeterince genç değilim,<br />tek istediğim biraz huzur, seks ve uyku"<br />yanıma geldi,<br />dudaklarıma yapıştı<br />hayat devam ediyordu<br />duvarın ve halıların ve aynaların<br />ve hislerin şekli <br />değişse<br />de..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-6905087231756112790?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-37709924923754708062010-07-06T10:44:00.001+03:002010-07-06T10:44:30.950+03:00hani senin dudakların<br />benim dudaklarımdır<br />derdin,<br />aralarken kendininkileri<br />bir başka adama teslim edilmiş<br />en güzel hallerini<br /><br />hani senin ellerin<br />benim ellerimdir<br />derdin<br />tut hadi,<br />küçük kız çocuğunun <br />elinden tutar gibi<br /><br />hani senin aşkın<br />benim aşkımdır<br />derdin<br />bir zamanlar<br />fersah fersah<br />gömüp çıkardığım<br />bütün kemiklerim<br />ve <br />işe yaramaz şiirlerim<br />uğruna yazılmış<br />uğruna harcanmış<br />bizimdi hepsi<br />hepsi bizimdi<br /><br />hani sen benimdin<br />derdin,<br />kdv'si içindeydi<br />gülüşünün ve<br />bembeyaz dişlerinin<br />ve doğal olarak<br />terlemiştim<br />başka bir adamın<br />ellerinin arasında ellerin<br />dudaklarının arasında dudakların<br />aşkının arasında aşkın<br />kaşarlı bir tost gibi<br />ki ben en çok karışık severdim<br />bir de seni;<br />kendimden fırsat kaldıkça<br />en çok seni..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-3770992492375470806?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-26833582502484263142010-07-02T22:32:00.001+03:002010-07-02T22:33:06.629+03:00elini hangi aşka atsan,<br />hangi işe<br />hangi elektrikli ev aletine<br />boka batıyor toz<br />biliyorsun değil mi<br />elini neye atsan kurutuyorsun<br />bir arkeolog gibi boşa kazıyorsun<br />ahah doğru ya sen arkeologtun bir zamanlar zaten değil mi<br /><br />doğrudur dedim<br />ama konumuz bu değil,<br />bitirmem gereken bir iş var<br />dışarı çıkmalıyım ve bitirmeliyim<br /><br />senin mi hahahaha<br />senin bitirmen gereken bir iş yoktur<br />sıkıldın mı oğlum<br />nereye böyle<br /><br />yo cidden, dedim<br />halletmem gerek<br />gelirim yarım saate kadar<br /><br />bu arada, b... yi gördün mü<br />yanında bir adamla gördüm<br />yaşlıca bir tip ama<br />sarmaş dolaşlardı<br />gelmeden önce gördüm bizim bara gidiyorlardı<br />en son beraberiz demiştin,<br />noldu moruk sorun mu var<br /><br />sarmaş dolaş mı<br />bundan haberim yok<br />hem öyle mi demiştim<br />berabereyiz demişimdir<br />bilirsin bir savaşta bir kazanan ve<br />bir kaybeden vardır,<br />bir de berabere biten bazı maçlar işte<br />iki tarafında kazanamadığı<br /><br />şimdi saçmaladın ha,<br />hey beyler tozun kafa oldu yine<br />hahaha<br /><br />görüşürüz birazdan, geliyorum<br />ayakkabılarımla halıya basıyorum<br />senin için sorun var mı <br /><br />hayır, dilediğin yere bas<br />ama toparla biraz kendini<br />bak ayşe senin için geldi<br />yüzüne bile bakmıyorsun kızın<br />sindi bir köşeye<br /><br />kafamı çevirdim<br />oturuyordu cidden bir köşede<br />rengi atmıştı ve içiyordu ölesiye<br />zayıf kıçı ve göğüsleri<br />benim olmuştu birkaç gece önce<br />dudaklarımdan başka bir kadın<br />son anda cayıyordu çıkmaya<br /><br />ayşe dedim,<br />geleceğim birazdan ve ilgileneceğim senle<br />ufak bir işim var<br />bana baktı ve gülümsedi,<br />burdayım dedi, seviyorum seni<br /><br />kapıya yöneldim ve indim basamakları<br />birer birer, yavaşça<br />demir apartman kapısını açtım<br />dışarı çıktım<br />bir işim yoktu<br />ne yapacağımı bilmiyordum<br />b.. yi aradım<br />çalıyordu, açmıyordu<br />çalıyordu, açmıyordu<br /><br />mesaj attım gülen bir suratla<br />şu anda muhtemelen başka bir herifle<br />deliler gibi gülen bir kadına;<br />"keşke, mekkede şeytan taşlayan bir hacı kadar<br />tutkulu olsaydın bana"<br /><br />ilk basamağa çöktüm,<br />telefonu sıkarken<br />sıktığım bütün dişler ve<br />sokaktan geçen insanlar<br />başka hayallerin lezzetiyle<br />yürüdükleri yollarda<br />bir iz bırakmadan<br />tıpkı benim oturduğum yerlerde<br />yürüdüğüm yerlerde,<br />uyuduğum yerlerde,<br />seviştiğim yerlerde<br />asla iz bırakmayacak oluşum gibi<br />geçip gittiler<br /><br />gelen mesajın sesiyle irkildim<br />8 dakika sonra;<br />"ben ateistim ve asla tutkulu olamam<br />hiçbir şeytana ve sana"<br /><br />ayağa kalktım,<br />basamaklardan yukarı çıktım<br />kapı aralıktı<br />içeri girdim<br />tozzz dedi ayşe ve fırladı ayağa<br />gelmezsin sanıyordum<br />işin bitti mi<br />geldim işte dedim, belini okşayıp<br />zayıf kıçını avuçladım<br />kalabalığın bakışları altında;<br />işim kelimenin tam anlamıyla bitti tatlım<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-2683358250248426314?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-54331558734251403282010-06-29T13:44:00.000+03:002010-06-29T13:45:25.207+03:00hangi ölçü birimi ölçebilir şimdi<br />ıslak havlular gibi ağırken yaşam<br />bir kadeh<br />bir kadeh daha<br />havaya savrulmuş<br />kahkaha atmayalı yüzyıllar olmuş<br /><br />bir mezura mı var yanında yoksa<br />bak bundan haberim yoktu<br />kefenim için boy ölçümü mü alıyorsun<br />zahmet etme o halde<br />çoktan uzandım burada<br />bir ölü gibi leş kokan yatağımda<br />boy 1.88, en kısmı belirsiz<br /><br />yeterince salak mı görünüyorum oradan<br />ah pardon unutmuştum<br />katl-i vacip bir günde bir kadıdan aldım bu desteği<br />kim kimi öldürür bilmiyorum artık<br />yıldıran kalabalıklar hep beyoğlu dokuzuncu noteri<br /><br />gözlerimi kaçırdığımı gördün biliyorsun<br />rahat yok hala, tek başıma içtiğim tüm barlarda<br />kadının biri kesti beni dün uzaktan uzağa<br />gözlerim kör gibiydi, kaçtım oradan hemen<br />kapana kısılmışcasına<br /><br />nefes alamıyorum şimdi<br />oksijen tüpü yetmez hatta<br />su altında yenmez bu vurgunlar sadece<br />karada bile direnemeyen sümüklüböcek gibi<br />her şey öldürüyor beni alelacele<br /><br />hangi ölçü birimi ölçebilir şimdi<br />aramızdaki mesafeleri<br />bir ölüden farksız değilim şimdi<br />bitiremedim o içine sıçtımının gecelerini<br />yine de özlüyorum hala<br />denenmeyecek kadar berbat bir saatte<br />benden geriye kalan kırık kemiklerimi..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-5433155873425140328?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-23381030153828640342010-06-24T13:44:00.001+03:002010-06-24T13:44:58.986+03:00şu başsız denilen insanlığın arasından yürürken içim sızlar<br />tank gibi ağır ilerlerim gecenin bir yarısında,<br />donanma orduları denizaltlarından medet umarken,<br />bir kızıl ordu daha siyaha bürünürken<br />içim sızlar işte, her şeyin öldüğünü görürken<br />ve elde tutacak bir şey kalmamışken<br /><br />şimdi dünyanın yarısı savaşmakta,<br />düzüşmekte, doğurmakta, uyumakta ve <br />yemek için mesai yapmakta<br />bense uzanmış hangi maça<br />bahis yapacağımı ve <br />komşunun gerizekalı oğlunu<br />köşedeki iddaa bayisine nasıl göndereceğimi<br />düşünmekteyim<br />pek de utanmıyorum hani yaptığımdan,<br />sadece biraz daha zaman tanıyorum <br />en çok da komşunun oğluna<br />sokaklara karışıp<br />en azından karşıdan karşıya nasıl geçileceğini<br />öğrensin diye,<br /><br />öldüğünü gördüm insanlığın,<br />intiharını gördüm en yakın arkadaşımın,<br />ağladığını da gördüm bir takım insanların<br />bıçaklandığımı gördüm anlamsız bir bar kavgasında<br />baltayla kovalandım hiç durmaksızın<br />bir polis minibüsünden kaçtım<br />bakırköy meydanında, sabahın dokuzunda<br />icra memurlarını gördüm saat başı haber bültenleri<br />devreye girdiği anda kapımda,<br />kapı komşumun öldüresiye düzdüğünü duydum karısını,<br />ve alt komşularımla üsttekilerin valideye serzenişlerini duydum<br />"oğlunuz çok gürültü yaptı, devamlı kız sesi geliyordu"<br />sabahın üçünde işe gittiğimi gördüm<br />gecenin onikisinde<br />sabahın yedisinde,<br />delirdiğimi de gördüm bar taburelerinde,<br />saatlerce tek başıma oturup aynı yere boş gözlerle baktığımı<br />ve belki de dünyanın en klas karısına git başımdan dediğimi de,<br />eriyor oluşumu gördüm günden güne,<br />yolun ortasında kalakaldığımı istiklal caddesinde,<br />galatasarayın dibinde uyumak zorunda kaldığımı parasızlıktan,<br />bir travestinin verdiği 20 milyonla direndiğimi de gördüm<br />bir kargo şirketinde günde 1893 tane koli taşıdığımı da,<br /><br />şu başsız denen kitleden geçerken içim sızlar her defasında<br />komünist bir manifesto yayınlanır zihnimde<br />dünyanın bütün gerzekleri, ayrılın diye,<br />vietnamda bir asker daha düşer<br />ırakta bir asker daha düşer<br />afganistanda bir asker daha düşer<br />korede bir asker daha düşer<br />bu ucuz memlekette insanlar da ölmeye devam eder<br />bir zamanlar haşhaşın ekildiği topraklarda koştuğum Kabil'de<br />şimdi hiçbir şey yoktur, <br />ve validenin sözüyle gülümserim; " deden haşhaş yetiştirdiği için kurşuna dizilmişti"<br /><br />şu başsız denen güruhla karşılaştığımda içim sızlar<br />şimdi herkes herkesi öldürmekte,<br />her şey sıkıcı bir biçimde yitirilmekte<br />tek kaygısı giyinmek ve haftalık market alışverişini yapmak olan dünyada<br />bendeniz uzanmakta ve şu gerizekalı çocuğu nasıl ikna edeceğinin<br />planını yapmakta..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-2338103015382864034?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-46575648097178815422010-06-17T20:06:00.001+03:002010-06-17T20:07:47.096+03:00Ellerimi kavuşturmuş bekliyordum.. Kötü bir bekleme şekliydi. Ellerini kavuşturan insanların sorunlu tipler olduğu falan söylenirdi. Ne kadar doğru bilemiyorum. Almam gereken bir işti çünkü o sıralar gerçekten sürünüyordum aslında bugünkünden farklı değildi durum. Yani 4-5 yıldır hiçbir şey değişmemişti. Fonda metallica çalıyordu ve ben metallicadan yeteri kadar hoşlanmıyordum. <br /><br />Pencerelerin önünde demir parmaklar, kayık birkaç tip, birkaç hatun, tv de arasıra dönen klipler, eski bir kapıdan bara giriyordunuz solda koltuklar, sağda 2 basamaklı bir merdivenden çıkıp diğer koltuklar. Küçük bir bardı ve bütün küçük rock barlar gibi pisti, pislikten doğan bir sıcaklığı vardı, barda 100-150 kadar cd, genelde 80 lerden çalıyorlardı.<br /><br />Ellerimi kavuşturmuş barmen olmayı bekliyordum,barın sahibi sınıf arkadaşımın tanıdığıydı. Doğulu biriydi, adı Mehmet. Çok fazla konuşmayan, sade bir tip gibiydi, nabza göre şerbet vermeyi seviyordu, insanların neler dinleyeceğinden haberdardı. Zaten gelenlerde parasız üniversite öğrencileriydi. Bende onlardan biriydim.<br />Sonunda işlerini bitirdi yanına çağırdı ve “ burada takılırsın, boşları toplarsın, servis yaparsın falan “ dedi. “ sorun değil dedim, yaparım”.. 10 dakika sonra barın arkasındaydım, barda oturan 4-5 kişi vardı, müziklerle ilgileniyordum, tom waits çaldım, sonra guns çaldım, ardından cohen ve pearl jam, sonra nick cave çalmaya başladım. İnsanlar memnun görünüyorlardı, bir kısmı da sıkılmış, bir kısmı hatunlarla takılıyordu.<br /><br />Yabani görünüyordum onların arasında, kaybolmakta olan ama bir şeyler değişebilir diye direnen yeniyetme bir veletten farkım yoktu.boşları topluyor, kül tablalarını boşaltıyor ve bira getirip götürüyordum. Günler bir şekilde geçiyordu, akşam 5 ten 12 e dek orda takılıyordum. Haftada 40 milyon günde de 4-5 bira içiyordum. 12 den sonra Mehmet tek başına idare ediyordu. Fazla konuşmuyorduk,yapılması gerekenleri yapıyor, yapmamam gerekenleri de yapmıyordum. Kasadan para araklamak, Mehmet dışarıdayken biralara yumulmak gibi..<br /><br />Kötü bir gündü, kötü bir aydı ve sanırım kötü bir yıldı. Alışamamıştım okula. Bitiremeyeceğimden emin gibiydim ama bitiremezsem de istanbulda ne yapacağımı bilmiyordum.ordan da nefret etmiştim, hayatım karmakarışıktı o dönem ve kimsenin yüzünü görmek istemiyordum..yine kötü geçmiş bir gündü, aslında hepsi aynıydı, saçlarımı samuraylar gibi yukarıdan topluyordum, hava sıcaktı ve saçlarla baş etmek zordu, yırtık bir kot ve eski püskü bir tişört giymiştim. Derse gider gibi yapıp vazgeçip kantinde çay içiyordum, ara sıra gelip gidenlerle çene çalıyordum, 2,3 kızla kesişiyordum ama kızlarla o sıra baş edecek kadar güçlü değildim. Dahası beş parasızdım ve bizim okulda beş parasız erkeklerle takılmak aptalca bir iş gibiydi.. sonra sanırım 358. kahvemi almak için kantine girdim saat 3 civarıydı ve 2 saat sonra barda olacaktım.<br /><br />Kahve sırasına girdim insanların tuhaf bakışları ve kesiştiğim 2,3 kayık hatunun arasından kahvemi aldım. Sonra çok boktan bir şey oldu ve masamın dolu olduğunu gördüm.şaşırtıcı değildi aslında bu memlekette boşalan heryeri kaparlardı. Otobüs koltuğu, amcık, boş iskemle, bar taburesi.. hiç fark etmezdi, herkes boş yerleri doldurmaya çalışıyordu. 3-4 hatun oturuyordu bende azimli görünmek istedim, yerimi seviyordum, gölgeydi ve huzurluydu. Yanlarına gittim “ benim yerimdi burası aslında “ bana baktılar ve oturabilirsin dedi birisi.<br /><br />Oturdum ve kahvemi içip sigaramı yaktım. Kızlar konuşuyorlardı aralarında. Biri derslerden bahsederken biri arkadaşıyla kavga ettiğini anlatıyordu. Hiçbiri birbirini dinlemiyordu,herkesin ayrı bir derdi vardı işte. Bir şekilde karı milleti dedim içimden. Sonra 3 hatun kalktı biri kaldı..siyah askılı bir body giymişti altında da siyah bir etek vardı, kız tamamen siyahtı ve o zamanlar salak olduğumdan siyah giyinen kızların tuhaf kızlar olduklarını sanıyordum, kırmızı bir ruj sürmüştü ve gözleri de siyahtı. Muhtemelen siyah olması gereken her yeri siyahtı ve hoşuma gitmişti. İçiyordum kahvemi o da etrafa bakınıyordu, sonra sigara uzattım genelde pek tercihim değildir bu. Hatta insanlara sigara uzatmaktan nefret ederdim. Ama beni bunu yapmaya iten o an için kabaca ellibinbeşyüz tane neden vardı. Yüzüme baktı gülümsedi ve hayır saol dedi.<br /><br />1.70 civarıydı, kollarına baktım ve ellerine. Bakımlıydı. Siyah body giyen kızlara zaafım vardı, body giymeyen kızlara zaafım vardı, pantolon giyen, giymeyen kızlara zaafım vardı. “içmez misin sigara “ dedim. “ bu gece içmeyeceğim “ dedi. Sessizleştik, birkaç dakika sonra adını söyledi, aslı idi, benimkini söyledim. Bölümümü sordu, bende sordum. O ne sorarsa aynısını soruyordum. Papağan gibiydim sanırım çünkü ne konuşulması gerektiğini bilmiyordum, içimden de pek konuşmak geçmiyordu. Kız güzeldi ve güzel olan kızların benle olmayacak kadar zeki olduklarını biliyordum. Müzikle ilgili konuştuk biraz “ neler dinlersin “ dedi, içimden bu tam bir msn muhabbeti oldu diye geçiriyordum, “ çeşitli “ dedim, “ nick cave, tom waits, guns, deep purple “ falan, “ bayılırım nick cave e “ dedi. Söylenebilecek tek şeyi söyledim. Z barda çalışıyorum, bilirmisin “ evet dedi, akşama uğrayabileceğini söyledim, bakarız dedi.. tekrar sessizleştik ve kalktım birkaç dakika sonra..<br /><br />Akşam olmuştu ve aslı yı unutmuştum. Unutmam gereken her şeyi unutmuştum. Bar çok tenhaydı, 3-4 tip koltuklarda uyukluyordu ve kafama göre şarkılar çalıyordum. Cehennemden çıkıyor başka bir cehenneme giriyor gibiydim. Mehmet barın kenarında hatunun biriyle konuşuyordu. Hoş bir hatundu ve mehmetle konuşuyordu. Yani her şey normaldi..<br /><br />Saat 10 gibi içeriye aslı girdi. Aynı kıyafetle, daha fazla makyaj yapmıştı. Nefes kesiciydi, omuzlarını izliyordum yüzünü izliyordum, bodysinin arasından görülen beyaz tenini ve göğüslerini izliyordum. Beni gördü, gülümsedi ve yanıma geldi. “biraya çok ihtiyacım var”, doldurdum bir tane ona, bir tane de kendime.. hatun mehmete baktı mehmette ona, selamlaştılar.. “tanıyor musun” dedim, “sayılır “ dedi.<br />Fazla konuşmuyorduk, sonra “ sorrowful wife “ var mı dedi, evet dedim. Kimin olduğunu sormayacak mısın, nick cave’in dedim. En sevdiğim şarkısıdır. “ benim de” dedi.. gülümsedi ve gülümsemesi güzeldi. İnsanı içine çekiyordu, havalıydı, sesi güzeldi, vücudu güzeldi. Az konuşuyordu, çekiyordu beni. Seksten fazlasıydı şüphesiz, ama sekste müthiş olmalıydı onunla.. Elde edemeyeceğimi düşünüyordum, elde etmek için çabam yoktu.çünkü birisini elde edemezdin asla. Bir süreliğine ettiğini sanırdın, o da öyle sanırdı ve sonra başka şeyleri ya da kişileri elde etmek için zaman harcardın.<br /><br />Böylece bütün zamanlar harcanırdı ve en fazla benim gibi ucuz bir barda haftada 40 milyon kazanan biri haline gelirdi insan. Birkaç şarkı daha çaldım, ve önce 3 bira içti 20 dakikada, sonra 3 bardak şarap içti 20 dakikada ve kalan 20 dakikada da likör içti. Ben sadece bira içiyordum ve hatun çakırkeyifti. Hoş görünüyordu, eskisinden daha hoş ve gözleri daha hüzünlüydü, saat 12’ye geliyordu. “ çıkacağım şimdi “ dedim, “nereye “ dedi. Bilmiyorum, dedim bana kalsa cehenneme.. beni de götürsene dedi.. tek kişilik bir yer orası, bana özel. Seninde kendi cehennemin vardır. Yok dedi, hiçbirşeyim yok benim. “ güzel kızsın “ dedim, “çok hoş”. “ biliyorum” dedi ve gülümsedi.<br /><br />güzel olan kızlar ve güzel olduğunu bilen kızları düşündüm birkaç saniye için.. ne kadar tuttu içtiklerim dedi, 30 dedim.. cebinden bir tomar para çıkardı,epey vardı, parayı uzattı. 35 vardı ,” fazla dedim “, kalsın dedi.. Hoşlandığım kızdan 5 milyon bahşiş almıştım. Gerçekten salakçaydı hatta biraz utandırıcı.<br />Parayı cebime koydum. “devamlı göğüslerime bakıyorsun” dedi, haklıydı aslında. Bir şey demedim. “güzellerdir “ dedi. “ güzel olduklarını biliyorum, cehennemden de güzel”. Gülümsedi ve birgün göreceksin onları, ve hepsi benden olacak merak etme” dedi. “bu gece görebilirim” dedim. “bu gece” dedim, dünyanın sonunu getirebiliriz, ateş yakabiliriz, eğlenebiliriz, ölmeden cennete gidebiliriz”, Yine gülümsedi, habire gülümsüyordu, “gitmeliyim” dedi, “önemli işlerim var..<br /><br />Kalktı ve göz kırptı, ekşiyen yüzümle kalan biramı içtim, sırtına baktım,eteğine ve ondan geriye kalan parfüm kokusunu çektim içime. Malın önde gideniydim sanırım. Mehmet yaklaştı yanıma,” nerden tanıyorsun onu”, “okuldan” dedim.. ya sen nerden tanıyorsun” , “ bilmiyormusun dedi,o fahişelik yapar buralarda, kimseye sezdirmez ama”, tuhaf bir şekilde baktım. “takılmıştım bir kere dedi, iyidir”, konuştuğu kıza baktım, kafasını salladı.. “önemi yok “ dedim.<br /><br />Hatunun yanına gitti, içtiğim bira bardağına baktım, günlük beleş bira içme limitim 4 taneydi. Küçük bir bardak aldım, likör doldurdum. Kalan son parfüm kokuları da azotla karışıp erirken cebimden 5 milyonu çıkardım,likör parasına denk geliyordu..kasayı açtım ve parayı koydum..muz likörünü dikip, çıktım..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-4657564809717881542?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-86608715885309318622010-06-13T19:07:00.001+03:002010-06-13T19:07:43.218+03:00şimdi ısrarla seni bana çağıran<br />sokaktaki kedilerin miyavlamaları,<br />köpeklerin havlamaları,<br />sineklerin vızıldamaları,<br />camiden gelen ezan<br />ve bir sürü geri vokal,<br />hep adını söylüyorlar<br />bu doğru olamaz diyorum kendime<br />kendi kendime diyorum ki<br />bu işte bir yanlışlık var<br />ellerime bakıyorum<br />kir tutmuş hafiften<br />muslukta kireçlenme var<br />beynimdekinden daha fazla,<br />hangi tesisatçı uğrar buraya<br />yüzüme bakıyorum aynada<br />bir aczin dışavurumu<br />kötü bir şarkının son nakaratı<br />uyanmam gerek bu kabustan<br />oysa ben en çok<br />bu kabuslarda duyuyorum adını<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-8660871588530931862?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-54992565455547651442010-06-07T07:36:00.000+03:002010-06-07T07:37:36.751+03:00hayır<br />hiçbirimiz iyi değiliz<br />yeterince,<br />savaşları önlemek için<br />herhangi bir aşkı başlatmak <br />ve sürdürmek için,<br />daha iyi yemekleri midemize indirmek için,<br />açlığı, sefaleti sona erdirmek için<br />hayır<br />hiçbirimiz iyi değiliz<br />beceriksizliğimiz<br />hissedilir boyutlarda<br />pencereden dışarı baktığında<br />hiçbir şey görünmemekte<br />sadece insanların anlamsız adımları<br />ve daha iyi ölme çabaları,<br />başaramayız<br />mümkün değil<br />anlıyor musun,<br />eğer başarabilseydik<br />haftada 7-8 şiir yazmıyor olurduk<br />cebimizdeki tomarlarla<br />en afilli kadınları beceriyor olurduk<br />bira üstüne bira<br />sigara üstüne sigara içiyor olurduk<br />makarnadan fazlası girerdi midemize<br />anlıyor musun<br />eğer.. başarabilseydik<br />inan bana,<br />gerçekten mutlu olurduk<br /><br />sen gerçek mi sanıyorsun<br />başka insanların<br />acı çektiğini mi sanıyorsun<br />sen, trajedi hakkında ne biliyorsun<br />kulağına nefesini veren kadınlar<br />bir zamanlar,<br />evet evet bir zamanlar<br />başaracağına inansa da<br />artık sokakta seni gördüklerinde<br />yüzüne bile bakmıyorlar<br />yüzüne bile bakmıyorlar<br />ne çöpçüler<br />ne anan baban<br />ne ablan veya kankan<br />ne cehennemden gelen huriler<br />metafiziğin yalanına inanmış insanlar <br />ve seni 6 ay sigortasız çalıştırıp<br />sadece emeğini sömüren ve<br />sonra sebepsiz yere işten atan patronlar<br />yüzüne bakmıyorlar artık<br />yüzüne bakılacak bir şey kalmamış artık<br /><br />yaşlanıyoruz burada,<br />dört duvarın arasında<br />gidebileceğin bir yer yok<br />sığınabileceğin bir yer yok<br />ağlayıp gülebileceğin bir yer yok<br />ve bulamıyorsun hiçbir şeyi<br />çorabının tekini<br />ekmeğin köşesini<br />hadi söyle bana<br />hangi çekmecede bırakmıştın bir zamanlar<br />seni çok seviyorum dediğin<br />sevgilini,<br /><br />o da başkasının kollarında artık<br />biliyorsun,<br />muhtemelen senden çok daha iyi<br />daha akıllı ve<br />tutunmayı marifet sanmış<br />iyi düzüşen bir herifin<br />ama kızma fazla<br />ya da üzülme<br />böyle gelişir bazen<br />doğal akışıdır hayatın<br />birinin iyi hissetmesi için<br />diğerinin kötü hissetmesi gerekir<br />ve senin gibiler<br />asla hissetmeyecektir<br />o kadar çok yenilmişsindir ki<br />kazandığını hissettiğinde<br />bunun gerçek olmadığını bilirsin<br /><br />anlamalısın,<br />çok sürmeyecek<br />kazandığın zaferler<br />bir sonraki turda<br />daha güçlü rakiplerle eşleşeceksin<br />deplasmanda kaybedip<br />evinde beraberliğe oynayıp<br />turu geçmeyi dileyeceksin<br />ve elbette<br />böyle yürümeyecektir işler,<br />14 saat mesainin sonunda<br />genel müdürünün<br />daha fazla kazanmasını sağlayıp<br />daha fazla sekreter becermesini izleyeceksin<br /><br />hep izleyeceksin dostum<br />hep izleyeceksin,<br />çünkü bizler<br />sadece izleyenleriz<br />bir kenara çekilip<br />yaz sıcağında<br />köşedeki barın<br />boş taburesinde,<br />içeri birisinin girmesini uman<br />seni bir süreliğine<br />yaşadığın cehennemden çıkaracağını uman<br />ve bir kaç saat sonra <br />hala aynı taburede yapayalnız<br />olduğunu anladığında<br />yalpalayarak<br />evine dönmeye çalışan <br />sefil fareleriz<br /><br />üzülme dostum<br />bizler sadece<br />bir geceyi daha <br />bitirmeye çalışan<br />ve hayatı sikinden yakalayabilmiş<br />insanlarız<br />sararmış dişlerimiz<br />yitmiş düşlerimiz<br />zayıflayan etimiz<br />büyüyen bira göbeğimiz<br />bizi seveceğine inandığımız<br />sevgililerimiz,<br />kırık dökük şişelerimiz<br />ve<br />bütün bunlardan<br />hunharca harcanmış halde<br />geriye kalan<br />sadece biz..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-5499256545554765144?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-2915922458952570612010-06-04T18:59:00.000+03:002010-06-04T19:00:02.093+03:00eşyaların sayısı azaldı<br />yaprak bile kımıldamadı<br />her çekip gidişinde<br />içimde benden aldıklarının<br />leş gibi kokusu kaldı<br /><br />biraz daha sıkıyorum <br />bedenime bu kokuyu,<br />amonyak renkli bir sabahın<br />erken saatinde<br />kapıyı çekip gittiğin anı<br />hatırlıyorum,<br />telefonuma gelen mesajının<br />acı verici sesini ve<br />okuyamadan silmek zorunda kalışımı<br /><br />benden kopardıkların<br />ne ilkti ne de son<br />her geçen an biraz daha,<br />biraz daha <br />biraz daha huzursuz<br />şanssız ve ümitsizken<br />başardın korkmadan<br />savaşa giden cahil asker gibi<br />çekip aldın içimdekileri<br /><br />nakliyecilerle konuşuyorum şimdi,<br />tefecilerle ve banka kredisi vermenin<br />iyi bir şey olduğunu zanneden<br />kişilerle,<br />aşırı borç altındayım<br />başaramıyorum diyorum,<br />senden kurtulmak için<br />daha ne kadar ödemem gerek<br />içimdekilere,<br />yitip giden ellerimle<br />inan bilmiyorum<br /><br />müziğin sesini açıyorum<br />ucuz bir kahvaltı sonrasında<br />acı bir kahve<br />acı bir gülümseme esnasında<br />çalan kapının sesi<br />çalan telefonun sesi<br />hiç değişmiyor,<br />bu evin tam ortasında<br />çölde bırakılmış bir seyyah gibi<br />ter içinde uyanıyorum<br /><br />bu kapıyı kapatışını hissediyorum<br />gözyaşları içinde<br />kalbimin sesini dinliyorum<br />biraz daha doluyor bardak<br />biraz daha boşalıyor sonra,<br />bir kaç şişe için telefona sarılıyorum<br />celal abi, 6 bira daha<br />yaz lütfen hiç ödemediğim hesaba<br /><br />bu gezegende işler böyle mi yürüyor<br />takım elbiseli adamlar<br />işten insanları alıp çıkarıyor<br />ve başka adamlar, harikulade kıyafetleri içinde<br />salınan hatunları beceriyor<br />bir de sen çekip gidince<br />bir de sen beni defedince<br />geriye sadece<br />yitip giden işe yaramaz aşklar<br />ve bok kokulu bir ruh kalıyor<br /><br />tamam söz veriyorum,<br />artık eskisi kadar zayıf değilim<br />eskisi kadar inançsız ve <br />kaderine teslim,<br />eskisi kadar kör değilim<br />eskisi kadar bitik<br />kalkıyorum ayağa<br />dizlerimin üzerine düşüyorum<br />hala yürüyemiyorum <br />bu gezegende<br />alt edilmiş, kaybetmiş<br />bütün dostlarımı düşünüyorum<br />buzdolabı gözüküyor karşıdan<br />sürünerek ilerliyorum<br />düşman ordusuna ilerler gibi<br />açıyorum kapıyı<br />dizlerimin üzerinde<br />diz kapağım kanamaya <br />ellerim acımaya<br />gözbebeklerim kurumaya başlarken<br />daha kaç şişe tüketeceğim<br />bilmiyorum..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-291592245895257061?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-55520702825793465372010-06-03T00:17:00.000+03:002010-06-03T00:18:10.617+03:00yazıyorum işte<br />bitik aşk şiirlerini<br />zihnimdeki sarı sayfalara<br />bir zamanlar iş ilanları için<br />gazetelerin rengine boyandığı sayfalara<br />vücudum solmuş<br />esnek bir çiçek gibi,<br />kendinden geçmiş beynim<br />bir tarafımı aldırdığım ellerim<br />intihar etmek için gün sayan ayaklarım <br />ve kederlerim<br />tek kale maça çevrilmiş<br />son dakikada şampiyonluğu vermiş<br />kalbim,<br /><br />geriye ne kaldı şimdi<br />ortadan ikiye bölünmüş<br />bir günden başka,<br />bir geceden başka<br />iki dakikada sonuna geldiğimiz bir filmden başka<br />ne kaldı şimdi<br />acının harcanışı<br />esaretin altında<br />aldığımız nefeslerin<br />şahlanışı<br />kanın ve gözyaşının,<br />arzunun ve biten ihtiraslarımın<br />durduk yerde sertleşen bir kamışın<br />sonu gelmez sefaletinin<br />dışında;<br />ne kaldı başka<br />biraz daha müzikten<br />daha fazla şiirden<br />dudakların birleşmesinden<br />hiçbir şey yapmadan<br />daha kötüsü<br />yapacak bir şey bulamamaktan başka<br /><br />kıyıda köşede bıraktınız beni<br />kimsenin uğramadığı bir adada unuttunuz<br />zarardan dolayı iptal edilen<br />bir rock konserinin biletini sattınız,<br />sanırım biraz da benim hatam<br />hala devam ettiğini sanıyor oluşum<br />ümidin ve yaşamın<br />ölmeyecek olduğumu sanıyor oluşum<br />dünyanın tüm felaketlerinin<br />bir bölümüne maruz bırakılmışım<br />kadınlar ve insanlar tarafından<br />hayvanlar ve tanrılar tarafından<br />safrakesemde saklanan kangurular<br />daha iyi kucaklarda<br />ölümü bekliyorlar<br /><br />olmayan denizin kıyısında<br />her filmde dedikleri gibi<br />aslında güzel olmayan<br />yosun kokan,<br />bok kokan,<br />insan kokan bir sahil kasabasında<br />bir evin tek kişilik yatağında<br />tanımadığım bir kadının bacaklarının arasında<br />inleyerek boşalırken bıraktınız beni<br />şimdi ne kaldı geriye<br /><br />ne kaldı geriye<br />daha çok biradan<br />sigaradan<br />şarkılardan ve<br />asla bir anlamı olmayan<br />şiirlerden başka,<br />dört duvarda geçen lanetlenmiş gündüzlerin<br />ve gecelerin<br />ikindilerin ve<br />cuma günlerinin arasından<br />ellerimi uzatmak için hiçliğe<br />hiçlikten çıkıp<br />köşedeki tekele<br />tekelden çıkıp<br />ilerideki fahişeye<br />yürür gibi yapan ayaklarım<br />artık yürümekte zorlanan ayaklarım<br />tutar gibi yapan ellerim<br />artık tutamayan ellerim<br />görür gibi davranan gözlerim<br />atar gibi görünen kalbim<br />kalkar gibi görünen aletim<br />sever gibi görünen benliğim<br />ve birazda sabahın köründe<br />bazen gecenin ilk saatlerinde<br />geçip giden<br />her geçen gün daha çok<br />özlediğim<br />yaşar gibi görünen<br />bu <br />kendim..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-5552070282579346537?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-55491577831885869712010-05-31T17:46:00.000+03:002010-05-31T17:48:01.658+03:00gözümdeki çapaklarla<br />oynadığım her oyunda<br />yine kaybedip<br />tanrının geçtiği yollardan <br />geçmek için<br />izin almam gerektiği söylendiğinde<br />beni rahatta dinleyin diye<br />sızlanan her sevgilim<br />üzerlerinden özenle çıkardığım iç çamaşırları<br />ve harikulade çorapları,<br />suratlarından düşen binbir acı<br />hazırola geçmem gerektiğini söyleyen<br />patronlar, askerler ve<br />hükümet yetkilileri, polisler ve<br />kimyasal bir acının fiziksel<br />sınavlarından kalan bendeniz<br />hala dostuz işte,<br />bir şekilde<br />gözümdeki çapaklar<br />uzun kirpiklerim<br />beyazlamış artık<br />saçlarım kadar<br />yine de seviyorum elbette<br />tek kişilik bir yatakta<br />üç kişilik aşk saatlerini<br />ve inatla dışavuruyorum sevgimi<br />kıçını tekmeleyerek<br />bütün aydınların, entellerin ve<br />bohem mekanlarda bohemlik üzerine<br />tartışan kitlelerin<br />bir resim sergisinde<br />en güzeli kırkına gelmiş yalnız kadınlardır elbette<br />sürreal tablolardan öte, <br />kimsenin bir bok anlamayıp da<br />anlar gibi yaptığı,<br /><br />anırıyorum burda<br />öfkeyle,<br />buhranımın sebebi<br />sinirimin sonucuyken<br />bir köpek gibi havlıyorum<br />yine bir çift bacağın arasında<br />aşkı ve şefkati arıyorum<br />bir kedi gibi oluyorum<br />eksik olan şeylerin bilincinde<br />oysa hala nankör, hala bencil bendeniz<br />biliyor olan biteni<br />bu göz çapakları<br />çukurlarla birleşir<br />bir sonraki aşamada<br />tanrı var işte, <br />senden hiç hazetmemiş<br />esirge ve koru beni tanrım<br />hep yaptığın gibi,<br />esirge ve göster bana<br />kendi bacaklarının arasındakileri<br />bir çift göğsün ortasında gidip gelen bir penis gibi<br />gidip geliyor zihnim,<br />bu şakaklarımdaki ağrı<br />bir tabanca gibi deliyor zihnimi<br />ne kaldı geriye şimdi<br />bir çift yaşlı el<br />bira göbeği, beyazlayan saçlar<br />kendini kaybeden ağız, kendini kaybeden kulaklar<br />kendini kaybeden göz pınarları, kendini kaybeden<br />yedek kulübesine mahkum <br />futbolcuların ağlamaları,<br />kendini kaybeden ayaklarım, gözlerimin altındaki kalıcı izler,<br />kimsenin izlemediği bir film gibi<br />kimsenin bir şey anlamadığı bir resim gibi<br />çöken kalbim,<br />ne kaldı geriye şimdi<br />kendini kaybeden ben<br />kendini kaybeden ve<br />ölene dek bulamayacak olan<br />işe yaramaz ben<br />daha kaç kez iflas edecek bu film<br />daha kaç kez gişede yer bulamayacak<br />daha kaç kez bomboş sergilerde<br />sergilenecek acınası suretim<br />bir tabanca gibi daha kaç kez delecek zihnimi<br />kendimi kaybedişlerim<br />geçmişim ve bir hiç gibi geçen günlerim,<br /><br />ne kaldı geriye şimdi<br />sen söyle bana<br />içine kurt düşmüş septik tanrı<br />sen söyle en azından,<br />daha kaç kez anıracağım adımın anlamını<br />hayvanlar gibi..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-5549157783188586971?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-25673040186432549932010-05-27T03:08:00.001+03:002010-05-27T03:08:14.489+03:00kaybedilmiş bir zafer gibi<br />geçiyor önümden,<br />kafası karışık bir <br />asker gibi<br />bilirsin,<br />karışmışsa kafası bir askerin<br />savaşa göndermemelisin<br />bir hiç uğruna yaşadığını bilirken<br />hiç uğruna öleceğini de bilir<br /><br />işte bu yüzden<br />asla kazanılmayacak<br />bir zafer gibi<br />geçip gidiyor önümden<br />kolumdaki saatin bir kısmı<br />zayıflamış,<br />bir kısmı pilini bitirmiş<br />her şey tahminen<br />753 yıl önce ters yüz edilmiş<br />hadım edilmiş<br />tavana asılmış bacaklarından<br />bir yarasa gibi<br />düşünmeye sevkedilmiş<br /><br />elimden bir şey gelmiyor<br />burada,<br />amacımdan uzak<br />amaçsızlığımın zirvesinde<br />bacaklarım ve <br />bir süre önce kırılmış<br />tarak kemiğimle<br />oynarken ben,<br />elimden hiçbir şey gelmiyor<br /><br />gemiler ve <br />uçaklar<br />arabalar ve <br />trenler<br />insanlarla dolu eyaletler <br />ve toplu taşıma araçlarında<br />toplu bir katliamı düşleyen<br />seçeneği kalmamış<br />hiçbir şeyi kalmamış<br />yıkıntılar arasındaki<br />erkekler..<br /><br />asla doğru değil bu<br />asla kazanılmayacak bu savaş<br />hiçbir asker gitmeyecek asla<br />bunun için ölüme,<br />asla dağa çıkılmayacak<br />asla mayınlara basılmayacak<br />asla, bu savaş kazanılmayacak<br />biliyor olmalısın bunu<br />yürüdüğün yollarda<br />köhne kapısından girdiğin barlarda<br />zenginlikte ve yoksullukta<br />savaşta ve barışta<br />hastalıkta ve sağlıkta<br />asla doğru yaşanmayacak<br />yaşamlar,<br />aşklar,<br />ölümüne girişilen bedenler<br />ve tek kaleye dönmüş maçlar<br /><br />asla doğru yaşanmayacak<br />güzelim uykular,<br />hep bir şey eksik kalacak<br />bir tencerede dibi tutmuş halde<br />sana yalvaran gözlerle bakan<br />bir pilav gibi<br />anlamsız olacak<br />bunu biliyor olmalısın<br />yürüdüğümüz yollar<br />her ne kadar <br />bastığımız yerleri toprak diyerek geçmeyip <br />tanısak da<br />asla anlamı olmayacak<br />savaşların<br />ve aşkların<br />acıların ve<br />kahkahaların<br />biraz daha hızlı geçecek zaman<br />ve bir sabah<br />aynaya bakacaksın <br /><br />evet evet<br />bir sabah uzun uzun<br />aynaya bakacaksın<br />tıpkı şimdi baktığın gibi,<br />kahretsin diyeceksin<br />allah kahretsin<br />ne hale geldim ben<br />ne oldu bana<br />ne yapacağım şimdi<br />bu kadar anlamsızlığın<br />gelişigüzel ortaları arasında<br />tek birini bile ağlara gönderemezken sen<br />ne yapacağım şimdi<br />bu kadar acının arasında..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-2567304018643254993?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-64924786310632258472010-05-26T14:01:00.000+03:002010-05-26T14:02:53.033+03:00Her gün saat 12 de kalkıyordum. Uyanıp 30 dakika daha geriniyor sonra kıçımı kaşıyıp yüzüme su serpiyordum. pencereden biraz dışarıya bakıyor ama ilginç bir şey göremediğim için bütün perdeleri kapatıp müziğin sesini açıyordum. ama bu kez farklıydı. Bu kez erken kalktım. Saat tam 8 de. Bir gün önceden günlerdir çalmayan telefonum çalmıştı.<br /><br />“ Alo?”<br />“ tozasor beyle mi görüşüyorum ? “<br />“evet benim”<br />“ …. dan arıyoruz, bize iş başvurusunda bulunmuşsunuz “<br />şirketin adını hatırlamıyordum, ne iş olduğu konusunda da en ufak bir fikrim yoktu. Uzanmış kitap okuyor ve bira içiyordum hatırlamam imkansızdı.<br />“evet anımsadım,başvurmuştum”<br />“ yarın müsaitseniz saat 10 da görüşmeye bekliyoruz “<br />“ evet müsaitim adresiniz nedir?”<br />“ ….. ……… ….. işhanı 4. levent “<br />“tamam saat 10 da ordayım “<br />“ iyi günler tozasor bey”<br />“iyi günler”<br /><br />telefonu kapattım ve uzandım tekrar. 4. levent benim mekandan yaklaşık 2 saat çekerdi. Aptalca bir işe girişmiştim sanırım ama yapacak bir şey yoktu. Hiç giyilmemiş gömleklerden birini çıkardım, sakalı kestim, temiz bir kot çıkardım ve ertesini günü beklemeye başladım.<br /><br />Sabah 8 de kalktım, oldukça zordu uyanmak. Hava buz gibiydi ve bir cehennemden diğerine girmek üzereydim. Dişimi fırçaladım, saçlara jöle sürdüm, gömleği ve pantolonu giydim üstüme de aptal bir ceket geçirdim. Artık dilimlenmeye ve tavada pembeleşinceye kadar pişirilmeye uygundum. Dışarısı serindi, iyi görünmeye çalıştım. Ama daha zor bir yolculuk bekliyordu beni. Taksim otobüsünü bekledim. Ömrüm boyunca istanbulda oturmuştum ama levent ve civarından bihaberdim. Umrumda da değildi açıkçası oralar. Benimle beraber bekleyen 5-10 kişi daha vardı. Büyük bir memnuniyetsizlikle işine giden insanlar. 1-2 üniversiteli. Onlar daha huzurlu görünüyorlardı. Ama okul bittiği zaman girecekleri bokun farkında değillerdi. Sonunda çift katlı otobüs geldi. Çift katlı bir otobüse göre kalabalık sayılırdı. Bileti attım, üst kata çıktım ve oturacak bir yer buldum. Şimdiyse kahrolası trafikle yüzleşmek zorundaydım. Bütün bu insanlar işe mi gidiyor, bütün bu insanlar araba alacak kadar zenginler mi, hani yoksul bir ülkeydik gibi saçma sapan düşünceler aklımı sarıyordu.<br /><br />Acaba işi alacak mıydım, yoksa avcumumu yalayacaktım. Ne olacaktı.. neden sıcak yatağımdan kalkmıştım.. hiçbir şey yememiştim ve açtım. Yanımda oturan adama baktım. Gazete okuyordu. Gazeteye bakar bakmaz midem bulanmaya başladı. Okuyamıyordum hiçbir şey. Otobüs tümseklerden zeki manevralarla geçiyordu, şoför aşağıda birileriyle kavga ediyordu. Hiçbir yerde savaş bitmiyordu. Bir şekilde gergindi insanlar. Bende gergin hissediyordum.<br /><br />Sonunda bir buçuk saat sonra taksime geldim. Saat 9.30 olmuştu. Sırada metro turu vardı. Metrondan indikten sonra ne yapacağım ise belirsizdi. Parayı verdim, jetonu aldım..içeri girdim ve şansıma metro hemen geldi. Burası daha kalabalıktı, bu kez ayaktaydım. İlginç hiçbir şey olmadı. Kimse kimseyi öldürmedi, kimse kimseye sürtünmedi, kimse kimseyi soymadı. 10 dakika sonra indim. Karmakarışık bir yer gibi geldi bana indiğim yer. Dışarı çıktım metrodan. Yürümeye başladım. İnsanlara adres sormaktan nefret ederdim. Ama bu kez sormak zorundaydım. Çok bilmiş görünen bir adamın yanına yaklaştım.<br /><br />“ abi iyi günler, şu …. İşhanını arıyordum”<br />kağıdı uzattım, kağıdı süzmeye başladı. Düşünüyor gibiydi. Birkaç saniye baktım, hımmladı, derin nefes aldı. Sanırım dünyaya yaklaşan göktaşını nasıl yok edeceğini düşünüyordu.<br />“ şimdi buradan minibüse bin, herhangi birine binsen olur, …. .ineceğim de, orda indirirler indikten sonra karşında görürsün “<br />“ saol abi, surdan mı bineceğim?”<br />“ hıhı ordan ordan “<br /><br />çıktım ve minibüs bekledim, hemen bir tane geldi atladım ve oraya da para uzattım. Her yere para veriyordum. Şimdiden zarardaydım. 5 dakika sonra adamın dediği yere geldim. İndim ve işhanını gördüm. Zafer kazanmış komutan edasıyla ve biraz da ümitsiz içeri girdim. Saat 10.15 olmuştu. 15 dakikalık bir gecikmeyi umursamazlardı sanırım. Sonunda şirketi buldum.<br /><br />“ ……… insan kaynakları ve danışmanlık şirketi “… hala hangi işe başvurduğumu anımsamıyordum ama başvurduğuma göre yapabileceğim bir şeydi. İçeri girdim, 7-8 kişi daha vardı. Benim gibi genç görünüyorlardı. Bazıları hırslıydı bazıları ise bezmişti. Atik tiplerle doluydu. Herkes birbirinizi süzüyordu. Gladyatör gibi hissettim kendimi. Birazdan aç aslanların önüne koyacaklardı beni.<br /><br />“pardon iş görüşmesi için çağrılmıştım”<br />“adınız neydi”<br />“tozasor”<br />“hım… hmm..hah tamam. Lütfen bekleyin birkaç dakika.”<br /><br />Bu lafın anlamını biliyordum. Birkaç dakika demek 1 saat demekti. Sanırım herkese saat 10 da randevu vermişlerdi. Herifler işlerini biliyorlardı. Paketlenmeye ve sömürülmeye hazır bir sürü insanı aynı anda çağırıp rekabet ortamını hazırlıyorlardı. En bezgini ben görünüyordum. O an sadece yatağımda olmak istedim. Sekreteri süzdüm. Pek bir şey yapmıyor o da bizi süzüyordu. Beyaz bir gömlek vardı üstünde. Hoş görünüyordu. Saçları toplu, esmer bir tip. Halinden memnun gibiydi ve halimizden memnun olmadığımızı biliyordu. her şeyi siktir edip sekretere hadi yavrum çıkalım buradan diyesim geldi bir an. Tabi demedim. Beklediğim gibi olmuştu. İçeri birileri giriyor ve 10 dakika sonra çıkıyorlardı. Bazıları gülümsüyor bazıları ise asık suratla çıkıyordu.<br /><br />“tozasor bey, buyrun içeri alalım sizi”<br />sekretere teşekkür ettim ve içeri girdim kapıyı çalıp. İçeride taşaklı bir herif oturuyordu. 30 lu yaşlardaydı ve kariyeri hazırdı. İnsanları işten alıp çıkarıyordu.<br /><br />“ buyrun tozasor bey oturun”<br />karşısına oturdum. Arkaya yaslandım. Sigaraya ihtiyacım vardı, uykuya ihtiyacım vardı, sekse ihtiyacım vardı, içkiye ihtiyacım vardı, heavy metale ihtiyacım vardı. Ama hiçbiri yoktu ve kendinden emin görünen bu herifin karşısında oturmak zorundaydım. Adam özgeçmişime bakıyordu. Epey doldurmuştum özgeçmişi. Pek sallayan olmazdı zaten. Bu özgeçmişe göre gerçekten mükemmel bir çalışandım.<br /><br />“tozasor bey, danışmanlığını yaptığımız …. Bankasına veri giriş operatörü olarak başvurmuşsunuz. “<br />“ evet doğru.”<br />“ danışmanlığını yaptığımız … bankı biliyorsunuz, yıllık işlem hacmi ve müşteri portföyü … … “<br /><br />adam bankayla ilgili şeyler anlatıyordu. Umrumda değildi anlattıkları ama dinliyor gibi yapıyordum. Odaklanma problemim vardı, biri 5 dk dan uzun konuşursa artık dinlemezdim o insanı. Ama bu kez daha ilgili gözükmeyi başardım.<br /><br />“evet tamamen aynı fikirdeyim”<br />“ buraya gelen arkadaşlar sadece bu iş için başka işler içinde buraya başvurdular. Sizin başvurduğunuz pozisyon için 9 adayımız var.”<br />“ eminim benden iyisi de vardır “<br />“ bu biraz da size kalmış bir şey. Kendinizi ne kadar göstereceğinizle ilgili. Şimdi size yarın saat 11 de …. Bank 4. levent şubesi için randevu ayarlayacağım siz de isterseniz…. “<br /><br />ne olduğunu anlamamıştım. Adam bir randevudan daha bahsediyordu. Sanırım bu bir cinayetti. Diri diri gömülüyordum toprak altına. Aynı yolu çekmem imkansızdı. Bu danışmanlık meselesine de aklım yatmamıştı. İşe alımları bu adam yapmıyordu sanırım..<br /><br />“tabi randevu öncesi bize 20 milyon vermeniz ve şirketimize kaydolmanız gerekli, böylece özgeçmişiniz hep güncel olacak ve size uygun iş fırsatları çıktığı an sizinle iletişime geçilecek. “<br />“pardon anlamadım, şimdi işe alımı siz yapmıyor musunuz. Neden para vermem gerekiyor?”<br />“ biz insan kaynakları şirketiyiz, danışmanlığını yaptığımız şirketler var onlar eleman ararlar biz de bize üyeleri öneririz “<br /><br />epey sinirim bozulmuştu. Bu işlerden anlamadığım belliydi. O kadar yolu gelmiş ve üstüne bir de kesin olmayan bir iş için borçlu çıkmıştım.<br /><br />“ sizinkisi de iyi işmiş. Kolay para.<br />“ anlamadım “<br />“ boşver. Bir dünya yol geldim, uykumdan oldum yemek yemedim, üstüne bir de para istiyorsunuz”<br />“ sanırım insan kaynakları şirketlerinin ne yap..”<br />“boşver şimdi insan kaynaklarını.. size vaktimi verdim beş kuruş ödemem”<br />“ konuşmamız bitmiştir tozasor bey çıkabilirsiniz”<br />“ ne haliniz varsa görün”<br /><br />kapıyı sertçe çarptım. Herkes bana baktı. Bekleyen diğer zavallılar, güzel sekreter ve çaycı. Sekretere doğru yürüdüm ve karşısında dikildim.<br /><br />“ beş para etmez bir şirkette çalışıyorsun “<br />suratıma salak salak baktı.<br /><br />kapıya doğru yürüdüm, insanlar birbirlerine bir şeyler söylüyordu. Dışarı çıktım. Cüzdanıma baktım, 15 milyon ve bir tam biletim vardı. En azından taksimde 2 bira içebilirdim… Ve öyle yaptım.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-6492478631063225847?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-45884397189626378642010-05-24T09:55:00.000+03:002010-05-24T09:56:54.359+03:00kollarını açmıştı bana<br />gel bebeğim<br />bu gece seninim,<br />oysa onu bütün yalnız gecelerimde<br />yaklaşık olarak 11 ay boyunca beklemiştim<br />her gece kapımı<br />çalacağını hayal etmiştim<br /><br />çalmamıştı,<br /><br />bunun anlamı şuydu<br />1 yılın sonunda<br />bir gece kapısını çalmıştım<br />sarhoş halde evine girip<br />hiçbir şey demeden koltuğa oturup<br />bacak bacak üstüne atmış ve<br />bu gece seninle sevişmek istiyorum demiştim<br />bana iğrenerek bakıp<br />ne zannediyorsun beni demişti<br />ne seni ne de kendimi birşey zannetmiyorum<br />21 yaşındayım<br />ve 1 yıldır sana köpek gibi aşığım<br />bunu biliyorsun,<br />ve gecenin sonunda<br />suratıma tükürüp<br />kollarını açmıştı bana<br />gel bebeğim, <br />bu gece seninim<br />ve bir şey demeden girdiğim evden<br />göt olarak çıkmıştım<br /><br />kaybetmiştim,<br /><br />ve bir sabah <br />sabahın köründe<br />cehennemde bile kimse uyanmamışken<br />troyanın düştüğünü öğrendim,<br />troyayı tutuyordum oysa<br />akhilleus'tan nefret ediyor<br />hector'un kazanmasını umuyordum<br />o zaman anlamıştım<br />hayatım boyunca <br />bir yere gelemeyeceğimi<br />ve her zaman<br />kazanamayanlara denk geleceğimi<br /><br />kaybetmiştim,<br /><br />hayatımın 10 yılını aynı barda geçireceğimi<br />hissetmiştim,<br />ve bu akşam kendimi<br />yine orda<br />yalnız ve<br />yitirdiklerini derinden hissederek bulduğumda<br />hissetmiştim<br /><br />kaybetmiştim,<br /><br />ve asla yayınlanamayacağımı bildiğim an<br />hissettiğimde<br />bir gece daha bu odada oturup<br />yalnız bir şekilde<br />yanlış bir şekilde<br />yalan bir şekilde<br />öleceğimi gördüğümde<br />anlamıştım,<br />sınavda sayısal bölümü <br />tamamen boş bıraktığımda<br />anlamıştım,<br />bira göbeğim büyüdüğü zaman<br />anlamıştım,<br />terkedilip <br />başka bir gezegende bile<br />terkedileceğimi bildiğimde<br />anlamıştım<br /><br />kaybetmiştim,<br /><br />bir yerlerde bir baban<br />olduğunu bildiğinde,<br />hayatının yarısını hiçliğin içinde<br />sağa sola<br />bir vapur gibi sallanarak geçirdiğinde<br />emekliliğine "sadece" 30 yıl kaldığını ve<br />dişimi sıkmam gerektiğini söylediklerinde,<br />ve ben "emeklilik mi, ne saçmalıyorsunuz" dediğinde<br />suratına, asla olamayacağın bir insanın<br />asla başaramayacak bir insanın<br />acısıyla baktıklarında,<br />anlamıştım<br /><br />elbette,<br /><br />kadının<br />heyecanını, tutkunu yitirmişsin dediğinde<br />sadece yutkunup, söyleyecek bir şey bulamadığımı<br />anladığında,<br /><br />şaka mı bu yoksa,<br /><br />sonra günler geçer<br />geceler, sarmaşıklar misali<br />elinin altından kayar<br />sallama çay misali<br />her şeyin<br />yapay olduğunu gördüğünde,<br />göt olmuş biri misali<br />tırnaklarının yendiğini gördüğünde<br />ve nihai sona geleceğini gördüğünde<br />bütün şiirlerin<br />kırık dişlerin ve<br />toprak mahsulleri ofisinde<br />emekliliğini bekleyen<br />kemal amcanın<br />ölmeye hazır olduğunu<br />gördüğünde,<br />bir gerizekalı gibi<br />hiçbir boku anlamayan biri gibi<br />hiç kimseye anlatacak ekstra bir şeyin olmadığını<br />hissettiğinde,<br />metrekareye düşen ölü sayısı arttığında,<br />bir troyalı daha ölürken hala<br />ve sen hala<br />kazanamayacakları düşleyip<br />galiplerden iğrenirken<br />üzerine giymek zorunda olduğun gömleğin<br />pantolonun ve diğer şeylerin uğruna<br />günlerini harcadığını <br />hissettiğinde<br />anlamıştım..<br /><br />gerisini biliyorsunuz<br />umarım..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-4588439718962637864?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-53623698494179150292010-05-23T04:24:00.001+03:002010-05-23T04:30:10.284+03:00Çok uzun zaman olmuştu görüşmeyeli. Devamlı kavga ediyor ve ayrılıyorduk, bir kaç hafta sonra okulda veya barda karşılaşıyor ve tekrar başlıyorduk. Ayrı kaldığımızda deliriyordum. Çünkü paranoyak olduğumu biliyor ve ben yatağıma uzanmışken onunda birisinin üstüne uzandığını düşünüyordum ki bu bazen doğruydu. Ama aşıktım. Ondan ayrı durmaya gücüm yoktu. İyi biriydi sanırım ama sadık değildi. Ben sadık olmayı başarıyordum. Ve aynı şeyler oluyordu. Bara gidip içiyor, sonra kavga ediyor ve yanımdan kalkıyordu. Bazen evine gidiyor, zorla kapıyı açtırıyor ve içeride tartışmaya devam ediyorduk. Sonunda zil zurna bir halde gecenin bir yarısı sokakta buluyordum kendimi. Cepte beş kuruş olmadan, eve nasıl döneceğimi düşünerek. Yine de fazla büyük değildi Antalya. Derslere odaklanamıyordum, gündüzleri derslere girmek yerine okulun bahçesinde uzanıp gizlice şarap içiyordum. Onun beni aramasını bekliyordum. Ama olmuyordu. Sonunda bir gün;<br /><br />-- gidiyorum dedi, Muğla’da iş buldum, devam zorunluluğum yok, bir teknede çalışacağım.<br />-- Kaptanlar düzüşken olur. Birisinin seni tavlayacağına eminim.<br />-- Hayır, dedi, güney Afrikalı bir kaptan var. Sarışın bir adam. Ama 40 yaşında, onun yanında çalışacağım.<br />-- Afrikalılar düzüşmeyi sever, dedim.<br />-- aklına tek gelen bu değil mi, paraya ihtiyacım var, ayda 500 dolar alacağım.<br />-- ayda 500 dolar almana şaşırmıyorum, dedim.<br /><br />Sonunda çekti gitti. Ben bir boka yaramayacağını bildiğim halde okumaya devam ediyordum. Param azdı, bir şekilde buluyordum. 3 ay kadar görüşmedik onunla. Ara sıra arıyordu ama enderdi, bazen de ben arıyordum. Sık sık ararsam aşağılıkça bir şey yapacağımı sanıyordum. Sessiz kalıyordum. Sonunda 3 ay sonra döndü. Ama haberim yoktu döndüğünden.<br /><br />--moruk seninki döndü,<br />-- hım..<br />-- neşeli görünüyordu, aramadı mı seni?<br />-- hayır.<br />-- yanında bir herif vardı.<br />-- sarışın mı?<br />-- evet moruk tanıyor musun.<br />-- hayır, dedim.<br /><br />Masadan kalktım. Utanılacak bir şey yapmışım gibi. Komik olan doğru tahmin değildi, doğru tahminin seni ne kadar öldürdüğüydü. Bir şey saplanıyor ama çirkin suratıma çirkin bir sırıtış konduruyordum. Etrafımdaki herkesin beni tanıdığını ve boynuzlandığımı düşündüklerini sanıyordum ki haklılardı. Sonunda aradım onu 2 gün sonra. Görüşmek istediğimi söyledim. Heyecanlandı, ya da ben öyle düşünmek istedim. Sonunda öğlenin bir vakti, kavurucu güneş altında bir cafede görüştük. İçiyorduk ve muhabbet iyidi, devamlı telefonu çalıyordu. Bakmamaya çalışıyordu.<br /><br />-- yanlış bir şey yapmıyorsun, dedim, aranız nasıl?<br />-- kimle dedi<br />-- siktir et şu saçma oyunları, sarışınla dedim.<br />-- üzgünüm dedi<br />-- üzülme dedim<br />-- seni seviyorum gerçekten<br />-- boşver dedim<br />-- gelmek istiyor, senden bahsetmiştim, istemiyorum gelmesini<br />-- gelsin, bakalım neymiş<br />-- kavga çıkar biliyorum<br />-- gelsin.<br /><br />Sonunda geldi, epey kısa bir sürede. Fiyakalı bir arabası vardı herifin. Çok klastı. Bende olmayan bir çok şey vardı. Yüzünde yaralar vardı. Eskiden afrikada birleşmiş milletler için savaşa katılmıştı. Kapitalist köpeklere silah pazarlamışlığı vardı. Kafası basıyordu işte herifin ticarete. Bense üzerimdeki donu bile kaybedecek yetenekteydim. Benim kadar boyu vardı ve yapılıydı, sanırım beni yere sererdi.<br />Söylenecek pek bir şey yoktu. Zaten Türkçe bilmiyordu, bende ingilizceden nefret ederdim. Sessizlik iyidi, epey içtik, birbirimizi süzdük. Birkaç sıkıcı muhabbet. Beni ilginç bulduğunu söyledi. Bende ilginç olmadığımı söyledim.<br /><br />2 saat sonra kalktılar, onlarca bira şişesinin arasından. Kadın bana baktı, “ üzgünüm ama yapacak bir şey yok, onda var sende yok “ bakışıydı. Ben şişeler etrafında otururken el ele gittiler. Ellerini gördüm ve yan yana yürüyen kıçlarına baktım. Etrafıma baktım.. ve tekrar şişelere baktım. Orospu çocuğu hesabı bana bırakmıştı..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-5362369849417915029?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-1030375303192430452010-05-20T22:45:00.000+03:002010-05-20T22:49:07.082+03:00izlersin bazen<br />oturduğun yerde<br />ya da ayakta<br />farketmiyordur aslında,<br />sadece izlersin<br />elele geçen iki bedeni<br />utanırsın bakmaya<br />bıraktığın ellerin sayısını<br />hatırlamıyorsundur artık<br /><br />hatırlamıyorsundur hatta<br />bir zamanlar beraber olduğun<br />bazı kadınların adını<br />ahlaksızca olabilir evet,<br />aşk peynire ulaşan farenin yaşadığı<br />mutluluk gibi komiktir<br /><br />izlersin işte<br />bir kaç biranın ve <br />ucuz sigaranın ardından<br />diğer ucuz şeylere bakarsın<br />mutluymuş gibi görünen<br />üzgünmüş gibi görünen<br />insanlara,<br />yalan dolan aşklara,<br />köşedeki şarapçıya<br />daha köşedeki oğlana<br />ve sana kesif bakışlar atan<br />yarı erkek yarı kadına<br /><br />çevirirsin kafanı sonra<br />utanmış gibi<br />anlamaları an meselesidir<br />nasıl işe yaramaz ve<br />boktan şeylerle uğraşan biri olduğunu<br />an meselesidir ölümün<br />sadece ölmen gerekir<br />ve bu da sanırım<br />başaramayacağın tek şeydir<br /><br />an meselesidir her şey<br />içtiğin biranın<br />sigaranın<br />acının<br />kadının<br />dudakların<br />göğüslerin ve<br />ağlama eşiklerinin arasında<br />ölüyor oluşun<br />an meselesidir sadece<br /><br />her şey an meselesidir<br />yere çöküp izliyor oluşun<br />mutlak gerçeği;<br />hiçbirimizin başaramayacak oluşunu<br />aslında yaşamıyor oluşunu<br />asla öğrenemeyecek olmamız<br />asla gülümseyemeyecek oluşu<br />direnenlerin ve her şeyi bırakanların,<br />an meselesi işte<br />başka bir boktan kaldırıma çöküp<br />tırnaklarını yiyiyor oluşun<br />ve susuyor oluşun<br />yapacak ve söyleyecek <br />bir şeyin kalmaması<br />karşıdan sana doğru gelip<br />kıyafetlerine ve perişanlığına bakıp<br />ürken sevgililerin ve kadınların<br />bir alt sokaktan geçiyor oluşu..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-103037530319243045?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-21997448850710330792010-05-20T05:55:00.000+03:002010-05-20T05:56:01.388+03:00tekrar tekrar sordu<br />karşıma geçip<br />benden ne istiyorsun<br />yere düştü ardından,<br />son yumruğunu yiyen bir boksör gibi<br />eğildim, tuttum elinden<br />defol dedi, defol artık<br />kalk dedim, sadece biraz iyi olmaya ihtiyacın var<br />benden uzakta olmaya ihtiyacın var<br />beni sevmemeye ihtiyacın var<br />bana baktı<br />çaresizdi, çaresizdim<br />kimseyi dedim,<br />yeterince iyi ve<br />yeterli sevemem dedim<br />bunda iyi değilim dedim,<br />öldürmekte iyisin dedi<br />ve kalktı, bir şey demeden<br />üzerini çıkardı, göğüsleri <br />daha önce farkettiğimden güzeldi<br />tutkuyla öptü beni,<br />ve tutkumun yarısını ucuz barlarda<br />kalanını başkasında bırakmıştım<br />öptü ve sarıldı, ağlayarak<br />halıya baktım<br />küpeleri duruyordu,<br />her şey yere düşüyordu<br />daha sıkı sarıldı,<br />ellerim boşluktaydı<br />küpeler yerdeydi<br />her şey düşüyordu<br />herkes<br />düşüyordu<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-2199744885071033079?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-11702133078731354582010-05-18T01:28:00.000+03:002010-05-18T01:29:00.323+03:00sol ayağım sekerek yürüyordum.. kalabalığın içinde.. korkunç bir kalabalıktı.. yüzler, değişik yüzler, sivilceli yüzler, gülümseyen yüzler, asık suratlı yüzler.. hepsi üzerime geliyor gibiydi.. ayakkabımın içine taş girdiğine kanaat getirdim.. kenara doğru yürüdüm.. sağ tarafımdaki dönercinin önünde durdum.. ayakkabımı çıkardım, taşı düşürdüm.. sonra taşı elime alıp inceledim.. cebime koydum.. koltuğumun altındaki gazete düştü.. iş ilanları sayfasını hızla kaldırdım.. kimsenin görmesini istemiyordum iş aradığımı.. utanılacak bir şey değildi.. ama varlığından utanıyorsa insan yapacak başka bir şey kalmıyordu.. sokakta yürümekten utanıyordum, iş aramaktan utanıyordum, patronlara yalakalık yapmak zorunda kalmaktan utanıyordum.. <br /><br />yürümeye devam ettim.. nerden başlayacağım konusunda bir fikrim yoktu.. yolun nerede son bulacağını bilmiyordum.. hangi ilanlara bakacağımı bilmiyordum.. hiçbir işe yeteneğim yoktu.. yeteneksiz olarak doğmuş ve bu yaşa gelmiştim.. sigortam yoktu, güvencem yoktu ve bütün bunlara sahip olsan bile bunlar güvence sayılmazdı.. hepimiz aynı bok çukurunu boylayacaktık.. o zaman güvencenin önemi kalmıyordu.. <br /><br />gittikçe üşüyordum.. sıcak bir çay ne iyi giderdi şimdi.. çay içmekten utanıyordum.. bir süre sonra, annemden iş arama bahanesiyle aldığım yol paralarını biriktirmiştim.. her gün 10 milyon alıyor ve cebe atıp birkaç saatliğine ortadan kayboluyordum.. evin civarındaki sahile inip 3-4 saat oturuyor ve geri dönüyordum.. anneme "bugün de bir şey çıkmadı" demek pek zor olmuyordu.. çünkü gerçekten bir iş görüşmesine gitsem de bir şey çıkmayacaktı.. sahilde sevgilileri izliyor ve başımı öne eğiyordum.. herhangi bir kadınla tanışma ihtimali beni korkutuyordu.. iş bulmaktan daha fazla korkutuyordu.. onlara anlatabilecek hiçbir şeyim yoktu.. sunabileceğim hiçbir şey yoktu.. <br /><br />sonunda aynı yeri 4. kez geçtiğimde durmaya karar verdim, elimdeki gazeteyi en yakın çöp kutusuna fırlattım ve hep gittiğim bara girdim.. <br /><br />içeri girdiğimde let love in çalıyordu.. nick cave.. iyi bir akşamın başlangıcı olabilirdi.. saat kaç bilmiyordum.. hiçbir şey bilmiyordum.. fenerbahçe şampiyonluğa oynuyor ama saçma sapan puanlar kaybetmeye devam ediyordu.. eskiden olsa bu beni sinirlendirebilirdi.. ama artık önemi yoktu.. bara oturdum ve bira söyledim.. annemin cümleleri kulaklarımdaydı;<br /><br />"nasıl bu zamana dek iş bulamadığını anlamıyorum"<br /><br />25 yıl boyunca aynı işi yapmıştı ve bununla gurur duyuyordu.. bende bunu anlamıyordum.. bir insan 25 yıl aynı işi yapıp buna nasıl sevinebilirdi.. biramı içmeye başladım.. içinde o kadar çok su vardı ki alkol tadını almak için hayal kurmak gerekirdi.. sağıma ve soluma baktım.. tek tük insanlar vardı.. <br /><br />barı şöyle tarif edebilirim; içeri giriyordunuz; sağda ve solda kahverengi duvarların üzerinde tablolar vardı.. solda hemen 2 masa, sağda sedire benzeyen bir yer ve etrafında sandalyeler olan 2-3 masa.. bar kısmının öteki tarafı da aynı şekildeydi.. üst katta karşılıklı 2 masa vardı ve genelde yiyişmek için çıkılırdı.. akvaryum ve içindeki balıkları ve aşağıda oturan insanları izlemek iyi olabiliyordu.. çok az çıktım o üst kata.. aşağının adamıydım ben.. alt katın.. bir keresinde aşık olduğum kadınla yukarı çıkmış ve ayaklarımı masaya uzatıp mastürbasyon yapmıştım.. bütün aksiyon bundan ibaretti..<br /><br />ilk birayı 4 dakika 26 saniyede içtikten sonra ikincisini istedim.. konuşmuyordum.. konuşacak biri ya da bir şey yoktu.. barmen oturmuş televizyondaki maçı izliyordu.. real madrid deplasmanda atletico'yla oynuyordu.. madrid derbisi dedi barmen yanındaki adama.. şu raul, ne efsane oyuncu.. attı yine golünü ibne..<br /><br />maça bakıp kafamı çevirdim.. başımı öne eğip biramı içmeye devam ettim.. bir kaç dakika sonra bir el omzuma dokundu.. ürperdim..<br /><br />-- naber tozasor<br />- iyidir senden naber<br />-- iyiyim.. sana göt mü demeliydim aslında<br /><br />ona baktım.. beline dek inen saçlarını toplamış simsiyah ve kasvetli gözleriyle bana bakıyordu.. siyah body'si ve deri ceketiyle iyi görünüyordu.. onunla başka bir barda tanışmış, ısmarladığı biralarla sarhoş olmuş, geceyi onun evinde geçirmiş yarı iyi bir düzüşme verip sabah erkenden kalkıp gitmiştim.. giderken de buzdolabındaki votkayı yürütmüştüm.. adını bile hatırlamıyordum ama çekici görünüyordu..<br /><br />- votka değil mi.. yenisini alırım..<br />-- hayır votka motka değil.. bi bira alabilir miyim..<br /><br />yanıma çöktü.. ne istiyordu benden.. ekrana baktım.. raul rakip defans oyuncusu çalımlamıştı, barmen gözlerini ekrana dikti iyice.. sırıtıyordu koca ağzıyla..<br /><br />-- sabahın köründe kalkıp gittin.. insan en azından hoşçakal derdi..<br />- ne farkederdi.. gideceksen hoşçakal demenin anlamı var mı..<br />-- gitmek zorunda mıydın<br />- bilmediğim yataklarda uyuyamıyorum<br />-- bilmediğin yataklarda biriyle sevişebiliyorsun ama..<br />- o başka bir şey<br />-- nasıl bir şey tozasor.. anlat bende bileyim..<br />- üzgünüm.. gitmem gerektiğini hissettim..<br /><br />birasını içip sigarasını yaktı.. masaya bıraktı.. kutudan bir tane aldım ve yaktım..<br /><br />-- seni görmek güzel, toz<br />- seni de.. ım.. seni de..<br />-- adımı unuttun değil mi göt<br />- saçmalama, akşam eve mi döneceksin<br />-- adım ne<br />- of.. canımı sıkıyorsun<br />-- beş para etmezsin<br /><br />birasını bıraktı, barmene döndü.. <br /><br />-- ne kadar bira<br />- 4 milyon<br /><br />5 milyon bıraktı ve gitti arkasına bakmadan.. barmenle ve arkadaşıyla göz göze geldik.. bir işim yoktu.. param yoktu.. kadınların ismini hatırlamıyordum.. yan masada bir bağırış duydum.. kadının biri adamın suratına bira döktü ve kalkıp gitti.. bütün kadınlar aynı anda gidiyordu.. barmen yerinden kalktı, masayı temizledi.. adam bozmadan içmeye devam etti.. <br /><br />tuhaf şeyler oluyordu.. kapıya çevirdim kafamı.. birilerinin geleceği umuduyla.. eski sevgilim girdi içeriye, yanında bir adamla.. el ele.. kafamı çevirdim hemen.. ekrana baktım.. real madrid ikinci golü attı.. barmen bağırdı;<br /><br />-- koçum be attı yine raul..<br />- olum ne plase be<br />-- tam efsane ibne<br /><br />öne doğru eğildim.. bardağa tutundum.. yer ve gök sallanıyor gibiydi.. arkamdan geçtiklerini hissettim.. arkalarından baktım, yukarı çıktılar.. mastürbasyon mu yapacaklardı.. ne de güzel görünüyordu.. nefesimin kesildiğini hissettim.. iş bulabilecek miydim.. <br /><br />biramı hızla içmeye karar verdim.. ekrana baktım.. frikik olmuştu.. dakika 77.. <br /><br />-- raul atacak sanırım<br />- yok lan frikik atamaz o<br />-- bak lan raul vuracak<br /><br />topa gerildi.. 5 kişilik bir baraj vardı ve kaleyi tam karşıdan görüyordu.. kafamı kaldırdım.. eski sevgilim ve yanındaki adam gözükmüyordu.. ne yapıyorlardı acaba.. aşıktım hala.. barmene baktım, ekrana kitlendiler.. raul hiç gerilmedi.. hakem işaretini verdi dedi spiker.. orospu çocuğu.. topu doksana yolladı.. ohaaa dedi barmen.. ohaaa be dedi yanındaki adam..<br /><br />montumdaki bereyi çıkardım.. kafama taktım.. 10 milyon bıraktım ve çaktırmadan, arkama bakmadan, yukarı bakmadan çıktım.. sola döndüm.. bütün goller bana girmişti..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-1170213307873135458?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-6688986743776588762010-05-13T22:36:00.001+03:002010-05-13T22:48:04.616+03:00beni yine sever misin<br />yanlışlıkla avuçlarına vursam<br />sonra, kaşınıyor sanmıştım<br />belki bir yerden para akar<br />gökten veya gökdelenlerden<br />bu kadar şanslı olabilir miyiz sence bebeğim<br />diyerek konudan sapsam<br /><br />şu karıyı çekin gözümün önünden<br />her bana bakışında<br />kötü şeyler var bana<br />geçmişi sezinleten<br />açın pencereyi<br />hava girsin içeri<br />siyah ve deri bir koltuğu ateşe verdim<br />yanlışlıkla<br />itfaiyecinin hortumu<br />karının suratına çarptığı sırada<br /><br />midem ağrıyor<br />perdeler iniyor gözüme<br />tuvalet dolabının içindeki<br />bir kalıp sabun yetiyor<br />deliler gibi inlemeye<br />sırıtıyorum 27 dişimle<br />sigaralar ve yastıklar<br />hala güzel görünüyor gözüme<br /><br />araladım bacaklarımı<br />pencereden aşağıya sarkıtarak<br />aşağıdaki seyyar karpuzcu amca<br />bağırıyor, geliyor ayak kokun ta buraya<br />bir aşktan yeni çıktım amca<br />sırtımdan kalçama dek iniyor<br />sevgilimin tatlı dudaklarının<br />izi hala<br /><br />kökeninde kanın ve intikamın olduğu bir<br />duygudur aşk<br />buna inanmıyorsan eğer<br />bilimadamlarını dinle<br />times dergisinin 56. sayısını al ve<br />oku işte, amerikalılar hep bilir gerçeği<br /><br />amerikalılar gerçeği biliyor ama<br />aşkı bilmiyorlar<br />aşk gerçek değil çünkü<br />aşk yok çünkü<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-668898674377658876?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-58026282847987168472010-05-13T05:43:00.000+03:002010-05-13T05:45:45.436+03:00kahkahayla güldü bülent,<br />oğluma dedim ki<br />anandan sonra<br />bir israilliyi becerdim<br />bir romeni becerdim<br />ablan yaşındaki bir karıyla evlendim<br />sonra da sen onu becerdin<br />güldü kahkahayla bülent<br />bunun uğruna bir kitap yazabilirim<br />nasıl mezara gömdüğümü<br />herkesi, sevdiğimi iddia ettiğim<br />oysa siklememiştim bile<br />anam ve babam gitti,<br />mezarlarından haberim yok<br />ve daha komiği<br />taşınırken, kamyonetin içinde<br />şoförün yanında<br />ilk sokaktan sola dönerken<br />eğdim kafamı<br />görmesin diye sevinç market ve<br />yanındaki elektrikçi<br />ufak çaplı bir borcum vardı<br />dünya bankasından yetkililer bile<br />borç vermeye yanaşmadı<br />kahkahayla güldü bülent<br />bankadan kredi aldım<br />ve ödemedim<br />bir oğlum ve kızım vardı<br />kız idare eder ama oğlum <br />kelimenin tam anlamıyla ruh hastasıydı<br />küçükken biraz uğraşmıştım onunla<br />ne anlamda diye sorma,<br />anlatırsam hapse yollarlar sonra<br />kahkahayla güldü bülent<br />sokakta yatıyordum ve<br />leş gibi kokuyordum<br />ne yapacağımı bilmiyordum<br />ve sarı dişlerim <br />oğluma benziyordu<br />anamın mezarını buldum<br />ve boris vian'ı gördüm<br />kaçtım ve babamı ziyaret ettim<br />bir de oğlum vardı<br />bir de kızım<br />kızım severdi hala beni ama<br />oğlum tamamiyle kayıtsızdı<br />kahkahayla güldü bülent<br />ruhumdaki sızıyla konuştu oğlum<br />hastanede olduğunu söylediler bir ara<br />aşırı dozda intihar<br />elbette kurtulmuş <br />işte benim oğlum<br />bir şekilde kefeni allahın kıçına sokmuş<br /><br />karşı ödemeli arıyorum şimdi seni<br />anlatacak çok şey var ve yok<br />oğlumun düzdüğü<br />harikulade eski karım aradı beni<br />orospu olmuş ve<br />kalacak yere ihtiyacı varmış moruk<br />hayır diyemedim elbette<br />kamışım sertleşti aradığı anda<br />bir kez de oğlumu aramış<br />ne kadar büyümüşsün<br />hoş görünüyor olmalısın hala diye<br />hayır demiş bizimki<br />artık berbat görünüyorum<br />ve ufak çaplı bir krize daha neden <br />olmak istemiyorum<br />bir de silah saklarmış<br />kimsenin yerini bilmediği<br />dörtyüz kağıda almış bir taksiciden<br />beni vuracakmış sanırım<br />götü yerse elbette,<br />ama önce kendini vurması gerekiyormuş<br />kahkahayla güldü bülent<br />dünya yeni bir savaşa gidiyordu<br />aşklar açıkta kalmış bir yoğurt gibi kokuyordu<br />kahkahayla güldü bülent<br />yeni bir sevgilim var<br />vejeteryan bebeğim,<br />ve ondan geriye kalan her şeyi <br />iştahla kemirdim<br />şimdi kapatmalıyım telefonu<br />ölüm vaktim geldi<br />yaş olmuş 66, dişlerim takma<br />derim buruştu,<br />saçlarım döküldü<br />filipinli bir fahişenin<br />üstünde zıplıyorum şimdi<br />küçüklüğümün üzerinde zıpladığım gibi<br />iyi bak kendine<br />ve selam söyle oğluma<br />artık toparlasın kendini<br />gerçi hala umrumda değil ama,<br />allah biliyor ya<br />ben artık öldüm<br />silahını atsın bir kenara...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-5802628284798716847?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-72600980914717298332010-05-10T14:39:00.001+03:002010-05-10T14:39:32.152+03:00düşman işgalinden kurtulamayışımın<br />bilmem kaçıncı yılını kutluyorsun<br />geç bakalım dalganı,<br />herhangi bir yerde<br />bazı sesler duyuyorum<br />otomatik vitesli arabaların<br />motor sesi<br />freni bozuk bisikletin karayolu patinajı<br />ve biraz da esaret altındaki insanların<br />sessiz adımları<br /><br />o kadar da basit değil aslında<br />soyduğum kabak bugün<br />midende olabilirdi<br />veyahut kestiğim patates<br />kızarabilirdi,<br />ama hiçbiri olmadı<br />ufak bir ışık bile görünmedi etrafta<br />sadece duvardan sarkan bir lamba dışında<br />ve hala öldüremediğim sivrisinek<br />sık sık oda değiştirmekte<br />hatta benden bile fazla,<br />ve bir sinek kadar olamamanın<br />taşımadığım endişesindeyim<br /><br />tüm illerde ve dış temsilciliklerde kutlanıyor artık<br />bu anlamsız yalnızlık<br />gecelerin birinde ölmüşüm zaten<br />güpegündüz ölmektense,<br />nefes almayı denemişim günün birinde<br />taşınabilir oksijen tüpleriyle<br />ve senin suretinden gelen enerjiyle<br />işe yaramadı biliyorsun<br />hala düşman işgalindeyim<br />atatürk bile işe yaramaz artık<br />veya falkland'de ölenler,<br />silahlar ve el bombaları<br />kınlarından çıkan kılıçlar,<br />baltalar ve işe yaramaz savaşlar<br /><br />öfkemi yendim işte sonunda<br />dövüşemiyorum,<br />yaşayamıyorum,<br />insanlara çatmıyor ve<br />hiçbir kadına vurmuyorum<br />yendim sonunda öfkemi<br />ve hatta kendimi<br />bir köşede sonumu bekliyorum<br />kirli çoraplar ve<br />bira şişeleri arasında,<br />yerde kitaplar<br />okur gibi yapıp vazgeçtiğim<br />ve kirli yastık kılıfları arasında,<br />duvarların ve geçmeyen zamanların arasında,<br />yapacak hiçbir şey bulamamanın verdiği<br />ızdırap arasında..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-7260098091471729833?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-22133079287306935472010-05-07T00:37:00.000+03:002010-05-07T00:38:59.615+03:00bazen bir şarkı mırıldanırsın<br />sabah uyandığında,<br />bazen sabah uyandığında<br />yalnızsındır,<br />sadece yalnızsındır ve<br />gülümsersin<br />bir önceki gece becerdiğin hatunu<br />evden yollamak için taklalar atarsın<br />yapabileceğin tek şey budur<br />kollarının arasını ele geçirmektedir<br />ve bunu asla istememişsindir<br />ve türlü yalanlarlarla<br />farelerin bile inanmayacağı yalanlarla gönderirsin evden<br />bir daha asla gelmeyecektir, bilirsin<br />ve bu bir anlamda çok iyi, bir anlamda da hüzün vericidir<br />bir kez daha alev almamıştır gece<br />alacağını düşünürsün<br />sadece sıradandır<br />delilikten uzak<br />herşeyden uzak<br />ve duvardaki siluetine bakıp<br />babanı düşünürsün<br />sayısız küfür edip,<br /><br />bir şarkı mırıldanırsın evet,<br />yalnız uyanmışsındır<br />gerinerek kalkar<br />donunu ararsın<br />kahve ararsın<br />son yudumu bir önceki gece<br />seni beceren hatun almıştır<br />kısa bir tartışma yaşar ve yatağına geri dönersin<br />ve şanslısındır bir yatağın olduğu için<br />bir zamanlar parklarda uyumak zorunda olduğunu anımsarsın<br />aç kaldığını ve kötü zamanlar geçirdiğini<br /><br />evet, bir şarkı mırıldanırsın bazen<br />sabah kalktığında<br />dişlerin gittikçe kötüye gitmektedir<br />gözaltındaki morluklar ilerlemektedir<br />nefessiz kalmışsındır<br />susuz ve yemeksiz,<br />nefes borusuna kaçmaktadır kadınlar<br />ağızları gırtlağına dek girmektedir<br />bir önceki gece<br />tahminen 12 değişik pozisyonda becerdiğin kadının<br />üçüncü sevişmede senin için zerre anlam ifade etmediğini bilirsin<br />odana yayılan yaylı çalgıların<br />21 yaşında harikulade bir izlandalının elinden çıktığına inanamazsın<br />ve karşındaki kadın<br />bu aptal şeyleri mi dinleyeceğiz der<br />o zaman yalana gerek kalmamıştır<br />ve sadece siktir git dersin<br /><br />bir şarkı mırıldandım<br />bu sabah kalktığımda<br />huzur dolu, iyimser ve tuhaf<br />kahve ve sigaraydı biraz,<br />biraz da otobanda yol çalışmalarıydı<br />belediye çalışanları bile gülümsedi<br />ankarada açlıktan ölmek isteyen insanlar varken<br />istanbulun soğuğunda bir parkta yıllardır evsiz yaşayanları aklına getirirsin<br />gülümsersin elbette<br />elbette,<br />herkes ölür<br />herkes ölecek<br />herkes öldü<br />ve 40 yaşına geldiğinde olacakları düşünürsün<br />hayatına girmiş kadınların sadece yüzde üçü bir anlam ifade etmişken<br />neden geriye kalan yüzde doksanyedisi uğruna<br />onları kaybettiğini düşünürsün<br /><br />bir şarkı mırıldanır<br />ve lanet sabaha uyanırsın<br />televizyonda evlenmeye çalışan zavallıları bakıp<br />gülersin ve<br />bir zamanlar kaybettiğin her şeyin<br />bir zamanlar uğruna öldüğün her şeyin<br />hala uğruna ölünebileceğini görürsün<br />ki bu da yol almadığını<br />adam olmadığını<br />akıllanmadığını gösterir<br /><br />bir sabah uyanırsın<br />bir şarkı mırıldanıp;<br /><br />"yanlış bir hayatı<br />doğru yaşamak<br />kaç yazar şimdi<br />suda balık olsak"<br /><br />dersin..<br />hepsi de budur zaten<br />yanlış bir hayatı doğru yaşamaktan ibarettir<br />bira göbeğin<br />sararmakta olan dişlerin<br />ve yitirdiğin akıl sağlığın<br />tanrının kulu ve elçileriyle düzüştüğün bir günde<br />bütün bunlar dudağına yapışmış bir melodi sadece..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-2213307928730693547?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-32757824918170770322010-05-04T01:56:00.000+03:002010-05-04T01:57:06.772+03:00evet evet<br />bende sevdim bir zamanlar<br />paralel bir evrende<br />öptüm bir kısmı<br />askerlere<br />kalanı da diğer erkeklere ait<br />dudakları,<br /><br />bende,<br />öldüm bir zamanlar<br />bir bar sandalyesinden düştüm<br />aşırı alkol dayanıklılık gerektirir<br />diyen garsonların gözü önünde<br /><br />bende güldüm bir zamanlar<br />intihar rekorları kıran<br />bir komedi dizisinde<br />yevmiyesini alamayan<br />figüran rolünde<br /><br />evet evet<br />tanrı biliyor ki<br />bende ağladım bir zamanlar<br />terkedilmişlerin mahallesinde<br />terkedilmiş bir bakir gibi<br />elini bile tutamadığım<br />sevgilimin giderken gözüken<br />güzelim bacaklarının<br />peşinde<br /><br />bende<br />okudum bir zamanlar<br />hayatımı kurtaracak o tek<br />sözcüğü bulmak için<br />ve üçüncü kitapta<br />bulamayacağımı görüp<br />incinmeye başlamaya<br /><br />evet evet,<br />bende sevdim bir zamanlar<br />elimden düşen sayısız bardak<br />elimden düşen sayısız aşk<br />elimden düşen sayısız intihar<br />elimden düşen sayısız esrar<br />ellerimden<br />ellerimden<br />lanet olası<br />devasa ellerimden<br />düşen sayısız gecede<br />bir tutam dudak<br />bir bukle göğüs<br />bir tadımlık şarap gibi,<br />getir garson iki bardak daha<br />biri bana diğeri bebeğime<br />okyanustan denize geçiş için<br />daha kaç sevgi lazım<br />ha söyle bana, bebeğim<br />daha kaç sevgi diye diye<br /><br />bende öldüm bir zamanlar<br />karınca cesetlerinden<br />anıtkabir inşa eden ben,<br />küçük sülüklerin<br />karafatmaların ve<br />kalorifer böceklerinin<br />şaşalı dünyasında<br />biraz kahkaha<br />biraz rüya görmek için<br />dedemin yanında<br />uzandığım bütün o<br />acınası akşamlarda..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-3275782491817077032?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-53308961940166934282010-04-30T07:26:00.001+03:002010-04-30T07:26:52.823+03:00ne kadar acı<br />bu soğuk havada yıpranan düşünceler<br />ve kıçıma girmeye devam eden geçmişim,<br />sıcak bir çay ve sigara eşliğinde<br />midemde sancılar yaratmakta<br />ne kadar acı<br />saatler geçiyor burada<br />hızla ve bir o kadar yavaş<br />ve bunun anlamı,<br />hiçbir şeyin olmayacak demektir<br />mahalle kavgasında bile kazanamayacaksın demektir,<br />tuttuğun takım şampiyon olmayacak demektir<br />attığın goller ofsayt sayılacak demektir<br />dinlediğin gruplar dağılacak demektir<br /><br />konuşma o yüzden<br />ve kafamı saçmalıklarla doldurma<br />aşk, özlem, üzüntü, şefkat ve<br />iyimser bir kötümserlikten gelen<br />rahatlığınla doldurma beynimi<br />çok önceden söyledim sana<br />binlerce kez<br />binlerce yıldır,<br />büyük iskender makedonya'ya kadar ilerlediğinde bile<br />bunu söylüyordum sana;<br />ne kadar acı eninde sonunda<br />yapayalnız ve<br />bir hiçliğin içinde ölecek olmamız<br />ne kadar acı, <br />bir mezarın altında <br />geride bıraktığın kimse yokken<br />asla anımsanmayacak olman<br />bir şişe şarabın bile seni unutacağı,<br />biraların başka midelere akacağı günlerin<br />aslında çok yakın olması<br />ne kadar acı..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-5330896194016693428?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-15205159405090052282010-04-27T11:08:00.000+03:002010-04-27T11:09:37.133+03:00neden olmasın<br />bir havuzun ortasında<br />ürüyoruz,<br />okyanusun en kirli kısmında<br />yosunlar yutuyoruz<br />neden olmasın<br />elbette, işiyoruz da içlerine<br />boşaldığımız gibi<br />yanlış yere doğuyoruz<br />burada, sabahın beşinde<br />şişli etfalde veya<br />zeynep kamilde<br />yanlış şekilde doğuyoruz<br />avcuna düşüyoruz hemşirelerin<br />ayda 5 teklik kazanan ve<br />tek yaptıkları sayısız am görmek olan<br />doktorların;<br /><br />ölümüne doğuyoruz<br />dibine dek anırarak ve ağlayarak<br />doğuyoruz,<br />burada<br />yanlış bir dünyanın yanlış havasını soluyoruz<br />çok görmeyin lütfen<br />yanlış ailelere üye oluyoruz<br />yanlış babalara doğuyoruz<br />yanlış annelere ve kardeşlere<br /><br />en kötüsü de işte,<br />yanlış aşklara doğuyoruz<br />çıktığımız rahim midemizi bulandırıyor<br />en kötüsü de bu işte,<br />yanlış aşklara kapılıyoruz<br />ve elbette<br />sonunda beş para etmez<br />küçücük bir odada<br />elinde şişeyle<br />başka bir şeye ölüyoruz<br />bir an için kral oluyoruz<br />kendi çöplüğümüze hükmederken<br />bu dar yataklara iki kişi giriyoruz<br />şubat soğuğunda<br />yaslanacak bir kıç buluyoruz<br />elbette,<br /><br />ölümüne düzüşüyoruz<br />ölecekmiş gibi düzüşüyoruz<br />zamanımız kalmamış gibi<br />tanrı sertleşsin ve<br />yukardan üstümüze boşalsın diye<br />sevişiyoruz<br />şişeleri deviriyoruz sarhoşluktan<br />ve bazen<br />birtakım nedenlerden<br />bazen, senin bile anlayamadığın<br />evet evet,<br />senin..<br />bile anlayamadığın nedenlerden<br />ölmeye kalkışıyoruz<br />haplarımızla<br />küçük beyaz haplarımızla<br />bıçaklarımızla ve<br />japon harikası boğaz köprülerimizle<br />acıların en komiğine ağlıyoruz<br /><br />pekala,<br />içinde çürüyoruz<br />bu dünyanın<br />yalnız ve yapayalnız<br />ve çalmayan kapın çalıyor<br />bazen,<br />evet sen, şiirlerini sevdim<br />bak işte, şefkat istiyorsun ya<br />aralıyorum bacaklarımı<br />kendini hep kötü mü hissediyorsun<br />pekala, sana bir bira ısmarlıyorum<br />ve gecenin gerisini evinde geçirmek istiyorum<br />elbette,<br />gülüyoruz her şeye<br />kahkahalarla<br />sararan dişlerimiz<br />kararan düşlerimiz<br />kalp acısıyla yanan genzimiz<br />düğümleniyor işte<br />şimdi olduğu gibi<br />burada bu saatte<br />bu günde, bu ayda<br />bu yüzyılda<br />bu allahın belası odada<br />her şey<br />bu kadar kolay<br />düğümleniyor<br />işte..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-1520515940509005228?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-89630771765926189592010-04-24T15:13:00.001+03:002010-04-24T15:13:48.747+03:00kazandık ve kaybettik<br />bu evrenin en boktan ülkesinde<br />en boktan ülkenin<br />en karman çorman şehrinde,<br />şimdi o karman çorman şehrin<br />en çekilmez semtinde,<br />o çekilmez semtin<br />en inançsız evinde<br />kazandık ve kaybettik<br />olabildiğince<br /><br />varlığım <br />acının varlığına armağan olsun<br />on kıtalık bir marşı ezbere okumak zorunda<br />bırakılmak kadar<br />anlamsız bu cümleler,<br />eğer anlam arıyorsak da<br />sıradaki şiire geçin yeter<br /><br />kazandık ve kaybettik<br />bu kerhane kokan evlerde,<br />salonlarda ve tuvaletlerde,<br />lavabolarımıza kustuk<br />kokan yorganların altında<br />aşk dolu saatler geçirdik<br />defalarca boşaldık<br />aşkın içine,<br />hamile bırakmamak için sağa sola patladık<br />bir dali tablosu kadar gereksiz <br />izler bıraktık,<br />duvarlarda ve halılarda,<br />aşkın suratlarında ve saçlarında<br /><br />varlığım,<br />hepinize armağan olsun<br />bırakıyorum artık<br />tutabildiklerimi,<br />bir de kendimi;<br />hiçbir şeyim<br />yanlışım<br />tembelim<br />ülküm büyüklerime isyan edip<br />küçüklerimi öldürmektir<br />varlığım<br />bu lanet günlere ve gecelere,<br />bir de alamadığım nefeslere ve<br />mide ağrılarıma<br />armağan olsun<br /><br />ve bir şey söyleyecekseniz<br />çabuk söyleyin<br />ölüyorum dostlar,<br />kendimi kaybediyorum<br />bir şiir sağanağının altında<br />bir şemsiye arıyorum<br />ölüyorum dostlar<br />bütün garsonlara hüzünle bakıyorum<br />tırnaklarımla kazıdım sevgiyi,<br />saçı beline dek inen mucizeleri<br />göğüslerinde kayboldum insanlığın<br />ölüyorum şimdi dostlar<br />yalnızlığın üçüncü boğaz köprüsünde<br />kendimi marmara'ya bile atamıyorum..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-8963077176592618959?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-21684206621475063142010-04-20T19:53:00.002+03:002010-04-21T00:45:27.809+03:00yürürsün ortasında kalabalığın<br />her şeyi tüketmeye ve<br />hunharca harcamaya ant içmiş bu kalabalığın,<br />ellerin cebinde, başın önünde<br />bir kez daha yenilmiş ve<br />bulabileceğin en boş barı bulma endişesiyle<br /><br />busun işte,<br />yaz sıcağında korkakça<br />üzerinde hırkan<br />altında botun<br />görünebilecek her yerini saklarken yüzün<br />herkesten kaçar gibi,<br />kaçmışsın zaten herkesten<br /><br />busun işte,<br />başın öne eğilmiş<br />ruhun soldaki dönerciden kayarak kendini kaybetmiş<br />gülümseyen yüzlerin<br />mutlu çiftlerin arasından geçersin<br />her şeyi kaybedip<br />hiçbir şey kazanmamış gibi<br />yalan söylersin bir de etrafa<br />tamam tamam<br />merak etmeyin her şey yolunda<br /><br />yürürsün ortasında kalabalığın<br />fethullah'ın devleti nasıl ele geçirdiğini anlatan<br />gençlerin çığlıkları, ellerinde dergilerle<br />güzelim güneşin altında<br />yitip giden başka hayatlar işte<br /><br />solunda çevik kuvvet,<br />yüreğine dek indiriyorlar <br />silahları ve copları<br />kitlelerin kokuşmuşluğu ve<br />güzelim çiçekler gibi ezilen hayatları<br /><br />yürürsün ortasında<br />bu başıboş ve anlamsız <br />kalabalığın,<br />tek kuruş etmiyor cümlelerin<br />başın önde, ellerin cebinde<br />görüyorsun olan biteni<br />saçlarını havaya dikiyor erkekler<br />biraz daha kalkıyor etekler yukarı<br />başka bir şeyi hayal ediyor insanlar;<br />takım elbiseleri, <br />lüks arabaları <br />ya da sadece bir koca veya bir bebeği,<br />ortalama bir hayatı ve<br />hiçbir şeyin farkına varmamayı<br /><br />geçiyorsun aralarından<br />iğrenç bir kitlenin<br />sağa dönüyorsun<br />ilerliyorsun biraz daha<br />gençler karşılıyor seni<br />siyah elbiseleri, kulaklarında küpeleri<br />gülümseyen yüzleri<br />kahkaha dolu ağızları<br />şalteri atıyor beynimin<br />biraz daha hızlanıyor adımlar<br />utanarak yürüyorsun aralarından<br />tekrar sola dönüp<br />kendini iyi hissettiğin <br />tek bara giriyorsun<br />her zaman olduğu gibi<br /><br />ruhunu kaybedeli çok oldu<br />gerisi sadece bir toz bulutu<br />artık,<br />daha yaşlısın<br />daha üsturuplu<br />daha patavat dolu<br />daha acınası<br />buldun işte boş bir sandalye<br />otobüste bulduğun yer kadar<br />mutlu ediyor seni,<br />genç garson geliyor<br />bira mı,<br />elbette ama yüzlük olsun bu sefer<br />yavaşça tüketeceğim bu akşam her şeyi<br />kendimi ve bir reddedişin hikayesini<br />yüzlük mü, ellilik bira var bizde<br />biliyorum moruk, biliyorum<br />iki tane getir sen<br />biri bana, diğeri de <br />beni süzmeye başlayan şu hatuna..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-2168420662147506314?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-10365494733920393272010-04-19T14:03:00.001+03:002010-04-19T14:03:43.877+03:00aşk bir türbülanstır dedim,<br />ara sıra kusturur seni,<br />sonra alışırsın ve sadece başın döner<br />ve ben sağlıklı biri olmak istiyorum<br />manevi anlamda<br />anlıyor musun,<br /><br />bir zafer değil istediğim<br />ya da bir ilişki,<br />bir mağlubiyet değil istediğim<br />heyecanlı biri değilim<br />anlıyor musun,<br /><br />tanrı bizi çoktan terketti<br />on iki havariden dördüyle bile<br />yattığımı iddia edersin sen<br />anlıyor musun,<br /><br />dünya dönüyor<br />ama bu yuvarlak olduğunu ispatlamıyor<br />burada işler sandığın gibi gitmiyor<br />saçların ve gülüşün<br />haçlı ordusunu telef ediyor<br />kızaktan kaydırılan gemiler gibi<br />komik şeylerle şehirler istila ediliyor<br />anlıyor musun,<br /><br />safra kesemdeki beş buçuk milimlik polipler<br />gittikçe büyüyor,<br />bu baş dönmeleri<br />karaciğerimdeki yağlanma<br />ruhumdakilerden daha fazla yoruyor<br />ve sen sadece<br />uyuduğunda ve<br />arkanı döndüğünde ve<br />ilahlar ve kısa boylu japonlar<br />konuşmaktansa sırıtan hintliler ve<br />tavanda asılı duran suret-i intiharlar<br />hepimizden iyi görünüyor<br />anlıyor musun,<br /><br />sevmek istemiyorum<br />herhangi bir şeyi,<br />insanlığın kanını donduracak<br />bir şey bile yapamıyorum<br />bak işte elimdeki birayı<br />ikiyle çarptığımda<br />bir havuzu ancak doldurabiliyorum<br /><br />ölümün buruşuk götlü askerleriyiz<br />burada, saniyelerin yıllardan daha<br />önemli olduğu anlarda<br />biraz daha sevişelim sadece<br />bacak arandaki tüyleri hangi kedi bıraktı<br />söylesene,<br />yaşıyor muyuz yine<br />sevgi dolu bir nefretin içinde<br />seviyor muyuz söylesene<br />yeniden aşık olabilir miyiz<br />porselen bir gezegende<br />her şey daha kötüye giderken,<br />bütün barlarda<br />ve evlerde,<br />cafelerde ve gösteri merkezlerinde<br />daha kötü şarkılar çalınmaktayken<br />kötü bir tiyatro oyununun<br />iyi olduğunu sanan gerzekler arasındayken<br />yeniden başarabilir miyiz<br />ölmemeyi dener miyiz<br />yaşamaktan medet ummam ama<br />işin aslı şu ki,<br />bacak arandaki tüyler<br />kıçına dek iniyor<br />ve bu benim hiç hoşuma gitmiyor<br />1.80 boyunda bir huriden çok<br />şişko ve gülmeyi unutmuş bir hatunu<br />tercih edişim bundan<br /><br />bak işte polipler bunu biliyor<br />on iki tanrı ve havariler bunu biliyor<br />kraft'ın ilerisindeki evsiz bunu biliyor<br />lisenin önüne çöküp<br />başını ellerinin arasına alan şarapçı bunu biliyor<br />defalarca vurulan ben<br />defalarca üstünden geçilen ben<br />hadım edilmiş ben<br />bunu biliyor<br />anlıyor musun<br /><br />sinema sektöründen iğrenirim ama,<br />yine de elini çeneme koyup<br />bana öfkesizce bakıyorsun<br />berbat bir aşk filminin en berbat anı gibi<br />üstüne bir de " neden sabahtan beri saçmalıyorsun,<br />tek istediğin beni becermek olmasın sakın " diyorsun<br />pekala ama, bunu itiraf etmek kolay olmasa gerek<br />bir de ben şairim ya hani<br />bir bok yazamayan;<br />işte o yüzden numara yapıyorum<br />kelimelerle cümleler kuruyorum<br />süslüyorum biraz da<br />oysa bu saçmalığa kendim bile inanmıyorum<br />ve evet, şu an sadece bacak arandaki tüyleri<br />keşfedip bütün insanlığın<br />uğruna savaşlar çıkardığı,<br />bütün adamların uğruna, başka adamları cehenneme yolladığı<br />o şeyi görmek istiyorum<br />beni reddetme çünkü<br />ben sadece nefes almaya çalışıyorum..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-1036549473392039327?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-77887833714968833722010-04-18T14:49:00.000+03:002010-04-18T14:50:13.505+03:00böyle de seviyorum seni<br />boynumdaki tırnak izlerin<br />burnumun üzerindeki diş izlerin<br />ruhumdaki karaktersiz gelip gidişlerin<br />bacağımdaki koca dikiş izini sevişin<br />ve bir gecede beni terkedişin<br /><br />böyle de iyi bazı şeyler<br />bak şimdi bir bira daha açıyorum odamda<br />yalnız ve sessiz sedasız,<br />kelimenin tam anlamıyla anlamsız<br />gözlerim boşluğa bakar gibi yapıyor<br />ölü numarası yapıyor artık bu gözler,<br />kör mü oldum yoksa<br />yoksa sana mı kayıyor bütün bu boktan kelimeler<br /><br />velhasıl kelam<br />tuvaletteki havluların tamamı kirli,<br />yatağımın altında bir solucan buldum<br />ve tek hamlede bitirdim işimi<br />kolay ve acımasız<br />senin yaptığın gibi<br />1789'da yaptığın gibi<br />ucuz bir devrimsin aslında<br />ama tadın hala sıcak,<br />hala etinden ve sütünden faydalanıyorum ruhumda<br /> <br />köyün ileri gelenleriyle konuştum bugün<br />imece usulü bir intihar için ikna çalışmaları<br />camide müezzinler sırra kadem basmış<br />ezanımı sana adadığım bir gün daha sona ermekte<br />yalnız ve hiçin içinde<br />hiçten doğan bir şeyin bitişiğinde,<br />köyün ileri gelenleri de bilmekte<br />köyün aslında ileri gidemediğini,<br />veya kasabanın veya bir vilayetin<br />içinde senin olduğun herhangi bir ülkenin<br />üçüncü dünya ülkesi olarak kalması gerektiğini<br /><br />çok özledim kendimi<br />bir tarafım denizlerle kaplı<br />bir tarafım denizle çevrili kara parçası<br />büyükadanın küçüldüğü bir akşamdayım<br />isyan bayrağını açtım<br />tarama bile satmayan balıkçılara<br />on midye dolmaya 20 lira isteyen hanzolara<br />çok özledim ama bazı şeyleri<br />ruhumu teslim ettiğim geceleri,<br />bak bira kayıyor elimden<br />sigaranın külleri dökülüyor<br />kültablaları bozuk atıyor,<br />sehpanın tek ayağı da kırılıveriyor<br />kokulu çoraplar benliğimi sarıyor<br /><br />nereye gitti her şey<br />nerede şimdi<br />bu kalp atışları neden bu kadar acı verici<br />dilimde dolanan duman,<br />elimde asılı kalan şişe,<br />kasıklarımda inleyen kelebekler<br />sümüğünü yutan böcekler,<br />sürüngen hayvanların en hızlısı bile<br />tek yumrukta devirmişken beni<br />elimde megafonla<br />bağırmaktayım şimdi<br />nereye gitti şeyler<br />bana dair olan gülümsemeler<br />dünyanın en kusursuz asalakları<br />pireler ve sivrisinekler<br />benden nefret edenlerin ses tonu<br />küçük evlerde yaşanan dramlar<br />ey cemaati müslim diye seslenmekte tozasor<br />sarhoş tozasor,<br />saatlerdir içen ve içirilen tozasor<br />aldatan ve aldatılan tozasor<br />kanın rengini merak eden tozasor<br />kanın kokusunu merak eden tozasor<br />bir şeyler nereye gitti<br />ve bir şeyler hiç gelmedi<br /><br />bu kalp atışları<br />üçüncü dünya savaşının habercisi<br />gelişin ve gidişin<br />gelişlerin ve gidişlerin<br />kafaya çıkarken yaptığın zamanlama hataların<br />senden önce davranan kalecilerin,<br />ertesi gün maçın yıldızı kısmında asla adını göremeyecek oluşun<br />ve tüyler ürpertici sesin,<br />oysa şimdi yerini doldurmak için<br />gazetelere kiralık ilanları vermekteyim<br />tek sütun ve<br />origami sanatından da bihaberim<br />bu kalp atışları<br />bu kalp atışları<br />pek hayra alamet değil<br />kıyamet-i fabrikanın izinden gitmekteyim<br />ve biliyorsun aslında<br />ben hala daha ucuz deniz ürünlerinin peşindeyim..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-7788783371496883372?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-20740699309142506982010-04-16T01:14:00.000+03:002010-04-16T01:15:24.846+03:00aşk dedi,<br />ellerimi tutup<br />bu değil emin ol<br />senle benim aramdaki şey<br />aşk değil<br />nedir o halde dedim,<br />gözlerimin içine bakıp<br />tek damla gözyaşı kaydı<br />gökteki en ucuz yıldız gibi<br />bira şişesine baktım ve<br />ellerini bıraktım<br />ve bira şişesini tuttum<br />ve dudaklarıma yaklaştırdım<br /><br />aşk dedi,<br />sana baktığımda<br />kendimde görmediğim şey<br />araya girdi barmen<br />gözyaşlarını silerken <br />boş şişeleri aldı ve<br />başka alır mısınız dedi,<br />aldım alacağım kadar dedim<br />girdi gireceği kadar..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-2074069930914250698?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-86064614346435512202010-04-15T20:05:00.001+03:002010-04-15T20:05:44.426+03:00yaşamak için mi bu çaban<br />bir sarmaşığa tutunur gibi ne duruyorsun öyle karşımda<br />elinde şişeyle ne yapmayı amaçlıyorsun<br />ya da istemediğin kadınların üzerinde ne yapıyorsun <br />bir yumurta daha ne kadar zor kırılır<br />oysa sen rafadan bir salak olmaya devam ediyorsun<br /><br />ne için bu direniş<br />halkın kurtuluşunu bile amaçlamıyorsun oysa<br />sadece kıçını devirip<br />mum ışığında ıstırabından devletin ne kadar vergi keseceğini düşünüyorsun<br />tabiat ana bile orospunun önde gideni olmuş<br />herhangi bir kadından ne alacağını sanıyorsun<br /><br />niye vuruyorsun bu tuşlara<br />parmaklarını asansör kapısında sıkıştıran biri gibi<br />niye sertçe vuruyorsun parmaklarını<br />bu tozlu klavyenin tuşlarına<br />bir elin şişeyi tutarken<br />ağzındaki sigaranın külleri<br />çarşafına düşerken<br />boğaz köprüsünden kaçak geçmenin hayalini kurarken<br />neyi hallettiğini sanıyorsun<br /><br />neyi hallettiğini sanıyorsun<br />sanrıların ve bölüm sonu canavarına benzeyen<br />tanrıların,<br />bir kelebek bile olamayan kozaların,<br />seni bünyesine kabul etmeyen dünyanın bütün<br />tarikatlarının,<br />kancık karıların,<br />5 milyona satılan biraların,<br />5 milyonluk sigaraların<br />ve senden kaçırılan bütün harikulade anların<br />bütün harikulade anların<br />bütün<br />bütün<br />bütün muhteşem anların<br />senden niye kaçırıldığını anlamıyor musun<br /><br />ve oturup şiirler yazıyorsun<br />utanmadan, her gün<br />hemen her gün<br />her dakika ve saniye,<br />haketmediğin halde<br />tuşlara vuruyorsun<br />zihnin senden kaçıyor<br />ve hala tuhaf hayaller görüyor<br />ve kendi kendine konuşuyorsun<br />bu yapayalnız evin<br />yapayalnız odasında<br />ve oturup öyküler yazıyorsun<br />bir gün başarabileceğini sanıyorsun<br />elinde tutacağını umduğun kitabının<br />milyonlar satacağını mı sanıyorsun<br />saçlarının git gide beyazlıyor olmasından korkmuyor musun<br />her geçen gün daha da sarhoş olmaktan korkmuyor musun<br />üstelik ruhundan daha beter kokuyorsun<br /><br />bu saçlar<br />bu eller<br />bu yara bere içindeki tırnaklar<br />kesilmeyen ayak parmakları ve<br />birtakım gerginlikler beslerken seni<br />tavaya atılıp kızartılırken bütün umutlar<br />mikroplarından arınması için yıkanmak zorunda bırakılan<br />bütün harikulade gıdalar,<br />süt ürünleri yüzünden öldürülen hayvanlar,<br />başına aldığı sert bir cisimle yokolan aşklar,<br />biraz da yağmur var<br />dışarıda, olmayan şemsiyen için bir umut var hala<br /><br />bir umut var mı hala<br />yoksa nasıl katlanırdın bu kadar berbat bir hayata<br />bu denli korkunç akşamlara<br />bir şey yaratabildin mi şimdi<br />hayaller kurabiliyor musun hala<br />bir sahnede headbang mi yapıyorsun<br />ya da bir köşeye sinmiş<br />sıradaki beş para etmez şiiri mi yazıyorsun<br />ne yapıyorsun burada<br />senden hoşlanan kadınların varlığı<br />daha ne kadar nefret ettiriyor kendinden<br />olduğunu sandığın<br />ama asla olamayacağın<br />bir ölünün varlığı kadar bile<br />yaşamıyorken artık<br />bu un ufak edilmiş akşamda<br /><br />bu saçlar <br />bu eller<br />bu yara bere içindeki tırnaklar<br />tıpkı şarkıdaki gibi<br />bu makine<br />bu makine iletişim kuramayacak<br />artık..<br />sonunda..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-8606461434643551220?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-6034515605897477522010-04-13T08:15:00.001+03:002010-04-13T08:15:48.628+03:00sabahın yedisinde kıçımı ve bacaklarımı<br />duvara dayayarak amuda kalkarken<br />bir önceki gece içilen biranın,<br />yutulan akhenatonların ve prozacların etkisiyle<br />bir süre sonra bileklerini kesen bir adamın evinde<br />4 kişinin toplandığı bir evde<br />bir seans varken<br />aşk üzerine<br />çözeltiler üzerine,<br />hiçlik ve<br />adilik üzerine,<br />dostluk ve sevgi üzerine,<br />hiçbir şey ve her şey üzerine tartışıp<br />sızarken ve<br />sabah kalktığımda yanımda<br />hayır, hayır üzerimde bir kadının ağırlığıyla uyanırken<br />kadını üzerimden kaldırıp yana atarken<br />kim olduğunu bile hatırlamazken<br />ve amuda kalkarak düşünmeye başlarken<br /><br />sentetik bir tanrının varolduğuna dair<br />bir yazı yazıp çıkardığım fanzine koyarken<br />elimdeki fanzinleri bütün okula vermeye çabalayacak kadar<br />sersem olduğum yıllarda,<br />bileğini kesen bir adamın ve<br />güneyde bir ilde intihar eden bir kadının olduğu bir evden<br />sağ çıktığımın bilincindeyken<br />şimdi, şu an<br />30 yaşından biraz hallice<br />kolumdaki sigara izinin kimin tarafından yapıldığını<br />hatırlamaya çalışırken<br /><br />beraber olduğum bazı kadınların<br />adını bile unutmuşken,<br />sağ tarafımdaki zihinsel kaybın<br />sol tarafımdaki acıyı tetiklemesinden nefret ederken<br />bir şarkı sonrasını bile çıkaramayacağımı hissederken<br />dünyanın en melodramatik dakikasının<br />başparmağı yırtık bir bir çorap giyerken olduğunu zannederken<br />sentetik tanrıların<br />portatif peygamberlerinin kafasına silah dayayıp<br />salavat getirin demeyi beklerken,<br />kaltağın birine "o kadar yalnızım ki<br />annemi gördüğümde bile ödüm patlıyor artık" derken<br /><br />su ısıtıcılarının,<br />bileklerini bir hiç uğruna kesen harikulade adamların<br />yaşadıkları yerden kaçıp<br />yaşamadıkları yerde kendilerini asan mor lekeli suratların<br />doğalgazı kestik diyen acımasız adamların<br />kirayı yatır diye didinen ev sahiplerinin<br />balkabağına dönüşen acıların<br />boklu donların<br />pis kokulu çorapların<br />sidikli klozet kapaklarının<br />yağ lekesiyle kardeş olan tabakların<br />eve girdiğinde gördüğün son<br />ekmek kırıntısının<br />yanlışlıkla bitirdiğin aşkların<br />ağzının acı, kan, öfke ve sigara koktuğunu söyleyen insanların<br />gülümsemeyi unuttuğum bir yeryüzünde<br />hala yeraltında bir umut arıyor olmanın,<br />dünyanın başka yerlerinde savaşlar var,<br />açlık var, depremler var, acılar var diyen<br />matruşka kafalıların,<br />romalı hannibal'in içtiği zehrin<br />üzerimde dolaşan kara bulutların<br />ne anlama geldiğini bilmezken<br /><br />bir şey var burada<br />yaşamamaya değer<br />bir şey var burada<br />çöpe atmaya değer<br />bir de orospu çocuğunun biri var burada<br />her çöpü dışarı koyduğumda<br />kapımı çalıp<br />en çok sizin çöpleriniz kokuyor diyip<br />benim kokum o bilmiyor musun dediğimde<br />bir daha asla kapımı çalmaya cesaret edemeyen<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-603451560589747752?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-83389130034770725122010-04-07T22:46:00.001+03:002010-04-07T22:46:45.313+03:00içine sıçmaya gelmişiz<br />buraya, dünyanın en uzak köşesine<br />içine tükürmeye gelmişiz<br />bir arkadaşa bakıp çıkacaktık diyip <br />sonsuza dek durmaya karar vermişiz<br /><br />haksızlık bu,<br />bir köşede oturup<br />kaldırımlara tükürür gibi <br />bir kül tablasına tükürüp<br />her şeyin bir hatadan ibaret olduğunu düşünüp<br />lanetler okumak<br /><br />haksızlık bu,<br />içine sıçmışız dünyanın<br />günden güne<br />geceden geceye,<br />bu kabız dünyanın<br />kabız hayatın<br />kabız insanları arasında<br />yşamaya mecbur bırakılmışız<br />şiir istemiş kadınlar senden<br />kendi haklarında yazılmış<br />ve sabah kalktığında <br />karga bokunu bile yemeden<br />talepler sıralanmaya başlamış<br /><br />haksızlık bu,<br />istediğim sadece sabahın yedisi kahvesi<br />ve biraz da sigaraydı<br />lanetler okuya okuya<br />mezun olmuşuz<br />orta öğretim başarı puanlarından bihaber halde<br />seviyesizce belirlenme sınavlarından çakmışız<br /><br />içine etmeye gelmişiz dünyanın<br />içine etmeye dostum,<br />bizler<br />ne idüğü belirsiz herifler<br />başkalarını üzmeye ve onlar tarafından<br />haksızlığa uğratılmaya doğmuşuz<br />sızlanmamışız ama<br />ağzımızı hiçbir bıçak açamamış<br />sadece yazıya dökülmüş bu öfke<br />bu histeri krizleri,<br />bu nefret<br />nefretten doğan sevgiler toplamında<br />iki kere iki hala dört etmekte<br /><br />çok görmeyin bunu bana,<br />yüzyüze susan bir adamım<br />siz karşımda biranızı içip<br />benden harikulade hikayeler ve<br />kadınlar üzerine söylevler beklediğinizde<br />hiçbir şey konuşmayan adamım<br />castro'nun ölümü beklediği bir yüzyılda<br />tüm sığlığımla her ucuz barda boğulmaktayım<br /><br />haksızlık bu, <br />dışarıya fırlayan kanım<br />köşedeki güvenlik görevlisinin <br />çirkin yüzüne sıçradı,<br />yolda yürürken bir forvet misali vurduğum taş<br />tekel bayinin camını kırdı<br />çöp kutusunun yanında gördüğüm kedi<br />elimi tırmaladı<br /><br />haksızlık bu,<br />biraz daha şefkat sadece gereken bize<br />bizler,<br />içine sıçtığımız dünyada<br />her şeye hakaret edip hiçbir şeyi kabul etmeyenler<br />tanrının bir puzzle olduğunu bilip<br />tamamlamaya bile gerek görmeyenler<br />işten atılıp <br />atılım yapmadan iş bulmaya çalışanlar<br />tek amaçları 1-2 fatura ödeyip<br />akşam eve dönerken sigara almak olanlar<br /><br />haksızlık bu,<br />harikulade kadınların hayalini kurup<br />3. sınıf kaltakların yanında uyanmak<br />ve bilmek aynı gerçeği;<br />hiçbir şey hiçbir zaman gerektiği gibi,<br />özenle saçı sakalı kesilmiş bir delikanlı gibi<br />iyi olmayacak<br />hiçbir şey hem de,<br />hiçbir şey bizi doğru şekilde bulmayacak<br />bu<br />içine sıçtığımız<br />dünyada..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-8338913003477072512?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-4774386324934369062010-04-05T07:16:00.001+03:002010-04-05T07:16:51.246+03:00bir sabah uyanırsın <br />sabahın 7 sinde<br />ve hiçbir şey yoktur seni karşılayan<br />bir mehter takımı <br />veya omuzlara alınma ihtimalinin<br />yüksek olduğunu söyleyen herhangi bir canlı<br /><br />bir sabah uyanırsın <br />sabahın 7 sinde<br />ve yıllar öncesinden kalan böreği midene indirirsin<br />bir bira açarsın, buz gibidir bira<br />senden daha soğuktur hatta<br />ve evet bu da kötü bir benzetme diğerleri gibi<br />ama alt satırlarda söylemek istediğim başka şeyler de var<br /><br />bir sabah uyanırsın<br />sabahın 7 sinde<br />basamakta durmuyorsundur<br />ama hala otomatik kapılar sana çarpıyordur<br />indi bindi ücretleri 2 milyon iken<br />senden 20 milyon isteniyordur<br />müsait bir yerde inmek isterken<br />altmış üç durak sonra inebiliyorsundur<br /><br />bir sabah uyanırsın<br />sabahın 7 sinde<br />hava bulutludur ve<br />sırıtıyorsundur pencereden bakıp<br />pencereye burnunu dayayıp<br />ağzından hoh çıkarıyorsundur<br />buğulanıyordur cam, gözlerin gibidir hatta<br />ve bira hala soğuktur,<br />miden doymuştur bozuk börekle<br />ve taksi şoförleri müşteri telaşına düşmüşken<br />karşı apartmanın altında duran tekel bayi açıyordur kepenkleri<br /><br />bir sabah uyanırsın<br />sabahın 7 sinde<br />bir anlam ararsın<br />yattığın yerden<br />ve kalkarsın da,<br />bu evin koridorunda volta atarsın<br />bir ileri bir geri<br />ve kimse yoktur konuşabileceğin<br />ve daha kötüsü anlatabileceğin hiçbir şey yoktur<br />eşofmanına bakarsın<br />altı deliktir ve donun gözüküyordur,<br />hatta o da gözükmüyordur çünkü giymemişsindir<br />göbeğin sarkmaya devam ediyordur<br />öfkeyle bir sigara yakarsın<br />ağzındaki tek daldır belki de anlam<br />külleri halıya dökülen bir aşk gibidir hatta<br /><br />ve bir sabah uyanırsın<br />sabahın 7 sinde<br />yapacak hiçbir şey yoktur<br />börek bitmiştir <br />bira bitmiştir<br />tekrar uzanırsın yatağa,<br />fonda tindersticks vardır<br />ve delirdiğini düşünürsün<br />ve sıkıcı biri olduğunu düşünürsün<br />ve gelip geçen yılları düşünürsün<br />bir ayna bulursun, yuvarlak çerçeveli<br />eline alırsın<br />ve kendine bakarsın,<br />morarmış göz altlarına ve<br />gittikçe yaşlanan suratına<br />beyazlayan saçlarına bakarsın<br />kulağındaki küpelere,<br />duvara fırlatırsın en sonunda<br />hayır hayır kendini değil elbette,<br />aynayı ve<br />yan taraftan bir ses gelir<br />muhtemelen komşun uyanmıştır<br />ve yaptıklarına alışıktır,<br /><br />ve bir sabah uyanırsın<br />sabahın 7 sinde<br />hiçbir şeye sahip olamamanın verdiği<br />elem ve hayalkırıklığıyla<br />oturur ve hayatında ilk kez<br />sabahın köründe berbat bir şiir yazarsın..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-477438632493436906?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-17056476192847534512010-03-31T18:45:00.000+03:002010-03-31T18:46:03.943+03:00gidişin sıçtı ağzıma yavrum<br />kaldırımda yürürken<br />su sıçrattı araba lastikleri<br />çamur içinde kaldım,<br />eve döndüm ve<br />buzdolabından gelen ağır kokuyu<br />içime çektim<br />kafasını kestiğim başka kadınlar<br />buzlukta bile kokmaya başladılar<br /><br />gidişin sıçtı ağzıma yavrum<br />göt gibi kaldım ortada<br />ekmeği keserken parmağımı da kestim<br />hangisini banayım şimdi çorbaya<br />bu kanlı parmağı mı<br />yoksa kanlı ekmeği mi<br />hele söyle bana<br /><br />herifin biriyle görmüşler seni<br />hep gittiğim barda<br />barımı bile aldın elimden<br />otuz yaşın ihtiyarlığında<br />benden daha fazlasını bekleme<br />gidişin sıçtı ağzıma yavrum<br />hedefi vurdun işte onikiden<br /><br />artık yemek yiyemiyorum bebeğim<br />soranlara diyete başladım diyorum<br />altımdaki pantolon bol geliyor artık<br />üzerimdeki tişört gittikçe sarkıyor<br />koltukaltlarımdaki tozlar<br />süpürgeyle bile alınamıyor<br /><br />açık artırmaya katıldım bebeğim<br />gidişin sıçtı diye ağzıma,<br />bir şeyler baktım kendime<br />senden kalan bir resim ve<br />kasıklarındaki ıslaklığı sildiğim dudak izim vardı müzayedede<br />yetmedi param bebeğim yetmedi<br />kaldırdığım tüm eller<br />bana intihar olarak geri geldi<br /><br />gidişin ağzıma sıçtı yavrum<br />ayaklarım çıplak<br />ayaklarım üşüyor<br />koktuğundan da şüpheleniyorum<br />banyo yapmam gerekiyormuş<br />öyle diyor çevre esnaf<br />ve konu komşu,<br />bahanem hazır diyorum soranlara<br />gidişi ağzıma sıçtı<br />bana biraz zaman verin diyorum<br /><br />bugün de bir araba çamur sıçrattı üzerime<br />orospu çocuğu diye bağırdım şoföre<br />ne şans varmış ki bende duydu ve<br />indi aşağı levye elinde<br />hiçbir şey demedim bebeğim<br />durdum olduğum yerde<br />kafama inen ilk darbede<br />adın çıktı ağzımdan<br />oysa bir zamanlar her darbede<br />derdim "ah anne",<br />annem bile kıskandı artık<br />bahanem hazırdı ama;<br />“ gidişi ağzıma sıçtı be anne..”<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-1705647619284753451?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-73853292609493937482010-03-29T12:27:00.001+03:002010-03-29T12:27:38.675+03:00üzerimde kıvrılıyor bir yılan gibi<br />ritmik ve mucizevi<br />saçları sağa ve sola savruluyor<br />gözleri kendinden geçtiğini gösteriyor<br />bütün bunlar bir hayal gibi geliyor,<br /><br />bilirsin çünkü bazı hayaller<br />gerçek olamayacak kadar iyidir<br />bazı hayaller hemen gerçekleşecek kadar berbattır<br />ruhum metronom gibi sağa sola yalpalanırken<br />burada ıssız kalmadığımı gösteren işaretler arıyorum<br /><br />burada hiçbir şey yok şimdi,<br />çift kişilik bir yatakta geçirilen<br />imkansız aşk saatleri ve<br />delilikten başka<br />ki o da yetebilir elbette<br />kötü sona dek bazı şarkıların devam etmesi gibi<br />şişenin biteceğini bile bile<br />sigaraların biteceğini bile bile<br />bu boktan yüzyılın kepazesi olacağını bile bile<br /><br />ve muhtemelen aşk<br />o gittiğinde hala o yatakta bazı izler aramaktır<br />çarşafa denk gelen kurumuş spermler,<br />saçların muhteşem kokusu<br />bedenin doğal kokusu,<br />ve gülümsemelerin hayal edilişi<br /><br />şimdi başka bir odada oturuyor<br />ve düşünüyorum<br />sol elimde kalem ve kağıt<br />bir çeşit genel geçer doğrudan uzaklaşmaya çabalıyorum<br />tanrılar hala evcilik oynuyor yanıbaşımda<br />sigaram ve biramla hiç de iyimser biri gibi görünmüyorum<br />ve bazen gözlerimi kapadığımda öldüğümü hissediyorum<br />üzerimde yılan gibi kıvranan kadını düşünüyorum<br />ve her şeyin bazen beklenilenden iyi olduğunu<br />ve aşk denen saçmalığın<br />ender zamanlarda saçmalık olmadığını<br /><br />bütün bunlar yeterli söylemler değil elbette<br />büyük balık küçük balığı yutar<br />güçlü olan zayıfı ezer<br />darwin yanıldı elbette<br />bazen en zayıf halinle<br />en zayıf anında<br />ringin köşesine kanlar içinde yığılmışken<br />kimsenin beklemediği son hamle gelir işte<br />işte, o an<br />en sert kroşeni geçirirsin ukala bir tanrıya<br />ve bu da bir nevi zayıfların zaferidir<br />sonrasında tekrar düşüp kaybedeceğini bile bile<br /><br />ve şimdi son bir yumruk çaktım<br />tüm geçmişe ve cehennemvari günlere<br />lanet orospulara ve lanet babalara<br />en kötüsü<br />tekrar<br />gerçekleşene dek;<br />bu kadar basit işte.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-7385329260949393748?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-64106488289033388522010-03-23T02:50:00.000+02:002010-03-23T02:51:07.269+02:00pekala<br />ben öldükten sonra<br />etnadan fışkıracak lavlar yeniden<br />pompei gibi olacak her şey<br />sokak kedileri biraz daha anlam arayacak<br />belki de,<br />hayalkırıklığına dönüşen umut<br />parayla satın alınamaz elbette,<br />ben öldükten sonra dostum<br />köşedeki fırından<br />daha iyi ekmekler çıkacak<br />kadınlarım<br />birer birer kaybolacak<br />başka kollarda,<br />benden nefret eden bütün sevgililerim ve<br />günübirlik kadınlar<br />mezarıma işeyecek,<br />ben öldükten sonra<br />nizamettin abi<br />aidat parasını annemden isteyecek<br />ve annem elbette,<br />gözyaşı dökecek biraz<br />kendi ölümünün bilincinde<br />karşıdaki tekel<br />iflas bayrağını çekecek<br />ben öldükten sonra<br />daha iyi şarkılar bestelenecek<br />daha iyi şiirler,<br />terkedilmişler için<br />başka mısralar<br />mor duvarlar için başka insanlar<br />harikulade amlar için<br />başka adamlar,<br />ben öldükten sonra güzelim<br />gözlerim yaş içerisinde kalacak<br />üzerimdeki ıslak toprak<br />burun deliklerimden içeri kaçacak<br />kulak deliğimden<br />kalbime inecek,<br />akciğerimden kasıklarıma inecek<br />bu ıslak toprak<br />ayak parmaklarımı kemirecek<br />böcekler,<br />irili ufaklı peygamberler,<br />dört bir yanı ölülerle çevrili kara parçasında<br />ben öldükten sonra<br />aşklar ve acılar<br />sevgiler ve fikirler<br />temelinden sarsılan binalar<br />ve daireler<br />ben öldükten sonra bebeğim<br />bütün kederler ve<br />içki şişeleri<br />şu an üşüyen ellerim ve<br />perişan halim<br />beni hiç özlemeyecekler..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-6410648828903338852?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-81355468281186807262010-03-22T11:28:00.000+02:002010-03-22T11:31:51.998+02:00kaç farklı pozisyonda sevişebilirsin diye sordu<br />bilmiyorum dedim, bir kaç farklı pozisyonda<br />ama sen takıl istersen yukarda<br />açıkçası aksiyona girmek istemiyorum<br />sen dedi, ruhunu tamamen kaybetmişsin<br />ruhumu farklı pozisyonlarda düzüşmek istemediğim için kaybettiysem<br />sorun yok o halde<br />yeni bir ruh bulmak zor değil, kıçıkırık gecelerde<br />elindeki şişe, ağzındaki sigara, beynindeki git geller<br />televizyonda iyi bir film veya<br />son indie rock albümleri, <br />mutfakta bir salçalı makarna<br />veya ekmek arası beyaz peynirle<br />bir ruh edinmek zor değil<br />sen dedi, bir kadını nasıl heyecanlandırıyorsun şaşıyorum<br />böyle bir şey yok zaten dedim,<br />heyecanlandırmıyorum kimseyi<br />onlar kendi kendilerine heyecanlanıyorlar<br />ruhumu sıkıyorsun dedi, seni farklı düşünmüştüm<br />bir fırtına yaratabileceğini,<br />şişeye baktım ve efes yazısını yırtmaya başladım,<br />fırtına istiyorsan beşiktaşa gidebilirsin sahilde çayını iç ve fırtınayı bekle<br />bende yaratılacak bir fırtına yok, <br />sessizce oturmak istiyorsan otur<br />ya da siktir git gözüm görmesin seni<br />tek pozisyonda sevişirim gerekirse,<br />ya da hiç sevişmem götümü dönerim ilgisizce<br />tamam dedi, gözlerini kısarak<br />sinirlenme, buradayım<br />neden anlamıyorum ama burda kalmak istiyorum<br /><br />dışarıyı izledim<br />gelip geçen insanları<br />sürekli bir hareket hali,<br />bir yerlerden gidenler, bir yerlere gidenler<br />amaç yoktu aslında<br />sadece daha iyi yaşamları düşleyen<br />ama asla başaramayacak insanlar vardı<br />ya sonunda taksi şoförü olurdun<br />ya da börgır kink te hamburger hazırlardın<br />ya da sekreter olup yüksek maaşlı patronları düşlerdin<br />ya da bir market açılışında 20 milyon yevmiyeyle palyaço kılığına girerdin<br />ya da efesin yazısını yırtar, bir iş bulman gerektiğini düşünürdün<br />bazen de karşındaki sana bakıp kaç farklı pozisyonda düzülebileceğini düşünürdü<br />dışarıyı izledim ve azalmakta olan oksijenden sıkı bir fırt çektim<br />karşımdaki bıcırık şey kalktı ve yanıma oturdu<br />haydi bakalım dedim o halde<br />ne, dedi<br />dudaklarına yumuldum elim hala şişeyi tutarken<br />bunu kastetmemiştim dedi, yanına otururken<br />bir şey kastetmedik hiç zaten dedim,<br />kaç farklı pozisyonda düzüşürüm bilmiyorum<br />ama farklı pozisyonlarda öpüşürüm<br />ki beni aldatan bir hatunun öpüşmektense düzüşmesini yeğlerim<br />başka bir herifle<br />biraz kafayı kırdığını düşünüyorum<br />ayrıca üzerindeki kazak fazla bol gibi,<br />omuz hizandan düşmüş<br />kazağı tutup omuz hizama çıkardı,<br />bunu dedim, asla yapma<br />nasıl giydiysem öyle kalmalı üzerimde her şey<br />kafasını tuttum, içinde saman olan bir kafayı<br />bana bak ufaklık<br />dışarı bak, çevirdim kafasını<br />insanlar yürüyorlar,<br />sırıtıyorlar<br />eğleniyorlar<br />bütün bunlar bir illüzyon<br />ölümün halüsine edilmiş hali,<br />bir paket sigaram var hala,<br />asıl şans budur anlıyor musun<br />asıl şans 20 dal sigaran ve içebilecek biran olmasıdır<br />öptüğün dudaklar<br />girdiğin amcıklar<br />ölümcül hatalar<br />önemli değildir,<br />onlar sadece olmak zorundadır<br />bir de yapmamızı gerektirmeyen şeyler var<br />birtakım başka kurallar var asla anlayamayacağımız<br />birtakım şeyler var, asla değiştiremeyeceğimiz<br />dışarıya bak, insanlar yürüyorlar, gülüyorlar ve<br />hiçliğin içinden geldiklerini ve oraya gideceklerini bilmiyorlar<br />kalabalık doğuyorlar, yanlarında anneleri ve babaları ve konu komşu<br />ama yalnızlaşarak ölüyorlar, bunu anlayabiliyor musun<br />insanlar yalnız ölür<br /><br />bana baktı ve<br />yazılarındaki gibi konuştun şimdi dedi,<br />ama onların hepsinden hoşlanmıyorum<br />eninde sonunda aynı şeyi yazıyorsun<br />ve bence biraz numaracısın anlıyorsun ya<br />bozulma ama, öyle hissediyorum<br />sahtekarın tekiyim dedim, <br />ve bu saatten sonra hiçbir şeyi geri alamam<br />sadece zamanı alabilirim,<br />saatleri geriye alabilirim<br />yaz saati uygulamasını kışın başlatabilirim<br />iyi değilim anlıyor musun<br />kendi kendime konuştuğumu söylüyorlar<br />ve gittikçe kötüleşiyorum<br />hasiktir ulan, hasiktir<br />gitsem iyi olur dedi,<br />yalnız kalmaya ihtiyacın var<br />ve bence değişik şekillerde düzüşebilirsin<br />yeterince önemsersen<br />yeterince önemseseydim seni düzerdim 2653 pozisyonda<br />ilgini çekmedim yani?<br />hay amına koyayım<br />bu kadar azgın mısın cidden<br />benle bile yatacak kadar<br />rahat bırak beni ve daha da acınası olma<br />ben kendi camilla'mı kaybettim<br />ve bir depremde değildi emin ol<br />dediğimi anlamadı ve görüşürüz diyip kalktı<br />kapıdan kalkıp sola döndü<br />ya da sağa,<br />4 bira içmişti ki bu da bana 20 milyona patlardı<br />kadınlar, dedim.. 4 birayı da bana soktular.. <br />barmene baktım, bana baktı.. tanıyordu beni<br />konuşmuyorduk hiç ama tanıyordu<br />anlayamadığı bir şey vardı benle ilgili<br />ama biliyordu<br />sahtekarın önde gideniydim<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3370112700155182164-8135546828118680726?l=yapraklarintrajedisi.blogspot.com' alt='' /></div>tozasorhttp://www.blogger.com/profile/15325180903812138526noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3370112700155182164.post-9032780463076809722010-03-15T14:40:00.001+02:002010-03-15T14:41:39.614+02:00gözlerimi açtığım an bir örümcek tavandan yavaşça yüzüme doğru iniyordu.. hasiktir diyip doğruldum.. aylık 100 milyon ödüyordum pansiyona.. bu nedenle kalmak zorundaydım.. tahta kapıyı açtığımda karşımda bir yatak ve ufak bir masa.. sol tarafta ufak bir tuvalet.. lavabosu dışarıda.. alaturka bir ortam.. duvarların kenarlarına sinmiş örümcek ağları.. bazen örümcekler.. suratıma yaklaşan örümceğe baktım.. yukarı doğru süzüldü tekrar.. muhteşem görünüyordu.. ne istiyordu benden.. hasiktir dedim sandalyeye oturup.. nereye giderdi örümcekler ağlarını bırakıp.. herkes nereye gidiyordu..<br /><br />11 günüm daha vardı, parası peşin ödenmiş pansiyonda.. altıma bir kot geçirdim ve çıktım.. sola dönüp leş kokan koridordan ilerledim.. merdivenden indim.. kimse görünmüyordu etrafta.. lobi boştu.. gerçi lobi denemezdi oraya.. yuvarlak holün kenarında bir bölmeden ibaretti.. kimse yoktu etrafta.. çıktım ve sağa döndüm.. ilerdeki büfeye girdim.. pazardı bugün.. gazetelerin insan kaynakları eki vardı.. 11 günüm daha vardı.. 40 milyonum vardı.. sonrasını bilmiyordum.. <br /><br />-naber abi<br />-iyidir kardeşim, nasıl gidiyor<br />-gidiyor sayılmaz işler nasıl<br />-kesat be abi<br /><br />kesattı işleri.. inandırıcı gelmiyordu.. bir büfesi vardı en azından eline üç beş bir şeyler geçiyor olmalıydı.. bu işler böyle miydi sanki.. benim işlerim kesat bile değildi.. ne yapabileceğim konusunda fikrim yoktu.. hiçbir şeye yeteneğim yoktu.. <br /><br />- insan kaynakları eklerini versene abi, gazeteler kalsın<br /><br />bir kaç gazeteden ekleri ayıkladı.. pek hoşuna gitmiyordu bu durum ama alışmıştı.. parasını ödüyordum neticede..<br /><br />- 3.200 abi<br /><br />cebimde tam olarak 41 milyon 500 bin vardı.. parayı ödedikten sonra 38.300 kaldı.. 11 günüm daha vardı.. öğlen 3 olmuştu.. acıkmıştım, susamıştım.. çay istiyordum.. sigaramda 6 dal kalmıştı ve tüm gün idare etmeliydim.. vedalaşmadan gazeteleri koltuk altıma yerleştirdim.. 15 dakikada taksime çıkabiliyordum.. ve elime bir yerlerden para geçtiğinde, bir otoparkta kahyalık yapıp biraz bahşiş cebime soktuğumda pansiyonun taksimin yanında olması iyi oluyordu.. seyyar bir tuvaletin önünden geçtim.. ayna vardı dışarda.. kendime baktım.. 1 haftalık sakalım vardı, göz altlarım morarmıştı.. zayıflıyordum, kötü besleniyordum.. iyi görünmüyordum..<br /><br />inşaatta amelelik dahil olmak üzere pek çok şey yapmıştım.. sinemada yer göstericiliği, pastanede garsonluk, otopark kahyalığı, ayak işleri.. ayakçılık.. ama hepsinden sınıfta kalmıştım.. herhangi bir şeye yeteneğim yoktu.. hiç olmamıştı..<br /><br />ara sokaklardan geçtim, kadınlar çamaşırlarını bir apartmandan diğerine asıyorlardı.. o kadar yakındı ki evler birbirine.. her şey zavallıca görünüyordu.. herkes.. kadınlara baktım.. apartman önlerinde oturuyorlardı.. uzaklardı bana.. unutmuştum bile onları.. birileriyle konuşmayalı aylar olmuştu..<br /><br />gençtim.. çok genç.. ama bunun bir önemi kalmamıştı.. ve genç olmanın bir önemi kalmadığında artık hiçbir şeyin önemi kalmamıştı.. 38 milyon 300 bin.. önemli olan buydu.. hiçbir şey karalamıyordum artık.. işe yaramıyordu şiirler falan.. para bulmak zorundaydım.. hırsızlık yapamazdım.. hiçbir şey yapamazdım.. köşeyi döndüm.. taksime çıktım kısa bir süre sonra..<br /><br />korkunçtu herkes.. kalabalıktı. koltuğumun altında gazeteler.. insanlar gülümsüyordu.. uzun saçlı erkekler, kadınlar, bebek gibi kadınlar.. tanrının yaratırken emek harcadığı kadınlar.. muhtemelen bir postada tanrının kaydığı kadınlar.. rahat erkekler.. kumaş pantolonları ve ince gömlekleriyle rahatça yürüyen özgüveni yüksek adamlar.. hızlandı adımlarım.. başımı öne eğdim.. sağa döndüm.. bir pasajdan girdim ve bir avluya çıktım..<br /><br />sola dönüp oturdum küçücük bir sandalyeye.. dizlerim ağzıma girecekti.. çay söyledim.. ve gazeteyi açtım..<br /><br />çay 500 liraydı.. 37.800... tek çayla 3 saat burada oturmalıydım.. ilk sayfaya baktım.. portföy yönetimi gelişmeye devam ediyordu.. bankacılıkta yeni kapılar açılıyordu.. işverenler özel sektörden şikayetçiydi.. 2. sayfaya geçtim.. ilanlar..<br /><br />şirketimize yurt dışından gelecek ingilizce telefon trafiğini de takip edebilecek düzeyde ingilizce konuşabilen sekreter alınacaktır. Maaş 800 TL ..<br /><br />ingilizcem olmadığı gibi, türkçe bir telefon trafiğini bile takip edemezdim.. geç<br /><br />diksiyonu düzgün pompacılar aranıyor, merter petrol.. <br /><br />pompalayabilirdim ben.. bunu yapabilirdim.. ama kafam takıldı.. neden diksiyonu düzgün.. diksiyonum bozuksa pompa yapamaz mıydım.. pompalarken sürücülerle mi konuşmak zorundaydım.. geç..<br /><br />-merhaba bayan nasılsınız, yolculuğunuz iyi geçiyor mu<br />-ah saolun pompacı bey.. ne kadar prezentabl bir kişiliksiniz.. <br />-diksiyonum düzgün hanfendi.. yoksa pompalayamazdım biliyorsunuz..<br /><br />tazminat değerleme yönetmeni.. ilginç bir ismi vardı, hoşuma gitti.. tazminatları değerleyebilirdim.. hatta en iyi yaptığım şeylerden biri buydu aslında.. bilgisayar ve ofis ekipmanı kullanabilen.. neydi ofis ekipmanı.. fotokopi çekebilirdim sanırım, bundan mı bahsediyordu.. elim kalem tutuyordu.. kalemleri de vardır herhalde.. hızlı karar verebilen.. işte bu tam bana göre gibiydi.. hızlı karar verdiğim için bir pansiyonda sürünüyordum kalan 37 milyonumla.. insan ilişkileri güçlü.. neden olmasın.. kadınlar dışında her türle ilişkim güçlüydü.. <br />hemşirelik yüksek okulu mezunu.. hasiktir dedim.. hemşirelik de nereden çıktı.. tazminat değerlemek için hemşire mi olmak zorundaydım.. neden hemşire olamamıştım.. ailemden nefret ettim yine.. <br /><br />Biz Amcık Zemin Market olarak Avrupadaki tek üretici firma olan Kıvırcık Yolluk ve Paspaslarının Ankara Bölge Uygulama Bayisiyiz <br />Çok geniş bir satış alanına sahip olan ürünümüzü pazarlayacak bay bayan ekip arkadaşları arıyoruz.. pazarlamacılık.. idealimdeki iş olabilirdi.. kendim hariç her şeyi pazarlayabilirdim.. kıvırcık yolluk ve paspas pazarlamak ne kadar zor olabilirdi ki..<br /><br />-merhaba hanfendi<br />-evet buyrun<br />-ben amcık zemin market pazarlama görevlisiyim.. paspaslarımız var.. çok güzeldir.. ayaklarınızı siliyorsunuz falan.. düşünür müsünüz..<br />-saolun düşünmüyorum<br />-dairenizin önünde bir paspas göremedim..21. yüzyılda herkesin paspasa ihtiyacı olabilir<br /><br />üzerindeki dar bodysi göğüslerini daha dik ha